V SA/Wa 4688/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz [...] [...] kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. D. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "A." (...) A. D. (dalej jako Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) września 2015 roku nr (...). Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. nr (...) z dnia (...) września 2014 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z okres rozliczeniowy marzec 2010 r. w kwocie 9.985,00 zł. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 223 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613). Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym : Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. decyzją nr (...) z dnia (...) września 2014 r. określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy marzec 2010 rok w kwocie 9.985,00 zł. W dniu 11 sierpnia 2015 r. (data nadania ) Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji oraz wniosek o przywrócenie terminu. Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia (...) września 2015 roku nr (...) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia (...) września 2014 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż decyzja Naczelnika Urzędu Celnego (...) w Warszawie z dnia (...) września 2014 r. została doręczona Skarżącej w dniu 3 października 2014 r. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 października 2014 r. Tymczasem Skarżąca wniosła odwołanie w dniu 11 sierpnia 2015 roku. Tym samym uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Jednocześnie organ podkreślił, ze decyzja z dnia (...) września 2014 roku zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) września 2015 roku nr (...) A. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze podniosła, że decyzji, z dnia (...) września 2014 roku określającej zobowiązanie podatkowe za marzec 2010 r. nie otrzymała, gdyż w doręczonej kopercie znajdowały się, nie jak wskazano 3, ale dwie inne decyzje, odwołanie zaś złożyła w terminie liczonym od 5 sierpnia 2015 roku, kiedy zwróciła się o sporządzenie kopii niedoręczonej decyzji wymiarowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014 roku, poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi , nie zaś według odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Istotnym jest, że ocena dokonywana jest przez sąd administracyjny według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sad rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powoływaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz.U. z 216 r. poz. 718 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.) Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w Warszawie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) września 2014 roku określającej Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za marzec 2010 r. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Należy wskazać, iż Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W.e w decyzji z dnia (...) września 2014 r. zawarł pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania, w tym, że zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Dyrektor Izby Celnej podał, że przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 3 października 2014 r. ,co zostało potwierdzone jej podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a więc bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczął się z dniem 4 października 2014 r. i upłynął w dniu 17 października 2014 r. Odwołanie od powyższej decyzji nadane zostało do urzędu pocztowego w dniu 11 sierpnia 2015 r. a zatem już po upływie terminie. Jednakże, Strona wraz z wniesieniem odwołania złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia podając , że o decyzji dowiedziała się dopiero w dniu 5 sierpnia 2015 r. Zgodnie z art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U.2015.613) Organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, a postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne (§ 2). Przepis art. 228 § 1 O.p. daje podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy organ ustalił fakt złożenia odwołania po terminie. Postanowienie takie jest ostateczne i w taki właśnie sposób poprzez stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania kończy postępowanie odwoławcze. W przedmiotowej sprawie, mając świadomość uchybienia terminowi do wniesienia odwołania Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia a równocześnie dołączyła do wniosku odwołanie. Złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania ma ten tylko skutek, że do czasu rozstrzygnięcia tego wniosku organ odwoławczy nie może wydać postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (tak A.Kabat "Ordynacja podatkowa. Komentarz’’. Wyd. LexisNexis 2011, teza 3 do art. 228. s. 885 i powołane tam orzecznictwo). Jednakże po negatywnym rozstrzygnięciu wniosku o przywrócenie terminu wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest obligatoryjne. Kwestią do rozstrzygnięcia jest natomiast to, czy postanowienie na podstawie art. 228 § 1 pkt. 2 O.p. powinno być wydane po uprawomocnieniu się postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, czy też wcześniej. Zdaniem sądu orzekającego w niniejszej sprawie podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2014 roku (sygn. akt II FSK 1248/12) należy wskazać, iż postanowienie w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. powinno zapaść po uprawomocnieniu się postanowienia w przedmiocie przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wtedy dopiero zostanie ostatecznie przesądzone, czy organ nada odwołaniu bieg (po przywrócenie terminu do wniesienia odwołania), czy też stwierdzi uchybienie terminowi do wniesienia odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. po odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Taka wykładnia omawianych przepisów jest zgodna z zasadą ekonomii postępowania i zasadą zaufania organów podatkowych. W sprawie niniejszej organ drugiej instancji jednego dnia wydał postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Obydwa postanowienia są ostateczne, ale od każdego z nich wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Należy dodatkowo też wskazać, iż nieprawomocnym wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 roku sygn. akt V SA/WA 4689/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) września 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W związku z tym należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania art. 228 § 1 pkt 2 O.p. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe jego zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik postępowania. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.