V SA/Wa 4519/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia - odrzucić skargę – Pełnomocnik M. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia skargi. Pełnomocnik kwestionował w uzasadnieniu wniosku okoliczność prawidłowego doręczenia decyzji. Postanowieniem z 16 lutego 2016 r. WSA w Warszawie odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia skargi, stwierdzając, że nie można jednoznacznie stwierdzić braku winy po stronie pełnomocnika, co doprowadziło do uznania przesyłki zawierającej kwestionowaną decyzję za doręczoną w trybie zastępczym. Ponadto zaznaczono, że kwestia doręczenia decyzji nie może być okolicznością wpływającą na przywrócenie terminu. Po rozpoznaniu zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 kwietnia 2016 r. sygn. I GZ 264/16 oddalił je. W uzasadnieniu NSA nie zgodził się ze stwierdzeniem WSA w Warszawie, wedle którego postepowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie jest właściwe do rozstrzygania o prawidłowości doręczenia. Jednakże ostatecznie podzielone zostało stanowisko sądu I instancji, że pełnomocnik strony skarżącej nie dołożył wystarczającej staranności w prowadzeniu kancelarii. W ocenie NSA, nie została skutecznie podważona prawidłowość doręczenia decyzji po podwójnym awizowaniu przesyłki ją zawierającej. Zaś obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 150 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2015 poz. 613 ze zm.; dalej: o.p.). W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie termin ten został przez skarżącego przekroczony, albowiem wniósł on skargę 20 października 2015 r., podczas gdy zastępcze doręczenie decyzji w trybie art. 150 § 4 o.p. nastąpiło 23 lipca 2015 r. Złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został natomiast prawomocnie oddalony. Sąd jest przy tym, zgodnie z art. 190 p.p.s.a. związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, w zakresie ustalenia zaistnienia przesłanek do przywrócenia bądź odmowy przywrócenia terminu. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić