V SA/Wa 449/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2011 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych; 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] września 2010r.; 2. zasądza od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz B. Sp. z o.o. w C. kwotę 217 (dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z (...) grudnia 2010 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...)września 2010 r. o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące lipiec i sierpień 2010 r. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym : B. Spółka z o.o. w C. przekazała za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowali i Refundacji, do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, wnioski Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące lipiec i sierpień 2010 r. Wniosek za miesiąc lipiec 2010 r. złożono w dniu 2 sierpnia 2010 r., natomiast wniosek za miesiąc sierpień 2010r. w dniu 2 września 2010 r. a więc w terminie przewidzianym w § 5 ust. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 8 poz. 43 późn. zm.) tj. do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego wniosek dotyczy. Natomiast zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r. Nr 53, poz. 312) wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Decyzją z (...)września 2010 r. znak (...) Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące lipiec i sierpień 2010 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ze złożonych przez stronę dokumentów finansowych oraz formularzy informacji przedstawianych przybieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie wynika, iż wartość niepokrytych strat spółki przekracza 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, w tym wysokość straty w ciągu ostatnich 12 miesięcy przewyższa 25% wysokości tego kapitału. Analiza, przesłanych przez stronę sprawozdań finansowych wykazała, zdaniem Funduszu, iż zgodnie z art.48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej ora zatrudnianiu osób niepełnosprawnych pomoc ze środków Funduszu ( w formie dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych) nie może zostać stronie udzielona ze względu na jej trudną sytuację ekonomiczną. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, zarzucając jej ; - naruszenie art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, poprzez przyjęcie, iż wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej oraz zastosowanie do oceny sytuacji wnioskodawcy Komunikatu Komisji zawierającego wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw w sytuacji, gdy ww. Komunikat nie powinien być w ogóle stosowany, - naruszenie art. 7, 8 oraz 9 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji w związku z Komunikatem Komisji Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw poprzez dokonanie niewłaściwej oceny sytuacji wnioskodawcy przez zastosowanie niewłaściwych narzędzi do oceny finansowej przedsiębiorstwa. Wspomnianą na wstępie decyzją Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą prawną rozstrzygnięcia są przepisy art. 48a ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, które stanowią, że środki Funduszu, przyznane pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą na podstawie art. 26, art. 26a (dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych), art. 26d i art.32 ust. 1 pkt 2 stanowią pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r, uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008, str. 3). Pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą i znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej . Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że kryteriów niezbędnych dla ustalenia czy pracodawca znajduje się w trudnej sytuacji komicznej należy szukać we wskazanym wyżej Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. oraz Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U.UE.C z 2004r. Nr 244, poz. 2, ze zm.) Zgodnie z motywem 15 preambuły Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw powinna być oceniana na podstawie tych wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania rozporządzenia. Aby ograniczyć swoje obciążenie administracyjne, państwa członkowskie przyznając pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, do której stosuje się rozporządzenie, powinny zastosować uproszczoną w porównaniu wytycznymi, definicję zagrożonego przedsiębiorstwa. Do dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych stosuje się definicję zawartą w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. W związku z tym, iż w formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – strona wskazała, iż jest małym przedsiębiorstwem (wielkość wnioskodawcy, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 ) miała przy ocenianiu jej sytuacji finansowej, zastosowanie uproszczona definicja zagrożonego określona w rozporządzeniu Komisji. Minister zgodził się ze stroną, że pojęcia jakimi posługują się przepis art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji tj. pojęcie znajdowania się w trudnej sytuacji ekonomicznej oraz Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw tj. pojęcie zagrożonego przedsiębiorstwa, nie mogą zostać uznane za pojęcia tożsame znaczeniowo. Zdaniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej pojęcie znajdowania się w trudnej sytuacji ekonomicznej jest pojęciem szerszym, w którym mieści się pojęcie przedsiębiorstwa zagrożonego, o którym można powiedzieć, że znajduje się w szczególnie trudnej sytuacji ekonomicznej. Skoro pojęcie przedsiębiorstwa zagrożonego mieści się w definicji pojęcia znajdowania się w trudnej sytuacji ekonomicznej, nie ma więc podstaw do uznania za nieuprawnione posłużenie się