V SA/Wa 446/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odrzucić skargę Pismem z [...] lutego 2016 r. r. (data nadania) Gmina M. (dalej jako: "skarżąca"), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Ministra Finansów z [...] grudnia 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja z [...] grudnia 2015 r. nr [...] została skutecznie doręczona 5 stycznia 2016 r. (vide: ZPO decyzji k. 101 akt adm.). Termin na wniesienie skargi określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. – upływał zatem 4 lutego 2016 r. Powyższa decyzja zwierała błędne pouczenie, iż przysługuje od niej środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z którym strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji. W związku ze złożeniem przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej w dniu [...] stycznia 2016 r. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, organ pismem z [...] stycznia 2016 r. doręczonym [...] stycznia 2016 r., poinformował, że decyzja z [...] grudnia 2015 r. nr [...] jest ostateczna, a zatem nie przysługuje stronie od niej środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Organ przyznał, że zawarte w decyzji pouczenie było błędne, a stronie przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Finansów w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji, zgodnie z 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego Dz. U. z 2016, poz.) błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W ocenie Sądu z przepisu tego nie wynika jednak, że błędne pouczenie może spowodować jakąkolwiek zmianę ustawowego terminu do wniesienia skargi bądź wystąpienia z powództwem, a jedynie, że strona korzystając z właściwych środków procesowych może uniknąć negatywnych skutków uchybienia terminu, jeżeli przyczyną tego uchybienia było błędne pouczenie organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 3372/14, dostępny w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji złożenie skargi w dniu 5 lutego 2016 r. (vide: koperta, w której nadano skargę – k. 10 akt sądowych) powoduje, że skarżąca uchybiła trzydziestodniowemu terminowi do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.