V SA/Wa 499/23
PostanowienieWSA w Warszawie2023-05-31
Skład orzekający: Agnieszka Dauter-Kozłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie uzupełnił braków formalnych i nie uiścił wpisu sądowego, mimo że wezwanie do uzupełnienia zostało doręczone zastępczo pracownikowi skarżącego w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeśli skarżący nie uzupełnił braków formalnych ani nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Doręczenie zastępcze osobie upoważnionej do odbioru pism w miejscu pracy adresata jest skuteczne, nawet jeśli podpis odbiorcy jest nieczytelny, a pracownik nie posiada formalnych uprawnień do odbioru korespondencji, pod warunkiem że zobowiązał się do jej odbioru i przekazania adresatowi.Stan faktyczny
Skarżący M.S. wniósł skargę na rozstrzygnięcie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Komisji Odwoławczej. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi (brak numeru PESEL) oraz do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone zastępczo pracownikowi skarżącego w miejscu prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych ani nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. Sąd uznał doręczenie zastępcze za skuteczne i odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na rozstrzygnięcie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Komisji Odwoławczej z dnia 5 stycznia 2023 r., nr 992000/6420/263/2022/286 w przedmiocie konkursu na projekty dotyczące utrzymania zdolności do pracy przez cały okres aktywności zawodowej postanawia: odrzucić skargę.
M.S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na rozstrzygnięcie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Komisji Odwoławczej z 5 stycznia 2023 r., nr 992000/6420/263/2022/286 w przedmiocie konkursu na projekty dotyczące utrzymania zdolności do pracy przez cały okres aktywności zawodowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 20 marca 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi - w terminie 7 dni - pod rygorem jej odrzucenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu zaadresowana do skarżącego na adres podany w skardze została odebrana i własnoręcznie podpisana w dniu 27 marca 2023 r. przez K.B. (k. 45). W związku nieprawidłowo wypełnionym zwrotnym potwierdzeniem odbioru ww. przesyłki, zarządzeniem z 18 kwietnia 2023 r. zwrócono się do Poczty Polskiej S.A. z reklamacją przesyłki poleconej nr (00)159007734670547432 adresowanej do M.S. S. ul. (...) (...), z zapytaniem, czy osoba potwierdzająca własnoręcznym podpisem odebranie w dniu 27 marca 2023 r. ww. przesyłki, tj. K.B. jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji adresowanej do M.S., bowiem pod jej podpisem widnieje nieczytelny zapis. W odpowiedzi na powyższe, Biuro Wsparcia Klientów Poczty Polskiej w piśmie z 23 maja 2023 r. wyjaśniło, że zgodnie z informacją pozyskaną z placówki pocztowej odpowiedzialnej za realizację usługi doręczenia przedmiotowej przesyłki, jej odbiór pokwitowała K.B., tj. upoważniony pracownik.
W zakreślonym terminie brak formalny skargi, jak również brak wpisu nie zostały przez skarżącego usunięte.
Zgodnie z art. 72 § 2 p.p.s.a., jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Z wykładni tego przepisu wyraźnie wynika zastrzeżenie, że doręczenie przesyłki osobie upoważnionej do odbioru pism można uznać za skuteczne, wyłącznie, jeżeli dokonywane jest w miejscu pracy adresata. Zgodnie z wnioskiem skarżącego o dofinansowanie projektu dotyczącego utrzymania zdolności do pracy przez cały okres aktywności zawodowej (elektronicznie podpisany w dniu 7 lipca 2022 r.), adres: ul. (...)(...) jest miejscem jego pracy, gdzie prowadzi jako właściciel "Pralnię Eko". Pod tym adresem prowadzi ww. działalność gospodarczą (kod PKD – Pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych i futrzarskich) i na dzień złożenia ww. wniosku skarżący zatrudniał tam 12 osób. Bez wątpienia uznać zatem należy, że doręczenie przedmiotowej przesyłki sądowej zostało dokonywane w miejscu pracy adresata, tj. skarżącego.
Z tych przyczyn należy uznać, że przedmiotowa przesyłka, prawidłowo zaadresowana na adres wskazany przez skarżącego w skardze jako adres, pod którym mieści się jego miejsce pracy, została skutecznie doręczona osobie upoważnionej do odbioru pism, tj. upoważnionemu pracownikowi – K.B., w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 72 § 2 p.p.s.a.
Na marginesie należy wskazać, że nie jest rzeczą sądu należyte organizowanie systemu odbioru przesyłek w miejscu pracy adresata i nie należy to również do obowiązków doręczyciela. Doręczający nie musi znać zakresu obowiązków i uprawnień osób znajdujących się w miejscu pracy, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru i przekazania adresatowi, składając własnoręczny podpis, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Organ doręczający nie ma obowiązku sprawdzania, czy kwitujący odbiór przesyłki pracownik posiada formalne uprawnienia do odbioru pism (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 20 grudnia 2022 r., sygn. akt II OSK 2268/21; 9 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1684/14; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 474/11).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło