V SA/Wa 462/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 r. V SA/Wa 462/16 w sprawie ze skargi P. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia ... stycznia 2016 r. nr ... w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu państwa postanawia: 1. uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 r. V SA/Wa 462/16 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz P. kwotę ... zł (słownie: ...) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W punkcie 2 wyroku z 26 stycznia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 462/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz P. kwotę ... zł (słownie: ...) tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego. Pismem z dnia 23 lutego 2017 r. strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718.- dalej jako "P.p.s.a.") jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Postanowienie Sądu zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 462/16 należało uchylić. Okolicznością bezsporną jest, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w wysokości ... zł. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1667) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W związku z tym, że sprawa została wszczęta skargą z 16 lutego 2016 r. i zakończona wyrokiem Sądu z 26 stycznia 2017 r., w sprawie zastosowanie znalazły przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). Konsekwentnie, zgodnie z § 2 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika wynosi ... zł. Na całkowite koszty postepowania składa się także wpis sądowy w wysokości ... zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie ... zł. Sąd uznał, że przedmiotowe zażalenie jest w sposób oczywisty uzasadnione, wobec czego na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O wysokości zasądzonych kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit a i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).