V SA/Wa 4831/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. Sp. k. w B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranej płatności rolnośrodowiskowej p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. Stosownie do postanowień art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Mając na uwadze okoliczność, że w skardze nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku w tym zakresie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, zastrzegając, że nieuzupełnienie braku skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis wezwania doręczono skarżącej w dniu 8 lutego 2016 r. (k. 23 akt sądowych). Termin na uzupełnienie ww. braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 15 lutego 2016 r. Wobec tego, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi we wskazanym terminie, zastosowanie w sprawie musi znaleźć art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dodać należy, że wymóg wskazania przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia, zawarty w art. 215 § 1 p.p.s.a., jest spełniony nie tylko przez wyraźne określenie kwoty tej wartości przy wnoszeniu skargi lub w odpowiedzi na wezwanie przewodniczącego do wskazania wartości, lecz także wówczas, gdy wartość wynika z treści skargi lub z treści odpowiedzi na powyższe wezwanie (por. postanowienie NSA z 2 lipca 2008 r., I GSK 885/07). W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wskazała jednak wartości przedmiotu zaskarżenia wprost w skardze, wartość ta nie wynikała też z treści skargi ani nie została wskazana na wezwanie sądu. Za spełnienie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia nie mogło być też uznane opłacenie wpisu sądowego od skargi, choćby wpis ten uiszczono w prawidłowej wysokości. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.