V SA/Wa 499/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. prowadząca działalność gospodarcza pod nazwą [...]j na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty nieprawidłowo wykorzystanego dofinasowania ze środków unijnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji I. K. prowadząca działalność gospodarcza pod nazwą [...] w skardze na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jej zdaniem w przypadku wykonania ww. decyzji zachodzi bardzo realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreśliła, iż prowadzone przeze nią przedsiębiorstwo, jest mikroprzedsiębiorstwem i nie posiada środków finansowych na dokonanie jednorazowego zwrotu tak pokaźnej kwoty, jak kwota ponad 162 tysięcy złotych. Uzyskiwane "na bieżąco" przychody przeznaczane są przede wszystkim na prowadzenie bieżącej działalności, w tym na wynagrodzenia dla pracowników i realizowanie należności względem Kontrahentów firmy. Obciążenie takie zmusiłoby ją do likwidacji prowadzonej działalności, w związku z czym niezbędne byłoby zwolnienie zatrudnionych w nim pracowników i współpracowników. Ponadto jej firma utraciłaby dotychczasowych Klientów i Kontrahentów, a w obecnej sytuacji rynkowej ponowne ich odzyskanie po ewentualnym wznowieniu działalności w przyszłości jest praktycznie niemożliwe. Podobna sytuacja miałaby miejsce w odniesieniu do zwolnionych pracowników, którzy stanowią bardzo znaczącą wartość dla jej firmy, a "odzyskanie" ich byłoby w obecnej sytuacji rynkowej niemożliwe. Wykonanie przedmiotowej decyzji spowodowałoby zatem szkodę zarówno w przedsiębiorstwie Skarżącej, jak i u jej pracowników, a ponadto spowodowałby skutki niemożliwe do odwrócenia. Wykonanie ww. decyzji skutkowałoby bowiem dosłownym i nieodwracalnym zniszczeniem dorobku zawodowego zarówno Skarżącej, jak i jej pracowników, w sytuacji, gdy w przekonaniu Skarżącej nie ma uzasadnionych podstaw do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 tego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W rozpatrywanej sprawie wniosek dotyczy decyzji, którą Minister Rozwoju określił przypadającą do zwrotu kwoty nieprawidłowo wykorzystanego dofinasowania ze środków unijnych w wysokości 162.079,66 zł. W ocenie Sądu argumenty skarżącej uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadnie w tym względzie skarżąca zwróciła uwagę, iż wykonanie zaskarżonej może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji działalności gospodarczej, a przez to utraty możliwości utrzymania. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.