V SA/Wa 4478/15

WyrokWSA w Warszawie2016-11-25

Skład orzekający: Mirosława Pindelska, Ewa Wrzesińska-Jóźków, Michał Sowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy preparat antykorozyjny z zawartością oleju napędowego powinien być klasyfikowany do kodu CN 3403 19 10 (preparaty antykorozyjne) czy CN 2710 19 41 (oleje ciężkie, w tym oleje napędowe), biorąc pod uwagę jego skład i parametry destylacji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że preparat antykorozyjny z zawartością oleju napędowego, w którym olej napędowy stanowi 90-93% masy, a dodatek antykorozyjny 2%, powinien być klasyfikowany do kodu CN 2710 19 41. Klasyfikacja ta wynika z analizy parametrów destylacji (ponad 65% destyluje w 250°C, co kwalifikuje go jako olej ciężki, a także spełnia kryteria dla oleju napędowego zgodnie z uwagami dodatkowymi 2(d) i 2(e) do działu 27 Nomenklatury Scalonej), a nie do pozycji 3403, ponieważ dodatek antykorozyjny nie nadaje mu zasadniczych właściwości w rozumieniu tej pozycji, a jedynie je podnosi, a kluczowym kryterium odróżniającym jest warunek destylacji.
Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. wystąpiła o wydanie wiążącej informacji akcyzowej dla preparatu antykorozyjnego z zawartością oleju napędowego, wnioskując o kod CN 3403 19 10. Dyrektor Izby Celnej zaklasyfikował preparat do kodu CN 2710 19 41, uznając go za olej ciężki i napędowy na podstawie analizy destylacji i składu. Dyrektor Izby Celnej utrzymał tę decyzję w mocy po rozpatrzeniu odwołania. Spółka zaskarżyła decyzję, zarzucając błędną interpretację Nomenklatury Scalonej i twierdząc, że zasadniczym składnikiem jest dodatek antykorozyjny.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... sierpnia 2015 r. nr ... w przedmiocie wiążącej informacji akcyzowej oddala skargę Wnioskiem z [...] lutego 2015r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w W. o wydanie wiążącej informacji akcyzowej dla wyrobu o nazwie: preparat antykorozyjny z zawartością oleju napędowego – "C.", wnioskując o kod CN 3403 19 10. Dyrektor Izby Celnej w W. wiążącą informacją akcyzową nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. wskazany preparat antykorozyjny zaklasyfikował do kodu CN 2710 19 41. W uzasadnieniu wskazano, iż przedmiotowy towar spełnia kryteria uwag dodatkowych 2d) i 2e) do działu 27 Wspólnej Taryfy Celnej w zakresie destylacji w temperaturach 250°C (co wskazuje na olej ciężki) oraz 350°C (co wskazuje na olej napędowy)i zgodny jest, po uwzględnieniu wyników badań laboratoryjnych w zakresie zawartości siarki, z treścią podpozycji CN 2710 1947. Od tej decyzji Strona odwołała się pismem z 23 czerwca 2015r. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie Wiążącej Informacji Akcyzowej zgodnie z wnioskiem Spółki. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w Warszawie decyzją z [...] sierpnia 2015r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Wspólna Taryfa Celna, oprócz wykazu towarów, zawiera również Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej oraz uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Zawarte są one w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 286 z 31.10.2007). Uwagi do sekcji i działów zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji Systemu Zharmonizowanego i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych. Organ odwoławczy podał, że w celu ustalenia prawidłowego kodu dla określonego towaru należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej. Najważniejszą z nich jest reguła 1, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł, od 2. do 6. Nomenklatura scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS). Zarówno System Zharmonizowany (HS), jak i Nomenklatura scalona (CN) są uzupełniane przez Noty wyjaśniające. Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego są wydawane w językach angielskim i francuskim i uaktualniane przez Radę Współpracy Celnej (CCC), znaną od 1994 r. jako Światowa Organizacja Celna (WCO). Pozostałe wersje językowe Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego są tłumaczone przez administracje w większości krajów członkowskich. Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne są redagowane i przyjmowane przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej zgodnie z artykułem 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Natomiast Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, na mocy artykułu 9, paragraf 1 (a) oraz artykułu 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 przyjmowane są przez Komisję Europejską. Chociaż Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, to jednak nie zastępują tych ostatnich; powinny być uważane jako ich dopełnienie i być używane w połączeniu z nimi. Skonsolidowana, obecnie obowiązująca wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 76 z dnia 4 marca 2015 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające do CN publikowane są w Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C. Jednocześnie wskazano, że Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego przyjmowane są również przez Komisję Europejską w drodze Komunikatu Komisji na podstawie sprawozdania z sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego (HSC). Komunikat, zawierający wykaz decyzji przyjętych przez HSC na danej sesji, który przygotowuje Komisja, przyjmowany jest w drodze głosowania przez Komitet Kodeksu Celnego na mocy art. 12 ust. 5 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 12 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiającego przepisy wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Komunikat ten jest publikowany w Dzienniku Urzędowym serii C. Wykaz w Komunikacie zawiera zmiany do Not Wyjaśniających do Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego i zmiany Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych WCO, które zostały zatwierdzone podczas danej sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego WCO. Zgodnie z tym Komunikatem wiążące informacje taryfowe przestają być ważne od daty jego publikacji, jeśli stają się one niezgodne z przyjętą interpretacją nomenklatury celnej, tj. z powodu zmiany Not Wyjaśniających Systemu Zharmonizowanego oraz Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych, zatwierdzonych przez Radę Współpracy Celnej (WCO). Ponadto, jak podał organ II instancji Komisja Europejska publikuje w Dziennikach Urzędowych serii L rozporządzenia klasyfikacyjne dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej. Potwierdzeniem prawidłowości zastosowanej klasyfikacji taryfowej jest baza systemu EBTI zawierająca wiążące informacje taryfowe wydane we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Wiążąca informacja taryfowa jest decyzją organów celnych wydawaną na podstawie art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny - Dz.U. L 302 z 19 października 1992 r. ze zm.) oraz art. od 5 do 14 przepisów wykonawczych do Wspólnotowego Kodeksu Celnego - rozporządzenie Komisji EWG nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z dnia 11 października 1993 r.). Wiążące informacje taryfowe wydane przez administracje celne krajów członkowskich UE, na mocy art. 11 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, wiążą wszystkie kraje członkowskie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie ze zgromadzonym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym, przedstawiony w badaniu laboratoryjnym zakres wrzenia i profil chromatograficzny próbki preparatu antykorozyjnego jest charakterystyczny dla mieszaniny oleju napędowego z olejem bazowym. W związku z tym organ wskazał, że zgodnie z regułą 1, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Natomiast zgodnie z regułą 6, do celów prawnych klasyfikacja towarów do podpozycji danej pozycji powinna być ustalona zgodnie z brzmieniem tych podpozycji i uwagami do nich oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Dział 27 obejmuje paliwa mineralne, oleje mineralne i produkty ich destylacji, substancje bitumiczne i woski mineralne. W ramach działu 27 pozycja 2710 obejmuje, m.in. oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe, preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów, o ile masa składników niearomatycznych jest większa niż składników aromatycznych. Parametr}' destylacji produktów klasyfikowanych w pozycji 2710 określa uwaga dodatkowa 2., która dzieli się na wiele podpunktów (od (a) do (1)). Zgodnie z uwagą 2(d) termin "oleje ciężkie" (podpozycje od 2710 19 31 do 2710 19 99) oznacza oleje i preparaty, z których mniej niż 65% objętościowo (włącznie ze stratami) destyluje w 250°C według metody ASTM D 86 lub dla których procent destylacji w 250°C nie może być oznaczony tą metodą. Oleje ciężkie dzielą się dalej na oleje napędowe, oleje opałowe i oleje smarowe oraz pozostałe oleje. Zgodnie z wynikami badań przedmiotowy preparat antykorozyjny spełnia wymagania uwagi dodatkowej 2 d) do działu 27, ponieważ badana frakcja destyluje do temperatury 250°C-38,7 (V/V). Oznacza to, że jest on olejem ciężkim. Preparat spełnia również wymagania uwagi dodatkowej 2 e), ponieważ badana frakcja destyluje do temperatury 350°C, co oznacza, że jest to olej napędowy. Klasyfikacja taryfowa dla wnioskowanego wyrobu została ustalona w myśl postanowień reguł 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, jest zgodna z brzmieniem pozycji 2710, postanowieniami reguł dodatkowych 2d) i 2e) do działu 27 WTC oraz z wynikami badań laboratoryjnych, wykonanych w Wydziale Laboratorium Celnego Terminal Samochodowy w K. Przedmiotową decyzję pełnomocnik spółki zaskarżył pismem z 7 października 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87, poprzez dokonanie błędnej interpretacji Nomenklatury Scalonej polegające na uznaniu, że preparat antykorozyjny "C." powinien być klasyfikowany do kodu CN 2710 19 41. W ocenie skarżącej, w przypadku spornego preparatu "C.", koncentrat antykorozyjny nadaje zasadniczych właściwości preparatowi, co dokumentują dostarczone przez Spółkę wyniki badań. Wskazano, iż olej napędowy jest wyłącznie nośnikiem dodatku antykorozyjnego. Skoro więc preparat "C." jest preparatem antykorozyjnym, to zasadniczym składnikiem tego wyrobu jest składnik, który mu nadaje właściwości antykorozyjnych – a więc dodatek antykorozyjny. Natomiast, olej napędowy i olej bazowy nie są zasadniczymi składnikami tego wyrobu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ocena zaskarżonej decyzji organu odwoławczego dokonana z punktu według wskazanych wyżej kryteriów prowadzi do wniosku, że skarga jest niezasadna. Wspólna Taryfa Celna, oprócz wykazu towarów, zawiera również Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej oraz uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Zawarte są one w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 286 z 31.10.2007). Uwagi do sekcji i działów zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji Systemu Zharmonizowanego i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych. W celu ustalenia prawidłowego kodu dla określonego towaru należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej. Najważniejsza z nich jest reguła 1, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł, od 2. do 6. Nomenklatura scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS). Zarówno System Zharmonizowany (HS), jak i Nomenklatura scalona (CN) są uzupełniane przez Noty wyjaśniające. Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego są wydawane w językach angielskim i francuskim i uaktualniane przez Radę Współpracy Celnej (CCC), znaną od 1994 r. jako Światowa Organizacja Celna (WCO). Pozostałe wersje językowe Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego są tłumaczone przez administracje w większości krajów członkowskich. Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne są redagowane i przyjmowane przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej zgodnie z artykułem 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Natomiast Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, na mocy artykułu 9, paragraf 1 (a) oraz artykułu 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 przyjmowane; są przez Komisję Europejską. Chociaż Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej mogą odwoływać, się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, to jednak nie zastępują tych ostatnich; powinny być uważane jako ich dopełnienie i być używane w połączeniu z nimi. Skonsolidowana, obecnie obowiązująca wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 76 z dnia 4 marca 2015 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające do CN publikowane są w Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C. Jednocześnie należy zauważyć, że Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego przyjmowane są również przez Komisję Europejską w drodze Komunikatu Komisji na podstawie sprawozdania z sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego (HSC). Komunikat, zawierający wykaz decyzji przyjętych przez HSC na danej sesji, który przygotowuje Komisja; przyjmowany jest w drodze głosowania przez Komitet Kodeksu Celnego na mocy art. 12 ust. 5 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 12 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiającego przepisy wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Komunikat ten jest publikowany w Dzienniku Urzędowym serii C. Wykaz w Komunikacie zawiera zmiany do Not Wyjaśniających do Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego i zmiany Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych WCO, które zostały zatwierdzone podczas danej sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego WCO. Zgodnie z tym Komunikatem wiążące informacje taryfowe przestają być ważne od daty jego publikacji, jeśli stają się one niezgodne z przyjętą interpretacją nomenklatury celnej, tj. z powodu zmiany Not Wyjaśniających Systemu Zharmonizowanego oraz Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych, zatwierdzonych przez Radę Współpracy Celnej (WCO). Ponadto Komisja Europejska publikuje w Dziennikach Urzędowych serii L rozporządzenia klasyfikacyjne dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej. Potwierdzeniem prawidłowości zastosowanej klasyfikacji taryfowej jest baza systemu EBTI zawierająca wiążące informacje taryfowe wydane we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Wiążąca informacja taryfowa jest decyzją organów celnych wydawaną na podstawie art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny - Dz.U. L 302 z 19 października 1992 r. ze zm.) oraz art. od 5 do 14 przepisów wykonawczych do Wspólnotowego Kodeksu Celnego - rozporządzenie Komisji EWG nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z dnia 11 października 1993 r.). Wiążące informacje taryfowe wydane przez administracje celne krajów członkowskich UE, na mocy art. 11 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, wiążą wszystkie kraje członkowskie. Zgodnie ze zgromadzonym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym, do Izby Celnej w W. wpłynął w dniu [...].02.2015 r. wniosek A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie wydania wiążącej informacji akcyzowej, dotyczący produktu o nazwie: preparat antykorozyjny z zawartością oleju napędowego – "C.". W niniejszej sprawie organ - w wiążącej informacji akcyzowej - dokonał klasyfikacji taryfowej tego towaru do kodu CN 2710 19 41 Taryfy celnej, na podstawie postanowień reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz na mocy postanowień uwag dodatkowych 2(d) i 2(e) do działu 27. Wspólnej Taryfy Celnej, a także w oparciu o wyniki badań wykonanych przez Laboratorium Celne Izby Celnej w B. Na podstawie zebranych wyników organ stwierdził, że w skład preparatu wchodzi mieszanina olejów – napędowego w ilości 90%-93% i bazowego w ilości 5%-8% oraz koncentratu antykorozyjnego w ilości 2%. Sąd zaznacza, że zgodnie z regułą 1. tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Natomiast zgodnie z regułą 6. do celów prawnych klasyfikacja towarów do podpozycji danej pozycji powinna być ustalona zgodnie z brzmieniem tych podpozycji i uwagami do nich oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Dział 27 obejmuje paliwa mineralne, oleje mineralne i produkty ich destylacji, substancje bitumiczne i woski mineralne. W ramach działu 27 pozycja 2710 obejmuje, m.in. oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe, preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów, o ile masa składników niearomatycznych jest większa niż składników aromatycznych. Parametry destylacji produktów klasyfikowanych w pozycji 2710 określa uwaga dodatkowa 2., która dzieli się na wiele podpunktów (od (a) do (i)). Zgodnie z uwagą 2(d) (reguła 1) termin "oleje ciężkie" (podpozycje od 2710 19 31 do 2710 19 99) oznacza oleje i preparaty, z których mniej niż 65% objętościowo (włącznie ze stratami) destyluje w 250°C według metody ASTM D 86 lub dla których procent destylacji w 250°C nie może być oznaczony tą metodą. Oleje ciężkie dzielą się dalej na oleje napędowe, oleje opałowe i oleje smarowe oraz pozostałe oleje. Zgodnie z wynikami przeprowadzonych badań, na co Sąd zwraca uwagę, przedmiotowy preparat antykorozyjny spełnia wymagania uwagi dodatkowej 2 d) do działu 27, ponieważ badana frakcja destyluje do temperatury 250°C-38,7 (V/V). Oznacza to, że jest on olejem ciężkim. Preparat spełnia również wymagania uwagi dodatkowej 2 e), ponieważ badana frakcja destyluje do temperatury 350°C, co oznacza, że jest to olej napędowy. Prawidłowa klasyfikacja taryfowa wnioskowanego wyrobu, ustalona w myśl postanowień reguł 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, jest zgodna z brzmieniem pozycji 2710, postanowieniami reguł dodatkowych 2d) i 2e) do działu 27 WTC oraz z wynikami badań laboratoryjnych, wykonanych w Wydziale Laboratorium Celnego Terminal Samochodowy w K. Nieuprawnione jest stwierdzenie zawarte w skardze, że zasadniczym składnikiem spornego wyrobu jest dodatek antykorozyjny. Wykonane badania jednoznacznie wskazują, że komponent znajdujący się w wyrobie o udziale 2% w postaci koncentratu antykorozyjnego nie może spowodować zaklasyfikowania wyrobu do pozycji 3403, bowiem składnik ten podnosi jedynie jego właściwości antykorozyjne. Należy również podkreślić, iż wyroby objęte pozycją 3403 19 10 nie zawierają uwagi dotyczącej warunku destylacji, która w tym wypadku jest najważniejszym kryterium odróżniającym wyroby znajdujące się w pozycji 2710 od wyrobów klasyfikowanych do pozycji 3403. Wobec powyższych ustaleń Sąd uznał, że nie nastąpiło naruszenie przepisów prawa. Postępowanie prowadzone było prawidłowo i bardzo wnikliwie. Rozpatrywane były wszystkie argumenty, nie można robić jednak zarzutu z nieprzyjęcia argumentów błędnych lub niemających zastosowania w sprawie. Zatem brak jest podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło