V SA/Wa 51/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi R. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą ...; [...] na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Gospodarki z dnia ... grudnia 2013 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę R. J. prowadzący działalność gospodarczą pn. [...] złożył w dniu ... lipca 2013 r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "...". Powyższy wniosek został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 6. Oś priorytetowa: Polska gospodarka na rynku międzynarodowym, działanie 6.1: Paszport do eksportu. Pismem z dnia ... września 2013 r., znak: ... Fundacja Małych i średnich Przedsiębiorstw poinformowała Wnioskodawcę, że projekt nie został zakwalifikowany do dalszej oceny z uwagi na uchybienia niepodlegające poprawie w ramach kryterium "wnioskodawca posiada plan rozwoju eksportu spełniający warunki określone w § 44 ust. 2 rozporządzenia ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielenia przez polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. z 2012 r. poz. 438 z późn. zm.)". Fundacja ww. stanowisko argumentuje tym, że wnioskodawca posiada podpisaną umowę w ramach I etapu działania 6.1 POIG o nr ..., a co za tym idzie na podstawie opracowanego w ramach ww. umowy PRE powinien zostać złożony wniosek polegający na wdrożeniu zarekomendowanych w PRE działań. Natomiast wnioskodawca dołączył do wniosku nowy PRE opracowany w przeciągu 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Jednocześnie dokonane wybory wyraźnie sugerują, iż załączony Plan rozwoju eksportu jest nowym dokumentem, a nie aktualizacją dotychczas posiadanego PRE. Poza tym Fundacja stwierdziła, że zgodnie z § 51 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. do umów o udzielenie wsparcia zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe". Umowa nr ... na podstawie której wnioskodawca ma już opracowany i zweryfikowany w RIF Plan rozwoju eksportu została zawarta w 2009 r., a więc w okresie obowiązywania Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 20008 r. w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. nr 68 poz. 414 z późn. zm.). Powinno się zatem stosować zapisy rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 2008 r. Zgodnie z jego § 42 mikroprzedsiębiorca mały lub średni przedsiębiorca może otrzymać wsparcie na przygotowanie oraz wdrażanie planu rozwoju eksportu jeden raz w okresie realizacji działania 6. Paszport do eksportu Programu Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Wnioskodawca mając zatem pozytywnie zweryfikowany Plan rozwoju eksportu w RIF powinien na jego podstawie opracować wniosek o dofinansowani. Nie może natomiast opracować kolejnego PRE nie będącego jego aktualizacją. W dniu ... października 2013 r. wnioskodawca złożył protest w którym wniósł o przywrócenie wniosku do oceny formalnej oraz umożliwienie uzupełnienia uchybień niemających zasadniczego charakteru. W wyniku rozpoznania protestu stwierdzono brak spełnienia kryterium, wnioskodawca posiada plan rozwoju eksportu spełniający warunki określone w § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. Poza tym zgodnie z przewodnikiem po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach Działania 6.1 POIG w ramach kryterium sprawdzane jest czy załączony do wniosku o dofinansowanie plan rozwoju eksportu został sporządzony nie wcześniej niż 12 miesięcy przez dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia. O zachowaniu terminu decyduje data sporządzenia planu rozwoju eksportu przez wykonawcę planu. W przypadku wnioskodawców będących Beneficjentami działania 6.1 PO IG, kryterium należy uznać za spełnione jeżeli załączony do wniosku o dofinansowanie Plan rozwoju eksportu został pozytywnie zweryfikowany przez Regionalną Instytucję Finansującą i został sporządzony w okresie 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia lub w okresie dłuższym. W przypadku aktualizacji planu rozwoju eksportu, który został pozytywnie zweryfikowany przez Regionalną Instytucję Finansującą, kryterium należy uznać za spełnione jeżeli Plan rowoju eksportu został zaktualizowany w wyniku usługi doradczej nie wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia. Fundacja uzasadniając ocenę w zakresie uznania przedmiotowego kryterium za niespełnione przywołuje § 44 ust. 2 rozporządzenia o którym wyżej mowa oraz stwierdza, że ustawodawca nie przewidział możliwości, aby wnioskodawca posiadając już opracowany Plan rozwoju eksportu mógł opracować nowy PRE nie będący jego aktualizacją. Poza tym PRE musi zostać sporządzony nie wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia albo być