V SA/Wa 494/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz- Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi M. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej oraz stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wnioskiem zawartym w skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźców utrzymującej w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2009 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz stwierdzeniu, że nie zachodzą okoliczności udzielenia zgody na pobyt tolerowany Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. W tej sytuacji wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.