tym pojęciem w przedmiotowej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji. Zgodnie z artykułem 1 ust. 6 lit. c Rozporządzenia Komisji, rozporządzenie nie ma zastosowania pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw, za które, zgodnie art. 7 lit. a rozporządzenia uważa się przedsiębiorstwo, jeżeli spełnia następujący warunek – w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy. Organ wskazał, że w kwestionariuszu załączonym do wniosku o dofinansowanie Spółka części B formularza dotyczącej sytuacji ekonomicznej na pytanie pierwsze tj. "czy w przypadku spółki akcyjnej, spółki ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowe – akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, w tym wysokość straty w cajgu ostatnich 12 miesięcy przewyższa 25 % wysokości tego kapitału" strona odpowiedziała twierdząco, co oznacza, że w dniu składania wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiące lipiec i sierpień 2010 r. była "przedsiębiorstwem zagrożonym"- zgodnie z definicją zawartą w art.7 lit. a Rozporządzenia Komisji. Nie mógł więc organ I instancji wypłacić stronie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, skoro dofinansowanie to zgodnie z przepisami Rozporządzenia Komisji nie mogło być uznane za pomoc zgodną ze wspólnym rynkiem zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu. Organ odwoławczy wyjaśnił też, że organ rozpatrujący sprawę bada sytuację ekonomiczną strony na dzień złożenia przez nią wniosku o udzielenie pomocy – wskazuje na to przepis art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Dlatego też ewentualna poprawa sytuacji ekonomicznej strony po dniu wydania decyzji przez organ I instancji nie może być wzięta pod uwagę. Od powyższego rozstrzygnięcia strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . Domagała się w niej uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania według norm przypisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła : 1. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 1 ust. 7 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) w związku z art. 48a ust. 2 oraz art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) – poprzez błędną wykładnię tych przepisów prowadzącą do uznania, iż pojęcie "okresu poprzedzających 12 miesięcy" jest tożsame z pojęciem "ostatniego zakończonego roku obrotowego", 2. naruszenie przepisów prawa materialnego - pkt 10 lit. a) Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z dnia 1.10.2004, s. 2) w związku z art. 48a ust. 2 oraz art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) – poprzez błędną wykładnię wskazanych przepisów prowadzącą do uznania, iż pojęcie "okresu poprzedzających 12 miesięcy" jest tożsame z pojęciem "ostatniego zakończonego roku obrotowego", 3. naruszenie przepisów prawa materialnego - pkt 11 w części B Załącznika Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.03.2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r. nr 53, poz. 312) związku z art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. nr 59, poz. 404, z 2008 r. nr 93, poz. 585 oraz z 2010 r. nr 18, poz. 99) oraz w związku z art. 48a ust. 2 oraz art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) - poprzez błędną wykładnię wskazanych przepisów prowadzącą do uznania, iż pojęcie "w ciągu ostatnich 12 miesięcy" jest tożsame z pojęciem "w ciału ostatniego roku obrotowego", 4. naruszenie przepisów prawa materialnego - pkt 9 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE z dnia 1.10.2004, s. 2) w zw. z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) – poprzez nieuwzględnienie powyższych przepisów na dzień rozpatrzenia wniosków Wn-D za miesiące lipiec i sierpień 2010r. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Przy piśmie procesowym z 4 lipca 2011 r. strona złożyła kopie dwóch decyzji organu odwoławczego dot. odmowy przyznania dofinansowania za miesiące wrzesień i październik 2010 r. , w których Minister Pracy i Polityki Społecznej uchylił decyzje Oranu I instancji , przekazał sprawy do ponownego rozpoznania i podzielił pogląd skarżącej , że pojęcie okresu poprzedzających miesięcy" nie jest tożsame z pojęciem "ostatniego zakończonego roku obrotowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd ma prawo i obowiązek uwzględnić również te okoliczności, które wprawdzie nie zostały wskazane w skardze jako zarzut, ale które miały wpływ na tę ocenę. Art. 135 p.p.s.a. stanowi, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami k.p.a. oraz ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407, z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest zasadna. Podstawą prawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie są przepisy art. 48a ust 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, które stanowią, że środki Funduszu, przyznane pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą nap odstawie art. 26, art. 26a (dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych), art. 26d i art.32 ust. 1 pkt 2 stanowią pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) (DL Urz. WE L 214 z 09.08.2008, str. 3). Pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą i znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Przepis art. 48 a ust 2 ustawy o rehabilitacji wyraźnie wskazuje, że dofinansowanie dla pracodawców do wynagrodzeń zatrudnionych przez nich osób niepełnosprawnych jest pomocą na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 , w związku tym dofinansowanie to winno być zgodne z postanowieniami tego Rozporządzenia Komisji (WE).Kryteriów niezbędnych dla ustalenie czy pracodawca znajduje się w trudnej sytuacji komicznej należy więc szukać we wskazanym wyżej Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 oraz Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U.E.C z 2004r. Nr 244, poz. 2, ze zm.) . Zgodnie z motywem 15 preambuły Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw powinna być oceniana na podstawie tych wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania rozporządzenia. Aby ograniczyć swoje obciążenie administracyjne, państwa członkowskie przyznając pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, do której stosuje się rozporządzenie, powinny zastosować uproszczoną w porównaniu wytycznymi, definicję zagrożonego przedsiębiorstwa. Do dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych stosuje się definicję zawartą w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. W związku z tym, iż w formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – którego wzór stanowi włącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minięte lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – strona wskazała, iż jest małym przedsiębiorstwem (wielkość wnioskodawcy, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 ), będzie więc przy ocenianiu jej sytuacji finansowej, zastosowanie uproszczona definicja przedsiębiorstwa zagrożonego określona w rozporządzeniu Komisji. Zgodnie z artykułem 1 ust 6 lit c Rozporządzenia Komisji, rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw, za które, zgodnie art. 7 lit a uważa się przedsiębiorstwo, jeżeli spełnia następujące warunki : a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad potowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub b) w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki – jeżeli ponad potowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub c) bez względu na rodzaj spółki, leżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności. W dniu 5 kwietnia 2010 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. Nr 53, poz. 312). Stanowi ono wykonanie delegacji ustawowej zawartej w art. 37 ust. ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, ze. zm. ). Rozporządzenie określa zakres informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. Informacje te przedstawiane są w formularzu zawierającym szczegółowy zakres informacji przedkładanych w formie odpowiedzi na konkretne pytania, niezbędnych do kompleksowej oceny sytuacji ekonomicznej podmiotu ubiegającego się o pomoc. Stosownie do powyższych regulacji strona składając wniosek o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc lipiec i sierpień 2010 r. załączyła formularz informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. W części B formularza dotyczącej sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, na pytanie pierwsze tj, "czy w przypadku spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo – akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, w tym wysokość straty w ciągu ostatnich 12 miesięcy przewyższa 50 % wysokości tego kapitału" strona odpowiedziała twierdząco. I gdyby tylko rola organu sprowadzała się do wydania decyzji na podstawie informacji wynikających z formularza pomoc Spółce się nie mogłaby zostać przyznana. Jednak nawet same organy nie wysuwają takich twierdzeń. Oprócz formularza strona ma bowiem obowiązek złożenia - zgodnie z § 2 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r. Nr 53, poz. 312) - w wersji obowiązującej w chwili wydania decyzji przez organy obu instancji - wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Wobec czego organy miały obowiązek przeprowadzenia własnych ustaleń dot. spełnienia wymogów określonych w powołanym wyżej artykule 1 ust 6 lit c Rozporządzenia Komisji . I z uzasadnienia organu I instancji wynika, że takie ustalenia zostały przez organ poczynione, jednak w oparciu o dane za ostatni rok obrotowy. Należy zgodzić się ze stroną, iż organ I instancji wadliwie przyjął iż pojęcie "okresu poprzedzających 12 miesięcy" jest tożsame z pojęciem "ostatniego zakończonego roku obrotowego". Przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. wyraźnie wskazują okres 12 ostatnich miesięcy – czyli okres 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia przez stronę wniosku o wypłatę dofinansowania – jako okresu podlegającego badaniu w zakresie stosunku wysokości straty do wysokości kapitału zarejestrowanego Spółki. Nie mógł więc organ I instancji ustalać stosunku tych wartości w okresie będącym ostatnim zakończonym rokiem obrotowym. Rację ma jednak organ II instancji, iż należy badać sytuację ekonomiczną strony na dzień złożenia przez nią wniosku o udzielenie pomocy – wskazuje na to przepis art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, zgodnie z którym podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia, formy i przeznaczenia, albo oświadczenia o nieotrzymaniu pomocy. Wszelkie informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej strony są więc składane w dniu złożenia wniosku o udzielenie pomocy, i na podstawie tych dokumentów dokonywana jest ocena czy pomiot jest pracodawcą znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Ewentualna poprawa sytuacji ekonomicznej strony po dniu wydania decyzji przez organ I instancji nie ma już więc wpływu na dokonane rozstrzygnięcie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien więc ustalić czy spółka wypełnia cytowaną definicję przedsiębiorstwa zagrożonego tj czy wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego, w tym wysokość straty w ciągu ostatnich 12 miesięcy przewyższa 50 % wysokości tego kapitału. Przy czym pojęcie "ostatnich 12 miesięcy" należy rozumieć jako okres bezpośrednio poprzedzający złożenie wniosku, a nie ostatni zamknięty okres obrachunkowy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 200 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.