V SA/Wa 4597/15

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi D. S.A. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) września 2015 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a : - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz doradcy podatkowego M. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) w tym: tytułem wynagrodzenia - kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, 60/100). Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego. Wyrokiem z dnia 28 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym oddalił skargę. Wyznaczony pełnomocnik – doradca podatkowy M. S. – złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 września 2016 r., a następnie przygotowała opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu i oświadczyła, że koszty nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. Rozpoznając wniosek należało zważyć co następuje. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) doradców podatkowych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153; dalej jako: "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik została wyznaczona przed wydaniem wyroku kończącego postępowanie przed sądem I instancji, ale w toku tego postępowania nie podjęła czynności na rzecz strony skarżącej. Po otrzymaniu sentencji wyroku oddalającego skargę (w związku z rozpoznaniem sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym) pełnomocnik złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie przygotowała opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 120 zł, co wynika z § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt pkt 2 rozporządzenia. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, nie zaś należność pieniężna. Stosownie do § 3 ust. 1 pkt pkt 2 rozporządzenia w innych sprawach niż sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi 240 zł. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jednocześnie wynagrodzenie podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.