V SA/Wa 4812/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. G. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 4812/15 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... listopada 2015 r. nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji i umorzenia postępowania p o s t a n a w i a: odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 4812/15 Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji i umorzenia postępowania. Odpis ww. wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia orzeczenia został doręczony Skarżącej B.G. 28 lutego 2017 r. W dniu 3 marca 2017 r. Skarżąca nadała w urzędzie pocztowym wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku. W tym kontekście wskazała, że Sąd - podając w uzasadnieniu orzeczenia, iż "zasadniczym powodem odmowy przyznania Skarżącej płatności za 2009 r., ostateczną decyzją Dyrektora OR ARiMR we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2014 r., były ustalenia tego organu o stworzeniu przez Skarżącą sztucznych warunków do otrzymania płatności"" – pomylił się, gdyż oparł się na "fałszywej relacji organu o treści tej decyzji, zamiast oprzeć się na treści samej decyzji". Zdaniem Skarżącej, jedyną przyczyną odmowy przyznania jej płatności, wskazaną w ostatecznej decyzji Dyrektora OR ARiMR we Wrocławiu z [...] grudnia 2014 r., było ustalenie organu, że Skarżąca została wykreślona z ewidencji producentów. Natomiast w ww. decyzji nie ma żadnej wzmianki o stworzeniu przez Skarżącą sztucznych warunków. Według Skarżącej, argument "sztucznych warunków" organy Agencji podniosły później, gdy "usiłowały znaleźć jakieś nowe uzasadnienie dla swojej błędnej decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu podlegają także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowanie uzasadnienia sąd postanawia na takiej zasadzie jak sprostowanie wyroku. Dlatego też wniosek w tym przedmiocie wymaga merytorycznego rozpoznania, a w razie jego bezzasadności sąd odmawia sprostowania (tak B. Dauter Komentarz do art. 156 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, WK 2016, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10, LEX nr 786109, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Treść wniosku Skarżącej o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku wskazuje, że Skarżąca - nie zgadzając się z fragmentem uzasadnienia – żąda jego zmiany w taki sposób, aby usunięto z niego wzmiankę o stworzeniu przez nią sztucznych warunków w celu otrzymania płatności. W świetle powołanych wyżej przepisów, stwierdzić należy, iż żądanie Skarżącej nie tylko nie polega na usunięciu oczywistej, niebudzącej wątpliwości nieprawidłowości, ale wręcz zmierza do merytorycznej ingerencji w treść uzasadnienia wyroku, a zatem nie mieści się w ramach instytucji sprostowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a. odmówiono sprostowania uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 23 stycznia 2017 r.