V SA/Wa 4659/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2016 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... września 2015 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności"; 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia ... czerwca 2015 r. 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz G. W. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi, wniesionej przez G.W. (dalej: "Strona", "Skarżący") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2015 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...], o odmowie przyznania środków finansowych w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" z tytułu uczestnictwa w krajowym systemie jakości żywności - integrowana produkcja roślin w okresie [...] marca 2014 r. do [...] marca 2015 r. w wysokości limitów kwotowych określonych w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] lipca 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...] o przyznaniu Skarżącemu pomocy w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" z tytułu uczestnictwa w krajowym systemie jakości żywności - integrowana produkcja roślin w okresie pomocy od dnia [...] marca 2014 r. do dnia [...] marca 2019 r. W dniu [...] kwietnia 2015 r . Skarżący za pośrednictwem operatora pocztowego złożył wniosek o płatność za pierwszy okres przyznania pomocy od dnia [...] marca 2014 r. do dnia [...] marca 2015 r. Po dokonaniu weryfikacji wniosku o płatność organ decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. o numerze wskazanym wyżej, odmówił przyznania środków finansowych w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" z tytułu uczestnictwa w krajowym systemie jakości żywności - integrowana produkcja roślin w okresie od [...] marca 2014 r. do [...] marca 2015 r., w wysokości limitów kwotowych określonych w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013. W odpowiedzi na otrzymaną decyzję Skarżący złożył odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Po rozpatrzeniu złożonego przez Skarżącego odwołania, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] września 2015 r. wydał decyzję o numerze wskazanym wyżej utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził, iż Strona skarżąca - składając na podstawie § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - w dniu [...] kwietnia 2015 r. wniosek o płatność w pierwszym okresie pomocy - przedłożyła również kopie certyfikatów nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. ważnych do dnia [...] grudnia 2014 r. Strona wnioskowała o przyznanie płatności w wysokości 750 zł. Organ odwoławczy stwierdził, iż przedstawiona na etapie wniosku o płatność dokumentacja oraz wyjaśnienia Skarżącego złożone na etapie rozpatrywania odwołania wskazują, iż Strona skarżąca nie przedłożyła kopii certyfikatu, który byłby ważny w momencie składania wniosku o płatność, tj. certyfikatu ważnego w dniu [...] kwietnia 2015 r. Organ odwoławczy podkreślił, iż warunek ważności certyfikatu winien być spełniony zarówno w momencie rozstrzygania sprawy, jak i na dzień złożenia wniosku o płatność. Wskazano jednocześnie, iż pomoc w ramach przedmiotowego działania może zostać wypłacona stronie postępowania wyłącznie na jej wniosek oraz pod warunkiem spełnienia przez wnioskującego wszystkich wymogów określonych dla niniejszego działania, w tym w szczególności przedłożenia kopii certyfikatu ważnego w momencie składania wniosku o płatność w dniu wydania decyzji o przyznaniu płatności. Organ zaznaczył też, iż Skarżący wraz z wnioskiem o płatność złożył oświadczenie, iż znane mu są zasady przyznawania i wypłaty pomocy w ramach działania "Uczestnictwo rolników w ramach systemów jakości żywności" a tym samym był świadom, iż wraz ze składanym wnioskiem o płatność winien złożyć kopię ważnego certyfikatu potwierdzającego spełnienie warunków wypłaty pomocy. Wskazano również, iż określenie, iż certyfikat ma być "ważny", mając na uwadze, iż jest on składany wraz z wnioskiem o płatność, w ocenie organu oznacza, iż przedkładany certyfikat winien być ważny w momencie składania wniosku o płatność oraz wydawania decyzji o przyznaniu płatności. Skarżący, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] września 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r., którą to skargą wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., iż skoro jednostka certyfikująca poświadczyła stosowanie przez Skarżącego wymagań integrowanej produkcji roślin w odniesieniu do roślin objętych zgłoszeniem, oznaczając ważność certyfikatu do dnia [...] grudnia 2014 r. to należy jednoznacznie przyjąć, że poświadczenie dotyczy produkcji roku 2014, tj. okresu objętego wnioskiem o przyznanie pomocy z tytułu stosowania przez producenta integrowanej produkcji, zaś ważność certyfikatu została określona na czas pozwalający na zbycie tej produkcji. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organy administracji publicznej naruszyły przepisy prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako zasadna podlega uwzględnieniu. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy przyjęty przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa został ustalony prawidłowo i przyjmuje go za podstawę oceny zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została oparta na przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 1162 z p. zm.), dalej: "rozporządzenie", a w szczególności § 9 ust. 1, ust. 4, ust. 5 pkt 3 oraz § 3 pkt 4 ppkt a, w związku z treścią przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz. U. z 2013 poz. 455 ze zm.), dalej: "ustawa". Przepisy te stanowią, że pomoc jest przyznawana producentowi rolnemu, który, w przypadku uczestnictwa w krajowym systemie jakości żywności, wytwarza produkty integrowanej produkcji roślin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin. Wniosek o płatność za dany okres pomocy składa się do dyrektora oddziału regionalnego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego w terminie 180 dni od dnia upływu tego okresu. Do wniosku o płatność za dany okres dołącza się - w przypadku krajowego systemu jakości żywności, o którym mowa w § 3 pkt 4 lit. a - kopię ważnego certyfikatu potwierdzającego stosowanie integrowanej produkcji roślin. Natomiast z treści art. 57 ust. 4 ustawy wynika, że certyfikat poświadczający stosowanie integrowanej produkcji roślin wydaje się na okres niezbędny do zbycia roślin, nie dłużej jednak niż na okres 12 miesięcy. Certyfikat ten - wydawany producentowi roślin będącemu osobą fizyczną - zawiera dane osobowe tego producenta: imię, nazwisko oraz adres i miejsce zamieszkania. W ocenie Sądu wymienione powyżej przepisy nie nakładają na producenta obowiązku legitymowania się certyfikatem, który - jak na to wskazały organy w swoich decyzjach - obowiązuje zarówno w chwili składania wniosku, jak i na dzień wydawania decyzji przez organ. Zdaniem Sądu ważność certyfikatu, o jakiej mowa w § 9 ust. 5 pkt 3 rozporządzenia, odnosi się do okresu, za jaki przyznawana jest pomoc. Z treści Certyfikatów poświadczających stosowanie integrowanej produkcji roślin: - o numerze nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. , ważnego do dnia [...] grudnia 2014 r., zaświadczającego, że wymienione rośliny (porzeczka) zostały wyprodukowane zgodnie z wymaganiami integrowanej produkcji roślin, - o numerze nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. , ważnego do dnia [...] grudnia 2014 r., zaświadczającego, że wymienione rośliny (wiśnia) zostały wyprodukowane zgodnie z wymaganiami integrowanej produkcji roślin, które przedstawił Skarżący wynika, że poświadczenie odnosi się do produkcji roślin i w tym kontekście należy oceniać jego ważność w rozumieniu powołanych wyżej przepisów. I tak - jeśli wnioskujący o pomoc składa wniosek odnoszący się do roku 2014 (tak jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie) - to winien legitymować się certyfikatem potwierdzającym, że w 2014 roku wyprodukował produkty, co do których potwierdzono certyfikatem stosowanie integrowanej produkcji. W ocenie Sądu certyfikat ten jest niezbędny do zbycia roślin w danym okresie produkcyjnym, zaś jego funkcja w odniesieniu do realizacji wypłaty pomocy z rozporządzenia ma tylko funkcje informacyjne i potwierdzające sam fakt wyprodukowania żywności w sposób uprawniający do otrzymania pomocy. Jeśli więc producent otrzymał certyfikat, to w danym roku jest uprawniony do występowania z wnioskiem o przyznanie pomocy w ramach rozporządzenia. Inne rozumienie tych przepisów w ocenie Sądu nie znajduje umocowania w przytoczonych regulacjach rozporządzenia i ustawy. Tym samym nieuprawnionym jest żądanie od Skarżącego legitymowania się certyfikatem ważnym zarówno w chwili składania wniosku, jak i na datę wydawania decyzji przez organ. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy winny uwzględnić ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., w związku z art. 135 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a. Zasądzony zwrot kosztów postępowania sądowego zawiera zwrot wpisu sądowego i jednolitą stawkę wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 240 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).