V SA/Wa 469/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. sprawy ze skargi I. B. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści; Oddala skargę. Pismem z [...] października 2011 r. I. B. zwrócił się o udzielenie mu informacji w zakresie dotyczących go danych umieszczonych przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany i o wykreślenie dotyczącego go wpisu oraz z Systemu Informacyjnego Schengen. Wnioskodawca stwierdził, że umieszczenie w wykazie i w SIS danych dotyczących jego osoby zostało dokonane bez wątpienia na skutek błędu. Wynika to z faktu, że w odniesieniu do jego osoby wydana została decyzja Wojewody [...] z [...] września 2011 r., mocą której orzekł on o cofnięciu mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego uprzednio decyzją z [...] listopada 2010 r. W jego ocenie nie może ona być podstawą kwestionowanych wpisów jako, że wcześniej Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w P. wydał decyzję z [...] maja 2009 r. mocą, której zobowiązał on cudzoziemca do opuszczenia terytorium RP, która została uchylona decyzją z [...] czerwca 2009 r. W ocenie cudzoziemca decyzja z [...] września 2011 r. została wydana w związku ze stanem faktycznym jaki miał miejsce w 2009 r. i w oparciu o dyspozycję art. 58 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 57 ust. 1 pkt 2, których on nie wypełnia. Postanowieniem z [...] listopada 2011 r. na podstawie art. 131 ust. 1, 1a, 2, 3, 4 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, w zw. z art. 219, 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił cudzoziemcowi wydania zaświadczenia o żądanej treści. Od postanowienia tego cudzoziemiec złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. We wniosku podniósł, że z treści postanowienia nie wynika w sposób dostateczny jaka jest podstawa dokonania wpisu ponieważ powołanie się przez Szefa Urzędu na wydanie przeciwko niemu wyroku karnego mocą, którego został on skazany na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, nie może być uznany za prawidłowy. Jest to istotne ponieważ nigdy nie doręczono mu żadnego wyroku, który miałby uprawomocnić się w dniu 11 listopada 2010 r. Brak szczegółowych danych dotyczących wskazywanego wyroku ograniczył jego prawo do obrony. Postanowieniem z [...] grudnia 2011 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wyjaśnił, że podstawę dokonanego wpisu dotyczącego umieszczenia danych cudzoziemca w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany stanowi fakt, że został on skazany prawomocnym wyrokiem polskiego sądu na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres 2 lat oraz na karę grzywny, którą cudzoziemiec uiścił. Zgodnie z art. 128 ust. 1 pkt 3a w zw. z art. 128 ust. 3 pkt 5c ustawy o cudzoziemcach w wykazie przechowuje się dane cudzoziemca, wobec którego orzeczono m.in. w Rzeczypospolitej Polskiej karę za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe na karę grzywny lub karę pozbawienia wolności do jednego roku na czas warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności od dnia uprawomocnienia się wyroku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3. Ponadto zgodnie z art. 134a pkt 2 ustawy o cudzoziemcach dane cudzoziemca zostały przekazane do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu na teren Schengen na czas obowiązywania wpisu. Powołując się na treść art. 131 ust. 3 i ust. 1 tego artykułu ustawy o cudzoziemcach Szef Urzędu wyjaśnił, że w związku z wnioskiem cudzoziemca można udzielić mu tylko informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu lub Systemu Informacyjnego Schengen dla celów odmowy wjazdu, terminie obowiązywania wpisu, podstawie prawnej wpisu, a w przypadkach, o których mowa w art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2, także o podstawie faktycznej wpisu. Szef Urzędu podkreślił, że zgodnie z art. 130 ust. 3 i 4 ustawy o cudzoziemcach Sąd, który skazał cudzoziemca za przestępstwo o jakim jest mowa w art. 128 ust. 1 pkt 3 lit. a i lit. c, z zastosowaniem warunkowego zawieszenia wykonania kary lub na podstawie którego zarządzono jego wykonanie jest obowiązany do przekazania takiego prawomocnego orzeczenia Szefowi Urzędu. Ponieważ podstawą wpisania danych cudzoziemca do wykazu i SIS było inne zdarzenie niż wymienione w treści art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach, brak było podstaw do poinformowania cudzoziemca o podstawie faktycznej wpisu czyli podać szczegółowych danych dotyczących wyroku karnego. O treści tego wyroku skarżący może dowiedzieć się albo w Sądzie albo w Krajowym Rejestrze Karnym. Od postanowienia tego cudzoziemiec złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego, w której zarzucił organowi naruszenie treści art. 45 ust. 1 konstytucji RP poprzez pozbawienie go prawa do obrony swoich praw oraz prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy, art. 7 i 8 K.p.a. czego skutkiem było naruszenie i błędna interpretacja art. 131 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach poprzez wskazanie, że treść tego przepisu zabrania poinformowania go o podstawie faktycznej wpisu do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany. W uzasadnieniu skargi cudzoziemiec ponownie wskazał, że nie zna treści wyroku, na który w postanowieniu powołuje się Szef Urzędu, a który jest podstawą wpisu do wykazu. Okoliczność ta pozbawia go możliwości podjęcia polemiki ze stanowiskiem organu, co jest sprzeczne zarówno z jego prawem do obrony jak i prawem do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy oraz wskazuje na brak właściwego ustalenia stanu faktycznego sprawy i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżącego Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w sposób właściwy zastosował przepisy ustawy o cudzoziemcach i przepisy kodeksu postępowania administracyjnego mające zastosowanie w sprawie. Sąd zapoznał się z treścią prawomocnego wyroku dotyczącym cudzoziemca, który został nadesłany przez organ przy piśmie z [...] lutego 2012 r. Z treści wspomnianego wyroku nie ulega wątpliwości, że skarżący został skazany na 8 miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem jego wykonania na okres 2 lat. Fakt prawomocnego skazania cudzoziemca na wskazaną karę zgodnie z treścią art. 128 ust.1 pkt 3 lit.a w zw. z treścią art. 128 ust. 3 lit. 5c ustawy o cudzoziemcach z 13 czerwca 2003 r.( Dz.U. z 2006 r. nr 234,poz.1694 z późn. zm.), był podstawą umieszczenia jego danych w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, a który prowadzony jest zgodnie z treścią art. 125 ust.3 ustawy przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Treść art. 128 ust. 1 pkt. 3 lit.a w zw. z art. 128 ust. 3 lit. 5c jest obligatoryjna, w związku z czym Szef Urzędu na podstawie art. 130 ust.3 ustawy o cudzoziemcach po otrzymaniu z Sądu, który wydał prawomocne orzeczenie o określonej treści w stosunku do cudzoziemca, był obowiązany dokonać kwestionowanego przez cudzoziemca wpisu. Dane te dotyczące cudzoziemca musiały być także przekazane na podstawie treści art. 134a pkt 2 ustawy do Informacyjnego Systemu Schengen dla celów odmowy wjazdu do strefy Schengen na czas obowiązywania wpisu. Zgodnie z treścią art. 131 ust. 1 cudzoziemiec może złożyć wniosek o: 1) udzielenie informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu lub do Systemu Informacyjnego Schengen; 2) sprostowanie jego danych osobowych zawartych w wykazie lub w Systemie Informacyjnym Schengen, jeżeli stwierdzi, że nie są prawdziwe; 3) wykreślenie jego danych osobowych zawartych w wykazie lub w Systemie Informacyjnym Schengen, jeżeli zostały tam umieszczone w wyniku błędu; zaś zgodnie z ust. 3 tego art. w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w ust. 1, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców udziela cudzoziemcowi tylko informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu lub Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu, terminie obowiązywania wpisu, podstawie prawnej wpisu, a w przypadkach, o których mowa w art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2, także o podstawie faktycznej wpisu. Jeśli chodzi o osobę cudzoziemca wpis do wykazu w odniesieniu do niego został dokonany na podstawie treści art. 128 ust. 1 pkt 3a ustawy o cudzoziemcach w związku z czym brak było podstaw do określenia w zaskarżonym postanowieniu Szefa Urzędu podstawy faktycznej wpisu czyli dokładnych informacji dotyczących cudzoziemca zawartych w wyroku Sądu. Wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy oraz ich przedstawienie przez organ w zaskarżonym postanowieniu zostało dokonane przez organ prawidłowo z poszanowaniem zasad wynikających z art. 7 i 8 K.p.a. Organ przedstawił dokonane ustalenia oraz przepisy prawa materialnego mające zastosowanie w sprawie w sposób pełny i wyczerpujący. Należy podkreślić, że organ dokonuje wpisu w oparciu o prawomocne orzeczenie Sądu wydane w sprawie karnej przekazane przez Sąd, który je wydał. Skoro cudzoziemiec był osobą skazaną przez Sąd treść wydanego przeciwko niemu wyroku powinna być mu znana ponieważ miał on prawo uczestniczyć w postępowaniu karnym. Jeśli jednak chciałby dysponować tym orzeczeniem powinien starania takie podjąć we właściwym Sądzie lub zwrócić się o informację do Krajowego Rejestru Karnego co zostało wskazane w postanowieniu organu. Biorąc pod uwagę przepisy mające zastosowanie w sprawie w toku rozstrzygania o wniosku cudzoziemca, organ wskazał m.in. treść art. 131 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach, który stanowi, że do postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1-3, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o zaświadczeniach i podniósł, że wobec faktu, iż nie ma podstaw do wydania skarżącemu zaświadczenia o żądanej treści obowiązany był do wydania postanowienia o odmowie jego wydania. Stanowisko organu jest prawidłowe a motywy postanowienia mają oparcie we wskazanych w nim przepisach prawa. Brak jest także podstaw ażeby uznać, że naruszony został art. 45 Konstytucji co zarzuca skarżący. Treść tego przepisu stanowi bowiem, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Treść tego artykułu odnosi się do prawa jednostki rozumianego jako prawo do sądu, zatem jego treść nie mogła zostać naruszona przez organ. Mając powyższe okoliczności na uwadze i działając na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a Wojewódzki Sad Administracyjny oddalił skargę.