V SA/Wa 465/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić zażalenie. R. H., dalej "Skarżąca" lub "Strona", w dniu 4 lutego 2016 r. (data nadania) złożyła skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Łącznie ze skargą Strona wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia argumentując, że skargę złożyła w terminie, ale przesyłka, w której nadała skargę została jej zwrócona. Na zwróconej przesyłce odnotowano, iż adresat nie jest znany. Do wniosku Skarżąca załączyła kopertę. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W terminie otwartym Strona złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 5 kwietnia 2016 r. W zażaleniu wniosła o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został wniesiony na urzędowym formularzu PPF, na podstawie zarządzenia starszego referendarza sądowego Strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu, dlatego zarządzeniem z 20 czerwca 2016 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Strona nie wniosła sprzeciwu od zarządzenia z 20 czerwca 2016 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 lipca 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka pocztowa skierowana na adres wskazany w skardze nie została odebrana przez adresata i została zwrócona nadawcy z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz zwrocie do nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie. Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 23 sierpnia 2016 r. przesyłkę w sprawie doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego dołączono do akt sądowych niniejszej sprawy. Skarżąca nie zapłaciła wymaganego w sprawie wpisu sądowego od zażalenia, co potwierdził Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Warszawie w informacji udzielonej 26 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie na postanowienie Sądu z 5 kwietnia 2016 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu, ponieważ nie zostało opłacone. Obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia wynika z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", w myśl którego od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Skarżąca wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 kwietnia 2016 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi, wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy zakończyło się prawomocnym zarządzeniem z 20 czerwca 2016 r. Strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania kierowanego do Skarżącej, wobec niezastania adresata, przesyłkę sądową bezskutecznie dwukrotnie awizowano (po raz pierwszy w dniu 1 sierpnia 2016 r.). W myśl art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie - o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a). Mając powyższe na względzie, należało przyjąć, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia zostało skutecznie doręczone Stronie z upływem 16 sierpnia 2016 r. (15 sierpień był dniem ustawowo wolnym od pracy). W świetle powyższego, wyznaczony termin do zapłaty wpisu sądowego upłynął w dniu 23 sierpnia 2016 r. (tj. we wtorek). Skarżąca mimo skutecznego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o terminie i sposobie uiszczenia wpisu nie dokonała wymaganej czynności, co potwierdził Oddział Finansowo Budżetowy WSA w Warszawie w piśmie z dnia 26 sierpnia 2016 r. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Sąd, mając na względzie powyższe okoliczności na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.