V SA/Wa 4589/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 3 sierpnia 2021 r. Nr OR15-65000-OR1533297/16/21 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia odrzucić skargę. W dniu 19 października 2017 r. pomiędzy Skarżącym M. B. a ARiMR została zawarta umowa o przyznaniu pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych". Pismem z 25 lutego 2021 r. ARiMR poinformowała Skarżącego o odmowie wypłaty pomocy dla całości operacji, wskazując, że beneficjent ubiegając się o przyznanie pomocy posłużył się nierzetelnym dokumentem, poświadczającym nieprawdę. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy ARiMR pismem z 3 sierpnia 2021 r. poinformowała Skarżącego o odmowie wypłaty pomocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie obu ww. pism organu. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR, wniósł o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej w sprawie, wskazując, że źródłem przedmiotowej sprawy jest umowa stron zawarta 19 października 2017 r. przyznająca skarżącemu pomoc finansową w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW 2014-2020. W związku z tym sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a kwestie sporne wynikające z tej umowy podlegają rozstrzygnięciu na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2072) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz.329, dalej "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Ponadto zgodnie z § 3 tego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozważając sprawę na wstępie należy podkreślić, że jej źródłem jest umowa stron zawarta 19 października 2017 r. przyznająca skarżącemu pomoc finansową w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW 2014-2020. Z momentem zawarcia umowy przyznania pomocy pomiędzy stronami powstał stosunek o charakterze cywilnoprawnym. Zaskarżone pismo z 3 sierpnia 2021 r., ani poprzedzające je pismo z 25 lutego 2021 r., nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Innymi słowy, nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej lecz dotyczy skutków niewykonania przez Skarżącego zobowiązań przewidzianych umową zawartą 19 października 2017 r. ARiMR odmawiając wypłaty pomocy w związku z zaistnieniem okoliczności określonych w umowie działała jako strona stosunku cywilnoprawnego, a nie jako organ administracji publicznej. Co więcej, zgodnie z postanowieniami umowy (§ 19), w przypadku braku porozumienia pomiędzy Agencją a Beneficjentem wszystkie spory rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Agencji. Oczywistym zatem jest, że ewentualne roszczenia beneficjenta o wypłatę pomocy podlegają dochodzeniu na drodze postępowania cywilnego (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn.akt II GSK 7779/11, z dnia 27 marca 2019 r. sygn.akt I GSK 349/19 ). Zdaniem Sądu, nie powinno zatem budzić wątpliwości, że spór zaistniały między Agencją a Skarżącym jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, stwierdzić należy, iż na pismo z 3 sierpnia 2021 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania. W związku z powyższym złożoną skargę na pismo ARiMR z 3 sierpnia 2021 r. do sądu administracyjnego należało uznać jako niedopuszczalną na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. i orzec o jej odrzuceniu.