V SA/Wa 4785/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... listopada 2015 r. nr ... w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "Dyrektor IC") decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., w sprawie wymierzenia spółce z o.o. F. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Dyrektor IC sprostował z urzędu oczywistą omyłkę ww. decyzji własnej z dnia [...] maja 2015 r., polegającą na błędnym oznaczeniu organu I instancji wydającego decyzję (Naczelnik Urzędu Celnego w S. zamiast prawidłowo Naczelnik Urzędu Celnego w C.) oraz błędnym wskazaniu sygnatury sprawy prowadzonej przez organ I instancji na stronie pierwszej, wers czwarty i piąty, a także w uzasadnieniu na stronie drugiej, wers dwudziesty dziewiąty, trzydziesty szósty oraz czterdziesty pierwszy. Po rozpatrzeniu zażalenia Spółki Dyrektor IC, postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] lipca 2015 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Dyrektor IC podał, że stosownie do treści art. 215 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613), dalej: "O.p.", organ podatkowy może z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Zdaniem organu w sprawie wystąpiła oczywista omyłka pisarska, która pozostaje bez wpływu na treść decyzji z dnia [...] maja 2015 r., bowiem postanowienie o sprostowaniu nie zmieniło zakresu zarówno jej jak i postępowania zakończonego jej wydaniem. Zaznaczył, że decyzje obu instancji dotyczą wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach do gier A., nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji automatu [...], A., nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji automatu [...], A., nr fabryczny [...] nr poświadczenia rejestracji automatu [...]. Ponadto, z treści uzasadnienia decyzji z dnia [...] maja 2015 r. jasno wynika, że organem który przeprowadził kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, wszczął wobec Spółki postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na urządzanie gier na automatach do gier oraz organem, który wydal decyzję wymierzającą karę pieniężną był Naczelnik Urzędu Celnego w C. Spółka zaskarżyła postanowienie Dyrektora IC z dnia [...] listopada 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania głównego jako bezprzedmiotowego. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 215 § 1 O.p. w zw. z art. 145 § 2 O.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie w sprawie a tym samym nieuzasadnione przyjęcie, że błędne oznaczenie organu wydającego decyzję oraz całkowicie różnej od prawidłowej sygnatury sprawy stanowi oczywistą omyłkę pisarską, a tym samym jako wada nieistotna może zostać poddana sprostowaniu w drodze zastosowanie ww. przepisu. Zdaniem Spółki błędne wskazanie podmiotu wydającego decyzję oraz mylne oznaczenie całej sygnatury sprawy stanowi istotny element składniowy w całym postępowaniu administracyjnym niepodlegający sprostowaniu w drodze regulacji art. 215 §1 O.p., zważywszy zwłaszcza charakter postępowania o wymierzenie kary. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje/ Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest to, czy błędne oznaczenie organu I instancji oraz numeru sprawy w decyzji wydanej przez organ odwoławczy stanowi oczywistą omyłkę podlegając sprostowaniu w trybie art. 215 § 2 O.p., jak uważa Dyrektor IC, czy przeciwnie są to elementy niepodlegające sprostowaniu, jak twierdzi Skarżąca. Przypomnieć należy, że w myśl art. 215 § 1 O.p. organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, postanowienie jakie przewiduje ten przepis, prowadzi do wyeliminowania z decyzji lub postanowienia drobnych błędów które mogą być usunięte bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji. Służy więc swojego rodzaju kosmetycznemu skorygowaniu formy decyzji bez wnikania w jej treść merytoryczną (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2000 r., III SA 761/99). Istotnie, jak podniosła Spółka, Ordynacja podatkowa nie zawiera definicji "oczywistej omyłki", o której mowa w art. 215 § 1 O.p. "Oczywistą omyłką", jak wskazano w przywołanym przez Skarżącą wyroku WSA w Gliwicach z dnia 3 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 1037/14, będzie "błąd polegający na tym, że w decyzji organu podatkowego poprzez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów czy też omyłkę pisarską (błąd pisarski) zostało wyrażone coś, co w sposób jasny i widoczny jest sprzeczne z myślą prezentowaną jednoznacznie przez ten organ w sentencji, jak i w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji". Z uwagi na szerokość tego pojęcia konieczne jest więc ustalenie, czy prostowane elementy decyzji maja istotne znaczenie z punktu widzenia sentencji i uzasadnienia merytorycznego decyzji. Ocena "oczywistości omyłki" powinna ponadto wynikać z całości zgromadzonego materiału dowodowego oraz – a może przede wszystkim – z realiów konkretnej sprawy. Z pewnością nie może jednak występować sprzeczność pomiędzy dokumentami zawartymi w aktach sprawy oraz samym rozstrzygnięciem wydanym w danej sprawie. Sąd nie podziela stanowiska Skarżącej, że w realiach rozpoznawanej sprawy błędne wskazanie podmiotu wydającego decyzję oraz mylne oznaczenie całej sygnatury sprawy stanowi istotny element składniowy w całym postępowaniu administracyjnym niepodlegający sprostowaniu w drodze art. 215 §1 O.p. Sprostowane zaskarżonym postanowieniem błędy organu w decyzji z dnia [...] maja 2015 r. mieszczą się bowiem w zakresie desygnatów pojęcia "oczywista omyłka" i nie prowadzą do zmiany merytorycznej orzeczenia, czy ponownego rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny od pierwotnego. Sprostowana decyzja liczy dwadzieścia sześć stron, a nieprawidłowe oznaczenie organu I instancji pojawiło się jedynie na stronie pierwszej w ramach sentencji rozstrzygnięcia. W obszernym uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor IC zawsze wskazywał na Naczelnika Urzędu Celnego w C., gdy opisywał bądź odnosił się do poszczególnych czynności podejmowanych w ramach kontroli urządzania gier na automatach oraz postępowania pierwszoinstancyjnego. Uzasadnienie sprostowanej decyzji nie pozostawia zatem żądnych wątpliwości, że to właśnie ten organ, a nie Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął i prowadził wobec Spółki postępowanie w I instancji, a następnie wymierzył jej karę pieniężną decyzją utrzymana w mocy sprostowaną decyzją z dnia [...] maja 2015 r. W ocenie Sądu również błędne oznaczenie numeru sprawy w sprostowanej decyzji ma cechy oczywistej omyłki. Należy zauważyć, że w decyzji z dnia [...] maja 2015 r. Dyrektor IC kilkukrotnie precyzyjnie oznaczył automaty, których dotyczyło postępowanie oraz decyzje obu instancji, podając ich nazwy, numery fabryczne i numery poświadczenia rejestracji. Ponadto na stronie siódmej uzasadnienia decyzji znajduje się zapis dotyczący prawidłowo oznaczonej decyzji I instancji (w zakresie organu oraz numeru) z dokładnym wskazaniem automatów, za które wymierzono Spółce karę pieniężną. W światle więc całości uzasadnienia sprostowanej decyzji oraz akt sprawy, niepoprawne oznaczenie jej numeru nie miało wpływu na możliwość zidentyfikowania postępowania oraz decyzji pierwszoinstancyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Sąd oddalił skargę jako niezasadną.