V SA/Wa 507/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. O. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 28 stycznia 2011 r. (data nadania) skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca A. Sp. z o.o. O. wniosła skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 r. znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału skarga ta została przekazana zgodnie z właściwością Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w dniu 3 lutego 2011 r. (data nadania na kopercie dołączonej do akt administracyjnych). W dniu 9 marca 2011 r. wpłynęła do Sądu skarga A. Sp. z o.o. na ww. rozstrzygnięcie ARiMR wniesiona przez skarżącą w dniu 10 lutego 2011 r. (data nadania – k. 28 akt sądowych) za pośrednictwem Prezesa ARiMR. Do skargi tej dołączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W jego uzasadnieniu skarżąca podniosła, że pouczenie o trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało zamieszczone w zaskarżonym rozstrzygnięciu małą i niewyraźną czcionką. Z tej przyczyny skarga nadana w dniu 28 stycznia 2011 r. została błędnie skierowana do WSA w Warszawie za pośrednictwem Kierownika [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, a nie za pośrednictwem Prezesa ARiMR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zawiera uzasadnionych podstaw. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia [...] listopada 2010 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 15 listopada 2010 r. (potwierdzenie odbioru – k. 70 akt administracyjnych). W dniu 29 listopada 2010 r. (data nadania – k. 80 akt administracyjnych) skarżąca wniosła do Prezesa ARiMR wniosek o usunięcie naruszenia prawa. Wniosek ten został przez organ rozpatrzony w dniu 15 lutego 2011 r., a rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 lutego 2011 r. (k. 87a akt administracyjnych). W myśl art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a", termin do złożenia skargi na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z przedstawionego powyżej stanu faktycznego wynika, że organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 15 lutego 2011 r. (data doręczenia skarżącej – 21 lutego 2011 r.), czyli po upływie terminu 60 dni od dnia wniesienia wezwania z dnia 29 listopada 2010 r. Wobec tego skarżąca winna wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. do dnia 28 stycznia 2011 r. Tego właśnie dnia skarżąca nadała skargę, jednakże skierowała ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Za datę wniesienia skargi należało w tej sytuacji uznać dzień 3 lutego 2011 r., w którym Sąd przekazał skargę do właściwego organu, tj. do Prezesa ARiMR. Skarga została więc wniesiona z uchybieniem terminu, zatem wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia zawarty w piśmie z dnia 10 lutego 2011 r. (data nadania) podlega rozpatrzeniu przez Sąd. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy p.p.s.a, czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia tego wniosku. Okoliczności te świadczą jedynie o tym, że skarżąca nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Zauważyć też trzeba, że wbrew twierdzeniom skarżącej zawartym w rozpoznawanym wniosku, skarga z dnia 28 stycznia 2011 r. nie została nadana za pośrednictwem Kierownika [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. Z druku potwierdzenia nadania tej skargi (k. 19 akt sądowych) jak i z koperty, w której tę skargę nadano wynika bowiem jednoznacznie, iż adresatem skargi był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Organem za pośrednictwem którego skarżącą powinna wnieść skargę do Sądu był natomiast Prezes ARiMR. O takim trybie wniesienia skargi skarżąca została pouczona w zaskarżonym piśmie. Jeżeli zaś skarżąca miała trudności z odczytaniem lub zrozumieniem tego pouczenia powinna zwrócić się do organu o jego wyjaśnienie. Z akt sprawy nie wynika jednak aby skarżąca podjęła jakiekolwiek działania w tym zakresie. W tej sytuacji błąd popełniony przez skarżącą, polegający na tym, że skarga została nieprawidłowo zaadresowana, podczas gdy skarżąca została właściwie pouczona o sposobie jej wniesienia, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 307/08 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślenia wymaga, iż jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. Do takich niedających się przezwyciężyć i przewidzieć przeszkód, niezależnych od strony, nie można jednakże zaliczyć niewłaściwego odczytania pouczenia zawartego w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu wniesienia skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.