V SA/Wa 445/19
PostanowienieWSA w Warszawie2019-07-16
Skład orzekający: Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych, informujące o podjętych działaniach wobec wniosku o uzupełnienie orzeczenia, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Zaskarżone pismo Przewodniczącego GKO nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, a także nie stanowi odmowy uzupełnienia orzeczenia. Ponadto, nie spełnia ono kryteriów aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegającej zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ponieważ nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a jedynie informuje o podjętych działaniach organu wobec wniosku strony. W związku z tym sąd administracyjny nie posiada kognicji do rozpoznania skargi.Stan faktyczny
Skarżący A.D. złożył skargę na pismo Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej (GKO) z grudnia 2018 r., kwestionując brak formy postanowienia i traktując je jako odmowę uzupełnienia orzeczenia GKO z lipca 2018 r. w określonych punktach. Wcześniej, GKO utrzymała w mocy orzeczenie RKO uznające skarżącego winnym naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Po pierwotnym orzeczeniu, skarżący wnosił o uzupełnienie orzeczenia GKO, na co GKO odpowiedziała sprostowaniem omyłki pisarskiej i pismem wyjaśniającym. Skarżący uważał, że jego dalsze żądania nie zostały rozpatrzone.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na pismo Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie uzupełnienia orzeczenia o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych postanawia: odrzucić skargę.
Orzeczeniem z ... lipca 2018 r., sygn. akt ... Główna Komisja Orzekająca w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych (dalej: "GKO") utrzymała w mocy orzeczenie Regionalnej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w O. z ... lutego 2018 r., sygn. akt ... (dalej: "RKO") uznające A. D. (dalej: "skarżący") odpowiedzialnym za naruszenie dyscypliny finansów publicznych i wymierzające mu karę upomnienia.
W dniu [...] września 2018 r. do GKO wpłynęło pismo skarżącego z [...] września 2018 r. zawierające wniosek o uzupełnienie orzeczenia z [...] lipca 2018 r. Postanowieniem z ... października 2018 r. GKO sprostowała omyłkę pisarską w uzasadnieniu orzeczenia z [...] lipca 2018 r. w zakresie opisu wymiaru kary wymierzonej w I instancji osobie, która nie zaskarżyła orzeczenia RKO. Przewodniczący GKO skierował do skarżącego również pismo wyjaśniające z [...] października 2018 r. w którym odniósł się do pozostałych żądań zawartych w piśmie z [...] września 2019 r.
Pismem z [...] listopada 2018 r. skarżący ponownie zwrócił się z żądaniem uzupełnienia orzeczenia z [...] lipca 2018 r. w zakresie opisanym w punktach 2, 3 i 4 wniosku o uzupełnienie z [...] września 2018 r. Skarżący podniósł, iż postanowienie z [...] października 2018 r. o sprostowaniu ignoruje jego żądanie w tym zakresie.
W zaskarżonym piśmie z ...grudnia 2018 r. znak: ... Przewodniczący GKO poinformował skarżącego, iż pismem z [...] października 2018 r. został on już poinformowany o sprostowaniu oczywistej omyłki w zakresie zawartego w uzasadnieniu orzeczenia z ... lipca 2018 r. opisu wymiaru kary wymierzonej w I instancji osobie, która nie zaskarżyła orzeczenia RKO. Dodał, że powyższe pismo zawierało również odniesienie się do jego pozostałych żądań.
A. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Przewodniczącego GKO z [...] grudnia 2018 r. podnosząc, iż organ nie dochował formy postanowienia. Z tego względu traktuje ww. pismo z [...] grudnia 2018 r. jako dotknięte wadą postanowienie odmawiające uzupełnienia orzeczenia z [...] lipca 2018 r. w zakresie określonym w punktach 2, 3 i 4 pisma z [...] września 2018 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie Przewodniczącego GKO do wydania postanowienia uzupełniającego orzeczenie GKO z ... lipca 2018 r. o sprawy określone w pkt 2, 3 i 4 jego pisma z [...] września 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Zgodnie zaś z art. 169 § 2 ustawy z 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1458 ze zm.), dalej: "uondfp", skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej, kończące postępowania, wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie przyjęcia środka zaskarżenia osobie, która złożyła ten środek zaskarżenia.
Zaskarżone pismo Przewodniczącego GKO z ... grudnia 2018 r. bezsprzecznie nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 169 § 2 uondfp. Pismo to, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie stanowi także postanowienia o odmowie uzupełniania orzeczenia GKO z [...] lipca 2018 r. Pisma tego nie oznaczono jako postanowienie, a z jego treści w żaden sposób nie wynika, aby zawarto w nim jakiekolwiek rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku skarżącego o uzupełnienie orzeczenia GKO z ... lipca 2018 r. Odpowiadając na pismo skarżącego z [...] listopada 2018 r. Przewodniczący GKO wyjaśnił mu, iż "pismem z [...] października 2018 r. został Pan poinformowany o sprostowaniu oczywistej omyłki w zakresie zawartego w uzasadnieniu orzeczenia GKO opisu wymiary kary wymierzonej przez Komisję Orzekającą I instancji osobie, która nie zaskarżyła orzeczenia I instancji. Jednocześnie pismo to zawiera odniesienie do Pana pozostałych żądań.". Przewodniczący GKO poinformował więc skarżącego, jakie działania organ podjął wobec jego wniosku z [...] września 2018 r. o uzupełnienie orzeczenia, czego nie można uznać za odmowę uzupełnienie orzeczenia GKO z ...lipca 2018 r.
Pisma Przewodniczącego GKO z [...] grudnia 2018 r. nie można uznać również za akt z zakresu administracji publicznej o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. W myśl tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że za rozstrzygnięcia opisane w cytowanym przepisie uważa się akty i czynności, które spełniają następujące warunki:
1) akt lub czynność nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniach jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ppsa,
2) akt lub czynność musi mieć charakter zewnętrzny, tj. muszą być skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie, ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność (por. wyrok NSA z 4 lutego 1998 r., II SA 1367/97, ONSA 1998, nr 4, poz. 139),
3) akt lub czynność musi być skierowana do indywidualnego podmiotu,
4) akt lub czynność muszą mieć charakter publicznoprawny, a więc skarga może dotyczyć aktów i czynności tych państwowych i niepaństwowych jednostek organizacyjnych, które są uprawnione do prowadzenia działalności mieszczącej się w zakresie pojęcia "działalność administracji publicznej",
5) akt lub czynność musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co oznacza, że dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku) wynikającego z przepisu prawa.
Zaskarżone pismo nie spełnia kryterium 5, tj. nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Działania o charakterze władczym podejmowane przez organy administracji rozstrzygają o tym, czy konkretnemu podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki. W zaskarżonym piśmie Przewodniczący GKO nie stwierdził/odmówił stwierdzenia, ani nie przyznał/odmówił przyznania uprawnień skarżącemu, jak również nie stwierdził/odmówił stwierdzenia jego obowiązków wynikających z przepisu prawa, ani nie skonkretyzował żadnej normy prawnej. Organ jedynie poinformował skarżącego, jakie działania podjął wobec jego wniosku z [...] września 2019 r. o uzupełnienie orzeczenia z ... lipca 2018 r.
W świetle powyższego stwierdzić należy brak kognicji Sądu do rozpoznania niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 psa, Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło