V SA/Wa 493/16

WyrokWSA w Warszawie2017-03-08

Skład orzekający: Beata Krajewska, Marek Krawczak, Dorota Mydłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest zawieszenie płatności pomocy finansowej w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa oszustwa, na podstawie art. 115 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011, nawet jeśli postępowanie karne dotyczy wspólników grupy, a nie bezpośrednio samej grupy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zasadne jest zawieszenie płatności pomocy finansowej na podstawie art. 115 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011, jeśli istnieje podejrzenie popełnienia przestępstwa oszustwa w odniesieniu do pomocy objętej rozporządzeniem. Podkreślono, że przepis ten obejmuje szeroko rozumiane podejrzenie popełnienia przestępstwa, a celem jest ochrona interesów finansowych UE. Samo podejrzenie, a nie prawomocny wyrok czy postawienie zarzutów, jest wystarczającą przesłanką do zawieszenia postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Grupy na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) o zawieszeniu płatności pomocy finansowej. Pomoc była wnioskowana na pokrycie kosztów utworzenia grupy producentów i kosztów inwestycji. Dyrektor Oddziału ARiMR odmówił przyznania części pomocy, a po uchyleniu tej decyzji przez Prezesa ARiMR i ponownym rozpatrzeniu, ostatecznie wydano decyzję o zawieszeniu płatności. Podstawą zawieszenia było wszczęcie przez prokuraturę śledztwa w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa oszustwa przez wspólników grupy w stosunku do przedstawicieli ARiMR. Skarżąca kwestionowała zasadność zawieszenia, argumentując, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 115 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant - st. ref. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. sprawy ze skargi G. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia płatności w sprawie wniosku o przyznanie pomocy finansowej oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja z ... grudnia 2015 r. nr ... wydana przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR, organ odwoławczy) w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej: "Dyrektora Oddziału") z dnia ... listopada 2015 r. Nr ... o zawieszeniu płatności z wniosku G.w K. (dalej: "Grupa", "Strona", "Spółka", "Skarżąca") o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r., tj. I półrocze trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania w części, w której Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr ... z dnia ... lutego 2014 r. odmówił przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości ... zł. Stan sprawy przedstawia się następująco. W dniu ... listopada 2011 r. Marszałek Województwa Mazowieckiego wydał decyzję nr ..., w której stwierdził spełnienie przez Stronę warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r. Nr 5 poz. 27) i dokonał wstępnego uznania Spółki oraz zatwierdził realizowany w latach 2011-2015 plan dochodzenia do uznania tej grupy za organizację producentów. Strona w dniu 30 sierpnia 2013 r. złożyła w ... Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. W dniu ... lutego 2014 r. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr ... przyznał Grupie pomoc finansową w wysokości ... zł za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r., tj. I półrocze 3 roku realizacji planu dochodzenia do uznania, w tym: -przyznał pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości ... zł, z czego pomoc ze środków UE wyniosła: ... zł; -przyznał pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości ... zł, z czego pomoc ze środków UE wyniosła: ... zł; -odmówił przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości ... zł; -dokonał obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości ... zł. Od przedmiotowej decyzji Grupa złożyła odwołanie do Prezesa ARiMR. W dniu ... marca 2014 r. Prezes ARiMR wydał decyzję nr ..., którą uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w całości i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu 3 kwietnia 2015 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło zawiadomienie o wydaniu przez Prokuratora Okręgowego w ... w dnia 12 marca 2015 r. postanowienia o wszczęciu śledztwa w sprawie: - usiłowania doprowadzenia przez wspólników G. Sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przedstawicieli Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddział w ..., - doprowadzenia przez wspólników G. Sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przedstawicieli ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. W dniu 11 maja 2015 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek pełnomocnika Strony z dnia 8 maja 2015 r. skierowany do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa ARiMR z dnia ... marca 2014 r. Natomiast w dniu 13 maja 2015 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął protokół z wizji lokalnej z dnia 30 kwietnia 2015 r. W dniu 21 maja 2015 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek z dnia 18 maja 2015 r. o zawieszenie postępowania, sporządzony przez ..., z którego wynika, że wizja lokalna przewidziana na dzień 30 kwietnia 2015 r. również nie została przeprowadzona. W związku z powyższym, Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR wydał w dniu ... czerwca 2015 r. postanowienie nr ... o zawieszeniu postępowania administracyjnego z urzędu. W dniu 23 lipca 2015 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło postanowienie o wszczęciu śledztwa wydane przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w ... w dniu ... marca 2015 r. W tym samym dniu Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał decyzję stwierdzającą nieważność zaskarżonej decyzji Prezesa ARiMR nr ... z dnia ... marca 2014 r. w części, w jakiej organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji w zakresie przyznania Stronie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości ... zł za I półrocze 2013 r. realizacji planu dochodzenia do uznania oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości ... zł za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r., tj. I półrocze trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania. W dniu 16 września 2015 r. Strona złożyła wniosek z dnia 10 września 2015 r. o podjęcie zawieszonego postępowania, a Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu ... października 2015 r. wydał postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego na wniosek Strony. Pismem z dnia 30 października 2015 r. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR zwrócił się do Prokuratury Okręgowej w ... o wskazanie okresu, którego dotyczy toczące się śledztwo. Odpowiedź na powyższe pismo wpłynęła do ... Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu 10 listopada 2015 r. i potwierdziła, że toczące się postępowanie przygotowawcze dotyczy również I połowy 2013 roku. W związku z powyższym, Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu ... listopada 2015 r. wydał decyzję nr ... o zawieszeniu płatności w sprawie wniosku o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. Od powyższej decyzji Dyrektora ... Oddziału Grupa złożyła odwołanie do Prezesa ARiMR. Prezes ARiMR decyzją opisaną w komparycji wyroku utrzymał w mocy decyzję Dyrektora ... Oddziału z dnia ... listopada 2015 r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie bezsporny jest fakt, że Prokuratura Okręgowa w ... wszczęła postępowanie m.in. w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa wskazanego w art. 286 § 1, w zw. z art. 294 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm., dalej: kk). Bezsporne jest zdaniem organu odwoławczego również to, że w powyższym postępowaniu przygotowawczym ARiMR została uznana za stronę tego postępowania tj. pokrzywdzoną. W piśmie z dnia 30 marca 2015 r. Prokuratura Okręgowa w ... poinformowała bowiem Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR, iż w związku z prowadzonym śledztwem o sygn. akt. ..., Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa posiada status pokrzywdzonego. W tym miejscu organ odwoławczy zacytował treść art. 115 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 oraz powołując się na orzecznictwo wskazał, że czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk stanowi oszustwo w stosunku do mienia znacznej wartości, sklasyfikowane jako przestępstwo przeciwko mieniu. Konsekwentnie, zdaniem Prezesa ARiMR przestępstwa określone w art. 286 kk w zw. z art. 297 kk, w związku z wydaniem przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w ... postanowienia o wszczęciu śledztwa z dnia 12 marca 2015 r., powinny zostać uznane za oszustwo, o którym stanowi art. 115 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011. Dlatego też zdaniem organu odwoławczego w sprawie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania z urzędu. Organ odwoławczy odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu i nie uznał ich zasadności. Zdaniem Prezesa ARiMR popełnienie oszustwa w kontekście postępowania w przedmiocie przyznania pomocy finansowej stanowi przesłankę do odmowy przyznania pomocy finansowej oraz do cofnięcia pomocy już przyznanej pomocy. Tym samym rozstrzygnięcie postępowania w przedmiocie zarzucanego czynu zabronionego stanowi kwestię prawną, która w sposób bezpośredni wiąże się z prowadzonym postępowaniem administracyjnym dotyczącym wnioskowanej przez Skarżącą pomocy finansowej. Organ administracji miał zatem prawo, zdaniem Prezesa ARiMR uznać że w okolicznościach tej sprawy istnieje bezpośredni związek między śledztwem Prokuratury Okręgowej w ..., a prowadzonym postępowaniem administracyjnym. Wskazał, że zasadniczym celem zawieszenia płatności na podstawie art. 115 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 z uwagi na podejrzenie popełnienia przestępstwa jest zapewnienie skutecznej ochrony interesów finansowych UE. Treść wskazanego wyżej przepisu art. 115 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 zdaniem Prezesa ARiMR wskazuje na samo podejrzenie popełniania przestępstwa w stosunku do grupy, co zdaniem organu odwoławczego należy rozumieć szeroko, czyli zarówno w stosunku do działalności grupy jak i osób związanych z grupą. Gdyby bowiem przyjąć stanowisko Grupy w tej kwestii, brak byłoby możliwości zawieszenia postępowania nawet w sytuacji skierowania przez ARiMR zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do prokuratury. Innymi słowy zawieszenie płatności na podstawie art. 115 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 byłoby niemożliwe, a sam przepis byłby bezużyteczny. Organ II instancji podkreślił, iż w odwołaniu z dnia 4 grudnia 2015 r. Strona podnosi, że o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa w stosunku do Grupy można mówić jedynie w przypadku, kiedy w sprawie podejrzanym będzie osoba związana ze Stroną. Powyższe w ocenie organu odwoławczego potwierdza pismo Prokuratury Okręgowej w ... z dnia ... marca 2015 r., w którym zostało wyraźnie wskazane, że wszczęte śledztwo dotyczy wspólników Grupy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Strona wniosła o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 w zw. z art. 135 p.p.s.a. z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Wniosła także na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a. o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm prawem przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. błędne zastosowanie art. 115 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/11 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2011, str. 1) poprzez zawieszenie płatności w sprawie z wniosku z dnia 30 sierpnia 2013 r. za okres od 01.01.2013 r. do 30.06.2013 r. z powodu podejrzenia popełnienia przestępstwa polegającego na usiłowaniu doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przedstawicieli ARiMR Oddział w ... przez wspólników Skarżącej, pomimo że w ustalonym przez organ stanie faktycznym nie zostały wypełnione przesłanki zawarte w powyższym przepisie, uzasadniające wydanie decyzji o zawieszeniu płatności. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa ARiMR z dnia ... grudnia 2015 r. Nr ..., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia ... listopada 2015 r., nr ... orzekającą o zawieszeniu płatności z wniosku o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r., tj. I półrocze trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania w części, w której Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr ... z dnia ... lutego 2014 r. odmówił przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Decyzje zostały wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071), oraz w oparciu o art. 115 ust. 2 rozporządzenia Komisji. Sąd podkreśla, iż do właściwego organu, o ile stwierdzi we wszczętym postępowaniu ziszczenie się określonej art. 115 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) 543/2011 przesłanki, należy wydanie stosownego rozstrzygnięcia w przewidzianej dla niego formie, a mianowicie w formie decyzji administracyjnej. Kontrolując legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, a zatem analizując orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami, jak i z normami prawa zawartymi w ww. aktach prawnych Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. Przechodząc do wyjaśnienia podjętej w sprawie oceny, wskazać należy, iż istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania dotyczącego przyznania pomocy finansowej skarżącej spółki z uwagi na toczące się postępowanie karne o sygn. akt. ... w sprawie usiłowania doprowadzenia przedstawicieli ARiMR Oddział w L. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wspólników Grupy oraz doprowadzenia przedstawicieli ... Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wspólników Grupy. W dniu 10 listopada 2015 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło pismo Prokuratury Okręgowej w ... (sygn. akt. ...), iż postępowanie przygotowawcze nadzorowane przez Prokuraturę Okręgową w L. dotyczy całego okresu działalności Grupy, w tym I połowy 2013 r. Skarga dąży do wykazania, iż brak było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie z uwagi na brak powoływanych przez organ przesłanek zawieszenia, natomiast według organu istniały takie przesłanki. Organy administracyjne wskazywały tutaj na okoliczność wystąpienia zagadnienia wstępnego wynikającego ze wskazanego wyżej postępowania toczącego się przed Prokuraturą. Nie ulega również wątpliwości, iż w chwili wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia (jak i obecnie) toczyło się postępowanie w sprawie ww. podejrzenia popełnienia przestępstwa. W kontekście powyższej okoliczności wskazać należy na treść przepisu art. 115 mającego w sprawie zastosowanie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011. Zgodnie z tym przepisem państwa członkowskie mogą zawiesić uznanie organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub grupy producentów lub zawiesić płatność na ich rzecz, jeśli istnieją w stosunku do tych organizacji podejrzenia popełnienia oszustwa w odniesieniu do pomocy objętej rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007. W ust. 1 tego przepisu określono natomiast, że w przypadku gdy organizacja producentów, zrzeszenie organizacji producentów lub grupa producentów popełniła oszustwo w odniesieniu do pomocy objętej rozporządzeniem (WE) nr 12234/2007, państwa członkowskie, bez uszczerbku dla wszelkich innych sankcji i kar stosowanych na mocy prawodawstwa unijnego i krajowego wyłączają odnośne działania lub operacje ze wsparcia w ramach programu operacyjnego lub planu uznawania i odzyskują wszelką pomoc, którą już wypłacono na te operacje. Podkreślić tutaj należy, iż powoływany przepis rozporządzenia 543/2011 jako wykonawczy akt wtórnego prawa UE ma charakter wiążący dla polskiego porządku prawnego. Przepis ten obowiązuje bezpośrednio i nie jest tutaj wymagana dodatkowo jego transpozycja do prawa krajowego ani inne dodatkowe działanie legislacyjne. Organy administracyjne obowiązane były zatem kierując się treścią przedmiotowego przepisu rozważyć zasadność jego zastosowania w kontekście wskazanych wyżej niespornych okoliczności faktycznych. Dokonując zatem oceny zarzucanego czynu zabronionego (nie przesądzając oczywiście o zasadności postępowania przygotowawczego zmierzającego do wniesienia lub też odstąpienia od wniesienia aktu oskarżenia w przedmiotowej sprawie karnej), nie budzi wątpliwości Sądu, iż popełnienie oszustwa w kontekście postępowania w przedmiocie przyznania pomocy finansowej stanowi przesłankę do odmowy przyznania pomocy finansowej oraz do cofnięcia pomocy już przyznanej pomocy. Tym samym rozstrzygnięcie postępowania w przedmiocie zarzucanego czynu zabronionego stanowi kwestię prawną, która w sposób bezpośredni wiąże się z prowadzonym tutaj postępowaniem administracyjnym dotyczącym wnioskowanej przez skarżącą pomocy finansowej. Nie ulega zatem wątpliwości zdaniem Sądu, iż organy administracyjne miały prawo uznać że w okolicznościach tej sprawy istnieje bezpośredni związek między śledztwem, a prowadzonym postępowaniem administracyjnym. Mając zatem na uwadze powyższe wyjaśnienia wskazać należy, iż w ocenie Sądu kwestia prowadzenia sprawy przez Prokuraturę w zakresie opisanego wyżej oszustwa zasadnie uznana została za podstawę do zawieszenia prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Sąd zgadza się tutaj ze stanowiskiem organu, iż zasadniczym celem zawieszenia postępowania na podstawie art. 115 ust. 2 rozporządzenia 543/2011 z uwagi na podejrzenie popełnienia przestępstwa jest zapewnienie skutecznej ochrony interesów finansowych UE. Prezentowane tutaj stanowisko strony skarżącej jakoby zaskarżona decyzja była przedwczesna, ponieważ w stosunku do żadnej z osób związana ze Stroną nie wydano postanowienia o przedstawieniu jakichkolwiek zarzutów, Sąd uznał na bezpodstawne. Czytelna treść wskazanego wyżej przepisu art. 115 ust. 2 rozporządzenia 543/2011 wyraźnie wskazuje już na samo podejrzenie popełniania przestępstwa a nie na wniesienie aktu oskarżenia czy też wydanie w sprawie wyroku przez Sąd. Skoro bowiem w przepisie tym wskazano, iż postępowanie o pomoc finansową może być zawieszone w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa, to nie sposób uznać, iż o podejrzeniu popełnienia przestępstwa mówić można np. dopiero po wniesieniu do Sądu aktu oskarżenia. Prezentowane przez Skarżącą stanowisko w tym zakresie jest zatem nieprawidłowe. Odnosząc się zaś do podniesionego na rozprawie zarzutu dotyczącego sposobu prowadzenia postępowania karnego przez organy prokuratury należy wskazać, że organ wydający postanowienie o wszczęciu postępowania przygotowawczego musi dysponować informacjami, na podstawie których może przyjąć, że zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa. Ponieważ podejrzenie musi być uzasadnione, nie może opierać się na domysłach, czy wyczuciu organu postępowania przygotowawczego, lecz na konkretnych informacjach (J. Tylman [w:] T. Grzegorczyk, J. Tylman, Polskie postępowanie karne, Warszawa 2005, s. 594). Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, wszczęcie śledztwa jest obligatoryjne, co jest konsekwencją zasady legalizmu wynikającej z art. 10 § 1 k.p.k. Organy prowadzące postępowanie przygotowawcze - jako organy państwa - są związane zasadą legalizmu, zgodnie z którą czynności tych organów muszą mieścić się w granicach prawa. Osoba naruszająca obowiązki prawne musi liczyć się z tym, że państwo nie będzie respektować takich naruszeń, ale podejmie działania w celu skutecznego restytuowania stanu zgodnego z prawem. Biorąc zatem pod uwagę wymogi warunkujące możliwość wszczęcia postępowania przygotowawczego karnego, trudno zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, że organy mogą w dowolny sposób wszczynać i prowadzić postępowania w sprawie popełnienia przestępstwa czy wykroczenia. W ocenie Sądu organ działał na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.) i dokonał oceny w oparciu o cały materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący (art. 7 k.p.a., 77 § 1 i 80 k.p.a.). Organ w sposób kompletny i zrozumiały wyjaśnił także zasadnicze powody podjętego rozstrzygnięcia, wypełniając kryteria przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Reasumując zatem powyższe, stwierdzić należy, iż ustalenia organu dokonane w przedmiotowej sprawie są spójne, logiczne, a strona miała zapewnione prawo do czynnego udziału w postępowaniu. Organy administracyjne orzekały na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy i wydały rozstrzygnięcia w oparciu o prawidłowo zastosowane i obowiązujące w sprawie przepisy prawa. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. mogłyby prowadzić do uwzględnienia skargi, dlatego też uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło