V SA/Wa 4588/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. G., M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległość podatkową postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi M.G. i M.K. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległość podatkową. Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2016 r. wezwano każdego ze skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący M.K. w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. odmówił ww. skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. skarżący M.K. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie to odebrał dorosły domownik skarżącego – H.D. w dniu 29 sierpnia 2016 r. (k. 65 akt sądowych) W odpowiedzi na powyższe wezwanie M.K. w dniu 6 września 2016 r. uiścił należny wpis od skargi (k. 66 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 18 października 2016 r. skarżący został wezwany do nadesłania dokumentu, z którego wynika data uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że wpis uiszczono w dniu 6 września 2016 r., tj. po terminie do uiszczenia wpisu. Powyższe wezwanie odebrał dorosły domownik skarżącego – L.D. w dniu 24 października 2016 r. (k.90 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 23 listopada złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący wskazał, iż należną opłatę od skargi uiścił w dniu 6 września 2016 r., a o uchybieniu terminu do uiszczenia opłaty sądowej powziął informację w dniu 16 listopada 2016 r., kiedy to otrzymał od babci wezwanie z dnia 19 października 2016 r., odebrane przez jednego z jego dziadków – H. D. lub L. D. Podkreślił, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu również zostało odebrane przez jednego z jego dziadków, a przekazując mu korespondencję dziadkowie najprawdopodobniej źle zapamiętali, kiedy odebrali korespondencję. Skarżący zaznaczył, iż jego dziadkowie są osobami w podeszłym wieku - dziadek ma 81 lat, a babcia ma 77 lat., jednak pomimo tego faktu do lipca bieżącego roku w sposób właściwy informowali, go o dacie odbioru korespondencji. Dopiero w ciągu 3 ostatnich miesięcy u dziadków zaczęły pojawiać się objawy choroby starczej tj. niepamięć, brak właściwego rozeznania co do miejsca i czasu., a w ich efekcie problemy z terminowym przekazywaniem korespondencji z Sądu skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 r., poz.817, z późn. zm.) dalej "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli bez swojej winy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zaś spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.). Zatem z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków formalnych merytorycznego rozpoznania wniosku jest jego wniesienie w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie skarżący dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uwzględniając okoliczność, iż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się z korespondencji przekazanej mu w dniu 16 listopada 2016 r., a wniosek został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 23 listopada 2014 r. Oceniając natomiast okoliczności podane przez skarżącego w przedmiotowym wniosku uznać należało, że wykazał on przesłanki wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym miejscu wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, str. 226; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. z 2002 r., nr 23, str. 1059). Przy czym należy zauważyć, że uprawdopodobnienie, nie oznacza udowodnienia wskazanych we wniosku okoliczności, a jedynie wykazanie, że wskazana argumentacja jest wiarygodna i uzasadnia uznanie braku winy w uchybieniu terminu. W świetle powyższych wywodów, przyjąć należy iż skarżący uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do uiszczenia należnej opłaty bez swojej winy. Z akt sądowych wynika bowiem, że korespondencję kierowaną przez Sąd do skarżącego w całym toku niniejszego postępowania odbierali na zmianę dziadkowie skarżącego H.D. i L.D.. Korespondencja ta zaś do końca lipca 2016 r. była przekazywana skarżącemu, o czym świadczy terminowe dokonywanie przez niego kolejnych czynności procesowych. Skoro zatem dziadkowie w sposób prawidłowy przekazywali skarżącemu przesyłki sądowe do lipca bieżącego roku, to mógł on oczekiwać, że stan taki utrzyma się również w późniejszym okresie. Nie można więc zarzucić skarżącemu nawet lekkiego niedbalstwa, nie można bowiem oczekiwać, iż w każdym przypadku dokonania doręczenia w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. dorosłemu domownikowi, adresat powinien występować do Urzędu Pocztowego czy też do Sądu w celu potwierdzenia, kiedy faktycznie doszło do doręczenia przesyłki, zwłaszcza iż uprzednio przesyłki te były mu przekazywane niezwłocznie. Podjęte w niniejszej sprawie przez skarżącego czynności można uznać za mieszczące się w granicach należytej staranności, jakiej można oczekiwać od strony postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. postanowił jak w sentencji.