V SA/Wa 45/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 grudnia 2019 r. (data nadania) E. M. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.). Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany gdy w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie skarga: 1) zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi albo 2) zostanie złożona we właściwym sądzie administracyjnym lub wysłana do właściwego sądu administracyjnego albo 3) zostanie wprowadzona do systemu teleinformatycznego właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego lub organu. Oznacza to, że strona ma 30 dni na przesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu/organu bądź oddanie skargi w siedzibie organu/sądu, bądź nadanie jej na adres organu/sądu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, którym w dniu nadania przedmiotowej skargi była Poczta Polska S.A. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a. data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu. Zgodnie zaś z art. 83 § 5 p.p.s.a. datą wniesienia pisma w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data wprowadzenia pisma do systemu teleinformatycznego sądu lub właściwego organu. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256), dalej: "k.p.a.". Zgodnie z § 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia bezpośrednio adresatowi albo doręczenia zastępczego poprzez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę domu): 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy (koperta – k. 00095) przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była dwukrotnie awizowana (w dniach 9 i 17 lipca 2019 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącej. W dniu 24 lipca 2019 r. zwrócono ją do organu z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie. Przesyłkę skierowano na adres skarżącej będący stałym miejscem wykonywania przez nią działalności gospodarczej, którego aktualność organ sprawdził w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP. Skarżąca odbierała wcześniejszą korespondencję skierowaną do niej na ten adres. Przesyłkę zawierająca zaskarżoną decyzję należało zatem uznać za doręczoną 23 lipca 2019 r. Termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg 24 lipca 2019 r., a jego ostatni, trzydziesty dzień wypadał 23 sierpnia 2019 r. Przesyłka zawierająca skargę została nadana 5 grudnia 2019 r. w Urzędzie Pocztowym [...] co oznacza, że skarga została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.