V SA/Wa 446/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] listopada 2012r. T. R. wniósł o wstrzymanie wykonania tejże decyzji oraz decyzji Naczelnika Urzędu w C. z [...] grudnia 2010 r. orzekającej o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe firmy A. Sp. z. o. o. na łączną kwotę 2.971.833,00 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że mając na uwadze kwotę jakiej dotyczy postępowanie nie ulega jego zdaniem wątpliwości, że grozi mu wyrządzenie nie tylko znacznej ale i ogromnej szkody, a skutki wykonania decyzji w chwili obecnej będą nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z 9 marca 2009 r., sygn. akt I GSK 40/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wprawdzie, skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji poprzestał tylko na ogólnym stwierdzeniu grożącej mu szkody, to jednak mając na uwadze, że sąd administracyjny orzekając o zasadności wstrzymania aktu, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., powinien uwzględniać akta sprawy, zauważyć trzeba, iż twierdzenie skarżącego znajduje oparcie w załączanych do wniosków o przyznanie prawa pomocy dokumentach (p. postanowienie NSA z 30 listopada 2010 r. sygn. akt II FZ 557/10 publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W szczególności odnotowania wymaga okoliczność, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji wyegzekwowaniu podlegać będzie kwota 2.971.833,00 zł, która w związku z zabezpieczeniem zobowiązań podatkowych skarżącego na posiadanym przez niego majątku, mogłaby spowodować jego utratę przez sprzedaż w trybie egzekucji i tym samym spowodować dla strony i jego rodziny trudne do odwrócenia skutki. Wskazać także należy, że dochody gospodarstwa domowego skarżącego wraz z żoną wynoszą 6900 zł, a skarżący na utrzymaniu ma dwoje niepełnoletnich dzieci. W związku z powyższym, wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z przytoczonych powodów Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.