V SA/Wa 481/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2010r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lutego 2009 r. nr ...; znak: ... w przedmiocie uchylenia decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o przyznaniu płatności do gruntów rolnych i umorzenie postępowania organu I instancji. Uchyla zaskarżoną decyzję. Przedmiotem skargi z 8 marca 2009 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez T. J. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes Agencji) nr [...] z [...] lutego 2009 r. uchylająca zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego (dalej: Dyrektora Oddziału) nr [...] z [...] listopada 2008 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji (nr [...] wydanej w dniu [...] listopada 2007 r. przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. – dalej: Kierownika Biura) i umarzająca postępowanie w pierwszej instancji. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. T. J. w dniu [...] kwietnia 2007 r. wystąpiła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2007. Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. Kierownik Biura przyznał wnioskodawczyni żądane płatności. W dniu [...] listopada 2008 r. Dyrektor Oddziału stwierdził nieważność powyższej decyzji Kierownika Biura. Wskazał, że w dniu [...] lipca 2008 r. do Biura Powiatowego w C. został przekazany z Biura Powiatowego w P. z/s w G. akt notarialny z dnia [...] listopada 2007 r. repertorium [...] dokumentujący umowy darowizn działek rolnych wraz z oświadczeniem przejmującego posiadanie działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW. Organ powołał się na treść art. 157 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego [Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.], dalej: k.p.a. i wskazał, że Kierownik Biura podczas rozpatrywania sprawy nie wziął pod uwagę przekazanej zgodnie z właściwością powyższej dokumentacji, w wyniku czego wydał decyzję niezgodną ze stanem faktycznym, która rażąco naruszyła art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego [Dz.U. z 2007 r. nr 35 poz. 217 z późn. zm.] (Sąd dostrzegł w tym miejscu omyłkę Dyrektora Oddziału, który podał nieobowiązującą już - w dacie decyzji z [...] listopada 2008 r. – nazwę ustawy: o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej), ponieważ strona z dniem 13 listopada 2007 r. przestała spełniać warunki do uzyskania płatności bezpośrednich. W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji strona wskazała, że w dniu [...] listopada 2007 r. powiadomiła Biuro Powiatowej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w C. o przekazaniu gospodarstwa oraz złożyła stosowne dokumenty. Podniosła, że w dniu [...] listopada 2007 r. otrzymała decyzję o przyznaniu płatności, a zatem nie miała podejrzeń co do jej zgodności z prawem. Decyzją z [...] lutego 2009 r. Nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Organ zauważył, że w przedmiotowej sprawie fakt przekazania gospodarstwa rolnego ujawniony został po wydaniu decyzji przez Kierownika Biura w dniu [...] listopada 2007 r. o przyznaniu wnioskodawczyni płatności do gruntów rolnych. Podkreślił, że w dacie wydania przedmiotowej decyzji stan faktyczny i prawny został ustalony prawidłowo, a dowody, które miałyby doprowadzić do rażącego naruszenia prawa nie były wtedy znane Kierownikowi Biura. W ocenie organu ustalenia dotyczące faktu przekazania gospodarstwa przed dniem wydania decyzji nie stanowią przesłanki do stwierdzenia jej nieważności, natomiast są one na tyle istotne i mają wpływ na zmianę treści decyzji z kwestii zasadniczej, że w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 p.p.s.a. powodują konieczność wznowienia postępowania przez Kierownika Biura. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wskazała m.in., że w dniu [...] listopada 2007 r. osobiście powiadomiła Biuro Powiatowe o przekazaniu gospodarstwa na dzieci oraz że złożyła niezbędne dokumenty W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, wskazując, że decyzja Dyrektora Oddziału jest decyzją prawidłową. Organ wskazał, że w książce kancelaryjnej Biura Powiatowego nie ma żadnej wzmianki o przekazaniu powyższych dokumentów osobiście, co nie zmienia faktu, że Kierownik Biura otrzymał przedmiotowy akt notarialny w dniu [...] listopada 2007 r., kiedy to do Biura Powiatowego wpłynął wniosek M. J., do którego dołączony był akt notarialny. Wobec powyższego Kierownik Biura posiadał w aktach informację, ze wnioskodawczyni przestała być posiadaczem zadeklarowanych we wniosku gruntów rolnych, a organ nadzoru zasadnie stwierdził nieważność przedmiotowej decyzji. Prezes Agencji zauważył, że nie może dokonać zmiany rozstrzygnięcia w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., gdyż uwzględnienie żądania skarżącej w całości (eliminacja z obrotu prawnego również decyzji organu nadzoru) spowodowałoby pozostawienie w obrocie prawnym decyzji Kierownika Biura z [...] listopada 2007 r., która jest dotknięta wadą kwalifikowaną, powodującą jej nieważność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw Wojewódzki Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, iż skarga jest zasadna. Bezsporne w sprawie jest, iż wnioskodawczyni w dniu [...] listopada 2007 r. przekazała gospodarstwo rolne w drodze umów darowizny sporządzonych w formie aktu notarialnego. W związku z tym wyjaśnienia wymagała kwestia, kiedy organ orzekający o płatnościach do gruntów rolnych powziął wiadomość o powyższym fakcie – skutkującym naruszeniem art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego. Sąd podziela w tym miejscu stanowisko zawarte przez organ w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym niewłaściwe było uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału [...] listopada 2008 r., gdyż Kierownik Biura – jak wynika z akt administracyjnych sprawy(k. I – korespondencja elektroniczna), w dniu [...] listopada 2007 r. powziął wiadomość o przeniesieniu posiadania w części gospodarstwa rolnego strony. Nie przesądzając o racji organu pierwszej instancji Sąd uwzględnił zatem stanowisko strony co do decyzji organu odwoławczego, który naruszył dyspozycję art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. poprzez jej nieprawidłowe zastosowanie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na obecnym etapie postępowania wypowiedź Sądu co do kwestii merytorycznej byłaby przedwczesna, gdyż uchylenie decyzji nastąpiło wyłącznie z przyczyn proceduralnych. Zasady prowadzenia postępowania odwoławczego wymagają przy tym nie tylko dokonania kontroli postępowania przeprowadzonego w pierwszej instancji, ale też ustosunkowania się do wszystkich podnoszonych przez skarżącą okoliczności i zarzutów dotyczących istoty sprawy. Rozpatrując sprawę ponownie organ przeprowadzi postępowanie odwoławcze i mając do dyspozycji przepis art. 138 k.p.a. rozważy, które z jego przesłanek zachodzą w niniejszej sprawie. Reasumując, należy podkreślić, iż w toku postępowania administracyjnego doszło do nieprawidłowości mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy i skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, co mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a orzekł jak w sentencji.