V SA/Wa 4612/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-04
Skład orzekający: Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wznowienie postępowania administracyjnego przez organ po złożeniu skargi do sądu administracyjnego, które skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia, prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania sądowego?Ratio decidendi
Wznowienie postępowania administracyjnego przez organ po złożeniu skargi do sądu administracyjnego, które skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia, prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania sądowego. Organ nie może w sposób nieuprawniony ingerować w sprawę zawisłą przed sądem administracyjnym poza trybem autokontroli przewidzianym w art. 54 § 3 PPSA, gdyż narusza to konstytucyjne prawo do sądu.Stan faktyczny
A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wznowił z urzędu postępowanie administracyjne i następnie uchylił zaskarżone postanowienie. Organ poinformował sąd o zakończeniu postępowania administracyjnego i wniósł o zawieszenie postępowania sądowego. Sąd stwierdził bezprzedmiotowość postępowania sądowego.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: umorzyć postepowanie sądowe
A. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z [...] listopada 2015 r. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] października 2015 r. nr [...], w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezesa ARiMR z [...] lipca 2015 r. nr [...].
Skarga została złożona za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który postanowieniem z [...] listopada 2015 r. nr [...] wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone zaskarżonym postanowieniem.
Jednocześnie, organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę, wnosząc o zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia wznowionego postępowania administracyjnego.
Następnie, pismem procesowym z [...] marca 2016 r. organ poinformował, iż wznowione postępowanie zostało zakończone postanowieniem z [...] lutego 2016 r. nr [...], którym uchylono postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] października 2015 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Rozpoznając sprawę stwierdzić w pierwszej kolejności należy, iż w aktach sądowych znajduje się postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lutego 2016 r. nr [...], mocą którego uchylono zaskarżone postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] października 2015 r. o numerze [...]. Potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię tegoż postanowienia, organ nadesłał wraz z pismem procesowym z dnia [...] marca 2016 r. (vide: k. 43-45 akt sądowych).
Ponadto Sąd stwierdza, iż w aktach sądowych znajduje się również potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia potwierdzenia doręczenia w dniu [...] marca 2016 r. stronie skarżącej postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lutego 2016 r. nr [...] (vide: k.51-52 akt sądowych).
W tym stanie rzeczy przyjąć należało, że przedmiot zaskarżenia został wyeliminowany z obrotu prawnego, co z kolei skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego.
Wobec stwierdzenia, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, Sąd – opierając się na przepisie art. 161 § 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie przypomnieć należy organowi, iż zarówno w doktrynie, jak i ugruntowanym już stanowisku orzecznictwa podnosi się, że wniesienie prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. Wobec tego Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie organ w sposób nieuprawniony wznowił z urzędu postępowanie administracyjne już po złożeniu skargi do sądu administracyjnego. W takim przypadku przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dopuszczają bowiem jedynie możliwość skorzystania przez organ z uprawnienia do autokontroli, której warunkiem jest uwzględnienie skargi w całości (art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast każda ingerencja organu w sprawę zawisłą przed sądem administracyjnym wykraczająca poza dyspozycję wskazanego przepisu art. 54 § 3 jest niedopuszczalna, gdyż godzi w konstytucyjne prawo do sądu (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo C. H. BECK; Warszawa 2015; 3.wydanie; str. 337 oraz powołane tam orzeczenia sądów administracyjnych).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło