V SA/Wa 4838/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant ref. staż. - Magdalena Walkowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARIMR w Warszawie z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej (PRŚ) za rok 2013 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARIMR w Warszawie na rzecz M. W. kwotę 530 zł (pięćset trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi złożonej przez M. W. (dalej: Skarżący, Strona) jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (zwanego dalej Dyrektorem Oddziału, organem odwoławczym lub II instancji) z [...] października 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (zwanego dalej Kierownikiem Biura lub organem I instancji) z [...] lipca 2015 r. nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za rok 2013. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z [...] maja 2013 r. złożonym do Biura Powiatowego w [...] Skarżący zwrócił się o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. W treści wniosku Strona wskazała, że ubiega się o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej do Pakietu 4 wariant 4.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków do powierzchni 0,76 ha i Pakietu 5 wariant 5.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków do powierzchni 12,84 ha. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 roku Kierownik Biura wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...] maja 2013 roku. W odpowiedzi na wezwanie organu w dniu [...] czerwca 2013 roku do Biura Powiatowego wpłynęła korekta wniosku. W dniu [...] października 2013 roku Skarżący złożył oświadczenie o braku możliwości skoszenia łąk na działkach zadeklarowanych do dopłaty rolnośrodowiskowej w pakiecie 5 wariant 5.1 ze względu na podtopienie wynikające z nawalnych deszczy. W tym samym dniu złożono oświadczenia o wystąpieniu szkody w uprawach w gospodarstwie wnioskodawcy podpisane przez H. M. i A. M.. W trakcie przeprowadzania czynności kontrolnych w dniach [...]-[...].11.2013r. w zakresie wzajemnej zgodności w gospodarstwie odkryto na działkach rolnych naruszenia w zakresie normy N.04.1: a) na działce A (położonej na działce ewidencyjnej [...]) na powierzchni 0,19 ha, stwierdzono zasięg 1 pkt, dotkliwość – 3 pkt, trwałość – 3 pkt; b) na działce B (położonej na działce ewidencyjnej [...]) na powierzchni 0,07 ha stwierdzono zasięg – 1 pkt, dotkliwość – 3 pkt, trwałość – 3 pkt; c) na działce E (położonej na działce ewidencyjnej [...]) na powierzchni 0,03 ha stwierdzono zasięg – 1 pkt, dotkliwość – 3 pkt, trwałość – 3 pkt. W dniach [...] listopada, [...] listopada oraz [...] listopada – 2013 roku i [...] kwietnia 2014 roku przeprowadzone zostały kontrole na miejscu, w wyniku których przy ustalaniu powierzchni stwierdzonej ustalono nieprawidłowości dotyczące poszczególnych działek tj.: – działka rolna A (powierzchnia deklarowana 2,02 ha) stwierdzono na podstawie wykonanych pomiarów powierzchnię 1,94 ha i zastosowano kod DR13+ Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, kod DR52 Stwierdzono powiększenie zasięgu poła zagospodarowania wraz z kodem DR53 Stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania; – działka rolna B (powierzchnia deklarowana 3,49 ha) stwierdzono na podstawie wykonanych pomiarów powierzchnię 3,12 ha i zastosowano kod DR13+ Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, kod DR51 Stwierdzono obszar tymczasowo niekwalifikujący się do płatności oraz kod DR52 Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Stwierdzono również, że działka rolna jest niespójna (kod DR22), pomierzono część 1 o powierzchni 2,82 ha oraz część 2 o powierzchni 0,30 ha; – działka rolna D (powierzchnia deklarowana 0,88 ha) stwierdzono na podstawie wykonanych pomiarów powierzchnię 0,45 ha i zastosowano kod DR 13+ Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, kod DR51 Stwierdzono obszar tymczasowo niekwalifikujący się do płatności; – działka rolna E (powierzchnia deklarowana 1,00 ha) stwierdzono na podstawie wykonanych pomiarów powierzchnię 0,82 ha i zastosowano kod DR13+ Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, kod DR51 Stwierdzono obszar tymczasowo niekwalifikujący się do płatności oraz kod DR52 Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania; – działka rolna F (powierzchnia deklarowana 0,92 ha) stwierdzono na podstawie wykonanych pomiarów powierzchnię 0,87 ha i zastosowano kod DR13+ Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej oraz kod DR52 Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania; – działka rolna M (powierzchnia deklarowana 0,76 ha) stwierdzono na podstawie wykonanych pomiarów powierzchnię 0,81 ha i zastosowano kod DR13- Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej; – działka rolna L (powierzchnia deklarowana 0,59 ha) stwierdzono na podstawie wykonanych pomiarów 0,59 ha, stosując jednocześnie kod DR52 Stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania. Ponadto, odnośnie działek rolnych w wariancie 5.1 stwierdzono wystąpienie następujących nieprawidłowości: – nieprawidłowość N017 Pozostawienie mniejszej niż 5% nieskoszonej powierzchni działki rolnej, a w przypadku występowania wodniczki mniejszej niż 30% nieskoszonej powierzchni działki rolnej, w związku z czym na płatność nałożona została sankcja 10,00% powierzchni działki rolnej C oraz działki rolnej F; – nieprawidłowość N018 Pozostawienie większej niż 10%, lecz mniejszej niż 50% nieskoszonej powierzchni działki rolnej, a w przypadku występowania wodniczki większej niż 50%, lecz mniejszej niż 80% nieskoszonej powierzchni działki rolnej, w związku z czym na płatność nałożona została sankcja 30,00% powierzchni działki rolnej A, B oraz działki rolnej E; – nieprawidłowość N020 (2013) Pozostawienie nieskoszonej niewłaściwej części działki rolnej, w szczególności innej niż zaznaczona na materiale graficznym, w związku z czym na płatność nałożona została sankcja 50,00% powierzchni działki rolnej B, C, D, E oraz działki rolnej F; – nieprawidłowość N11 Wykoszenie całej powierzchni, w związku z czym na płatność nałożona została sankcja 50,00% powierzchni działki rolnej D; – nieprawidłowość N12 Niezłożenie w stogi lub nieusunięcie ściętej biomasy na łące w odpowiednim terminie, w związku z czym na płatność nałożona została sankcja 20,00% powierzchni działki rolnej C oraz działki rolnej E; – nieprawidłowość N9 Nie wykoszenie lub wykoszenie w nieodpowiednim terminie, w związku z czym na płatność nałożona została sankcja 100,00% powierzchni działki rolnej G, H, I, J, K oraz L. W związku ze zmniejszeniem powierzchni łąk trwałych stwierdzoną przez kontrolę na miejscu wystawiono kod O6 Rolnik nie zachował na terenie gospodarstwa powierzchni trwałych użytków zielonych. Kierownik Biura decyzją z [...] lipca 2015 r. nr [...] przyznał Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe w pomniejszonej wysokości ze względu na stwierdzone nieprawidłowości na podstawie art. 20 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013, poz. 173), dalej: ustawa o wspieraniu , art. 10 ust. 1, art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 2 i 3 oraz art. 21 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 roku ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011), § 2, § 3, § 5, § 6, § 9, § 10, § 11, § 12, § 18, § 22, § 26, § 38, § 41, § 45 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013, poz. 361, ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267). Organ I instancji uznał działanie siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w 2013 roku, dlatego nie zastosował obniżek z tytułu stwierdzonych niezgodności (norma N9 – niewykoszenie lub wykoszenie w nieodpowiednim terminie stwierdzona w protokole kontroli na miejscu nr [...]). Skarżący zachował prawo do kontynuacji zobowiązań rolnośrodowiskowych, jednak płatność w 2013 roku została mu odmówiona do działek rolnych G, H, I, J, K, L zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej w polityce obszarów wiejskich, która mówi, iż płatności wieloletnie dokonywane są w celu zrekompensowania zobowiązań do przeprowadzenia dodatkowych działań, zaś jeżeli zobowiązania w danym roku nie mogą być spełnione nie jest wypłacana pomoc, ale zobowiązania powinny być dalej wykonywane. Odnosząc się do stwierdzonej nieprawidłowości N.04.1 organ I instancji podał, iż mówi ona o tym, że na łąkach lub pastwiskach okrywa roślinna nie była koszona i usuwana, co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca, lub nie były na nich wypasane zwierzęta. W przypadku łąk zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej okrywa roślinna nie była na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie określonym w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem "Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013", jednak nie później niż do dnia 30 września. Organ I instancji uznał, że w niniejszej sprawie miała miejsce powtarzająca się niezgodność w zakresie normy N.04.1, która pierwszy raz wystąpiła w gospodarstwie Skarżącego w 2011 roku. W wyniku rozpoznania odwołania Skarżącego organ II instancji w dniu [...] października 2015 roku wydał decyzję nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura z [...] lipca 2015 r. nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za rok 2013. Organ II instancji podzielił stanowisko Kierownika Biura wskazując, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o wyniki prawidłowo przeprowadzonej kontroli działek rolnych i znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym oraz obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa. Organ II instancji zwrócił uwagę, iż powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności za rok 2013 w wariancie 4.1 wyniosła 0,76 ha, natomiast w wariancie 5.1 wyniosła 12,84 ha, zaś powierzchnia działek rolnych stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu w wariancie 4.1 wyniosła 0,81 ha, natomiast w wariancie 5.1 wyniosła 9,55 ha. W odniesieniu do zarzutów zawartych w odwołaniu organ II instancji uznał, że niezałatwienie sprawy przez organ I instancji w terminie miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem Strony, aby decyzja nr [...] została oparta na nie zawsze prawdziwych stwierdzeniach zawartych w raportach ze sztucznie mnożonych kontroli, podkreślając, iż zgodnie z art. 27 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. kontrole na miejscu mogą być zapowiadane, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli. Brak powiadomienia rolnika o kontroli i jego nieobecność w trakcie kontroli nie powoduje nieważności przeprowadzonych czynności kontrolnych. Dyrektor Oddziału po analizie całokształtu materiału dowodowego uznał, że inspektorzy terenowi dokonali prawidłowych ustaleń. Kontrola została przeprowadzona przez upoważnionych do tego inspektorów, zaś protokół został sporządzony prawidłowo. Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału z [...] października 2015 r. nr [...] wydanej w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1. § 41 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. poz. 361 ze zm.); 2. § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 roku w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego (Dz. U. nr 67, poz. 434, ze zm.) w zw. z art. 71 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 roku, str. 65, ze zm.) – poprzez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że doszło do powtarzającej się niezgodności w zakresie normy N.04.1, podczas gdy nie można mówić o niezgodności normy N.04.1 w 2013 r. (na działkach A, B, E) i w 2011 roku. Niezgodność tej normy w 2011 r. została skutecznie zakwestionowana w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2013 roku, sygn. akt V SA/Wa 1219/13, wydanym na skutek wniesienia skargi na decyzje Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] marca 2013 roku nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej za 2011 r. w pomniejszonej wysokości, w którym wskazano na bezpodstawność uznania istnienia w 2011 roku niezgodności normy N.04.1 na działkach J, Ł, R, H, N, M. 3. art. 17 ust. 1, art. 18 i 19 rozporządzenia nr 2419/2001, art. 7 ust. 1 i 1a ustawy o płatnościach, art. 124 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 oraz przepisu art. 57 ust. 3 akapit pierwszy i art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 poprzez przeprowadzenie kontroli na miejscu w niewłaściwy sposób polegający na nie wzięciu pod uwagę topografii terenu, sąsiedztwa wysokich drzew i wysokiej ściany lasu, które wpływają na zanik sygnału GPS na granicy działki, co skutkowało nieprawidłowym ustaleniem w wyniku kontroli powierzchni działek Skarżącego i błędnym wynikiem odbiegającym od danych zawartych we wniosku Skarżącego. Skarżący zarzucił również naruszenie przepisów postepowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. art. 7, 77, 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności wskazywanego w odwołaniu wpływu ww. wyroku zapisy raportu kontroli w 2011 r., będącego podstawą uznania istnienia powtarzalności naruszenia normy N.0.4.1 i niewskazanie przyczyn jego nieuwzględnienia; 2. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyraźnego, jednoznacznego wyeksponowania dokumentu (pełnej nazwy oraz publikatora) na podstawie którego organ odmówił płatności do działek rolnych G, H, I, J, K, L, ograniczając się jedynie do lakonicznego stwierdzenia zawartego na str. 5 decyzji o odmowie płatności zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej w polityce rozwoju obszarów wiejskich; 3. art. 138 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy ww. decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] mimo wskazanych wyżej zarzutów. Dyrektor Oddziału ARiMR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga jest zasadna, nie podzielając jednakże wszystkich jej zarzutów. Na początku WSA podkreśla, iż niezasadny jest zarzut nieprawidłowego ustalenia przez organ powierzchni działek, które to powierzchnie są inne, niż zadeklarowane przez Skarżącego we wniosku o płatność rolnośrodowiskową na rok 2013 (sprawa niniejsza) jak też we wniosku o płatność bezpośrednią za rok 2013 (sprawa o sygn. akt: V SA/Wa 4839/15) i płatność ONW za rok 2013 (sygn. akt: V SA/Wa 4837/15). Powierzchnia została ustalona przez kontrolę wykonaną na miejscu metodą inspekcji terenowej, w której pomiary powierzchni dokonywane są w terenie przy pomocy urządzenia GPS wykorzystującego system nawigacji satelitarnej i częściowo za pomocą innych metod pomiaru, przy wykorzystaniu taśmy mierniczej oraz tachimetru elektrycznego. Ponadto inspektorzy terenowi wykonują zdjęcia działek rolnych oraz szkice pomiaru, na których wskazują miejsca i kierunek wykonywania zdjęć. Kontrola, była przeprowadzona przez podmiot dysponujący odpowiednimi warunkami organizacyjnymi i technicznymi, na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy o wspieraniu. Sąd nie ma uprawnień, do podważenia wyników kontroli, skoro dokonał jej uprawniony do tego podmiot, w sposób niezależny od organu administracyjnego i bezstronny. Odnośnie wskazanego przez Skarżącego wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia 2013r. sygn. akt: V SA/Wa 1219/13, to dotyczył on płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011. Sąd uchylił decyzję II instancji z powodu błędnej interpretacji i wykładni rozporządzenia MRiRW z dnia 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 odnośnie przyjęcia terminu końcowego na wykonanie koszenia (kwestia, czy zaistniały nieprawidłowości w zakresie obowiązujących dla danej płatności norm i wymogów). Ma to duże znaczenie, albowiem, w razie powtarzającej się niezgodności N.04.1 , zgodnie z § 41 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego ustalana jest procentowa obniżka płatności rolnośrodowiskowej na podstawie przepisów ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym nieprawidłowościom. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 roku w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego (Dz. U. nr 67, poz. 434, ze zm.) stwierdzonemu naruszeniu wymogów lub norm (raport z kontroli) przypisuje się liczbę punktów w ramach oceny wagi w zakresie zasięgu, dotkliwości i trwałości. W przypadku stwierdzenia powtarzającej się niezgodności, odsetek ustalony w sposób wskazany powyżej, zostaje pomnożony przez 3 względem pierwszego przypadku niezgodności. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpiła powtarzająca się niezgodność w ciągu 3 lat kalendarzowych. Pierwsza niezgodność w gospodarstwie Skarżącego wystąpiła, zdaniem organu, w 2011r. Dlatego określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności na 9%. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w wyniku uchylenia przez WSA decyzji dot. płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 (sprawa sygn. akt: V SA/Wa 1219/13), została wydana decyzja z dnia [...].03. 2015r Nr [...] (stała się ostateczna). Odnośnie roku 2012 organ wydał decyzję z dnia [...].03. 2014r. (ostateczna) Nr [...]. Obie te decyzje nie mogą być w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu; obie dotyczą płatności rolnośrodowiskowej i płatności nimi przyznane są w pomniejszonej wysokości. Jednakże, jeżeli chodzi o decyzję z [...] października 2015r.(przedmiotową) należy wskazać, iż nie jest ona prawidłowa. Decyzją I instancji przyznano Skarżącemu płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości określając procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności wynoszącą 9% z powodu powtarzającej się niezgodności w zakresie wymogów i norm. Decyzją II instancji utrzymano w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR, stwierdzając w jej uzasadnieniu iż uznano działanie siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w 2013r, dlatego nie zastosowano obniżek z tytułu stwierdzonych niezgodności. Wskazując oznaczenia działek na których doszło do niezgodności, organ nie ustalił stosunku działek rolnych do działek ewidencyjnych, co - wobec operowania nieczytelnymi oznaczeniami działek, uniemożliwia Sądowi prześledzenie toku rozumowania organu i zasadności dokonanych przez niego ustaleń, w kontekście wystąpienia (lub braku) niezgodności. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika jasno, jakie niezgodności i na których działkach wystąpiły. Uzasadnienie jest nieczytelne, a to narusza przepis art. 107 § 3 K.p.a., który realizuje zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 K.p.a. Z tych względów, WSA nie mógł skontrolować przedmiotowej decyzji . Wobec powyższego na zasadzie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a.