pozytywnie zweryfikowany przez RIF w ramach I etapu Działania 6.1 POIG. Pozytywnie zweryfikowany PRE może dodatkowo podlegać aktualizacji w wyniku usługi doradczej. Instytucja pośrednicząca (dalej: IP) podkreśliła, iż na podstawie przepisów dotychczasowych rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. nr 68, poz. 414 z późn. zm.), które utraciło moc z dniem 21 czerwca 2012 r. – Agencja mogła udzielić wsparcia na: • przygotowanie planu rozwoju eksportu (§ 39 ust. 1) – I etap działania 6.1 OIG oraz • wdrożenie planu rozwoju eksportu opracowanego w ramach wsparcia o którym mowa w § 39 ust. 1 (§ 40 ust. 1) – II etap działania 6.1 POIG. Zgodnie z § 42 ww. rozporządzenia mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca może otrzymać wsparcie na przygotowanie oraz wdrożenie planu rozwoju eksportu jeden raz w okresie realizacji działania 6.1 Paszport do eksportu Programu Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. IP przypomniała również, że z dniem 21 kwietnia 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. poz. 438). Na podstawie § 44 ust. 1 rozporządzenia z 2012 r. Agencja może udzielić mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą i mającemu siedzibę, a w przypadku przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną – miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wsparcia na: • wdrożenie planu rozwoju eksportu. Natomiast § 44 ust. 2 rozporządzenia z 2012 r. wskazuje, iż "Wsparcie o którym mowa w ust. 1, może być udzielone: 1) mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, który spełnia łącznie następujące warunki: a) w okresie trzech ostatnich lat obrotowych poprzedzających rok, w którym złożył wniosek o udzielenie wsparcia, posiadał średni udział eksportu, rozumiany zarówno jako sprzedaż na Jednolitym Rynku Europejskim, jak również do państw spoza tego rynku, w całkowitej sprzedaży nie większy niż 30 % oraz w żadnym z tych trzech lat obrotowych udział eksportu w całkowitej sprzedaży nie przekroczył 60 %. b) ma plan rozwoju eksportu sporządzony w wyniku usługi doradczej nie wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia albo; 2) mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, któremu udzielono wsparcia na przygotowanie planu rozwoju eksportu na podstawie przepisów dotychczasowych, jeżeli plan rozwoju eksportu został pozytywnie zweryfikowany przez Agencję, przy czym plan ten może być zaktualizowany w wyniku usługi doradczej nie wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia. IP wskazała, że w przypadku wsparcia o którym mowa w § 44 ust. 2 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia do wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem na wdrożenie planu rozwoju eksportu zalicza się m.in. wydatki: na zakup usług doradczych w zakresie przygotowania planu rozwoju eksportu, poniesionych nie wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia (§ 46 ust. 2 kt 10 rozporządzenia z 2012 r.). Natomiast w przypadku wsparcia, o którym mowa w § 44 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia koszt opracowania planu rozwoju eksportu nie jest wydatkiem kwalifikowanym na wdrożenie PRE (tj. II etap działania 6.1 POIG), gdyż koszt ten stanowił wydatek kwalifikowany w ramach wsparcia na przygotowanie PRE (tj. I etap działania 6.1 POIG). Poza tym zgodnie z § 47 rozporządzenia mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca może otrzymać wsparcie na wdrożenie planu rozwoju eksportu jeden raz w okresie realizacji działania 6.1 Paszport do eksportu Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Organ dodał, iż umowa nr ... dotycząca wdrożenia planu rozwoju eksportu, na którą powołuje się Fundacja, została rozwiązana z dniem ... czerwca 2012 r. Tym samym wnioskodawca nie uzyskał wsparcia na wdrożenie planu rozwoju eksportu. Jednakże faktem pozostaje, iż zgodnie z umową ..., wnioskodawca uzyskał wsparcie na przygotowanie planu rozwoju eksportu o którym mowa w pkt 2 ww. przepisu. Zgodnie z przywołanym wyżej przepisem wnioskodawcy mogą ubiegać się o wsparcie na wdrożenie planu rozwoju eksportu, jednakże wdrożenie dotyczyć może wyłącznie planu pozytywnie zweryfikowanego przez Agencję, przy czym plan ten może być zaktualizowany nie wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia. W ocenie organu w przypadku wnioskodawcy nie ma możliwości ubiegania się o udzielenie wsparcia na przygotowanie nowego planu rozwoju eksportu z uwagi na fakt, iż uzyskał on już w ramach działania 6.1 wsparcie na przygotowanie PRE (umowa ... Aktualnie mógłby ubiegać się o wsparcie na wdrożenie zaktualizowanego PRE. Z uwagi na to, iż zakres aktualizacji nie został określony rozporządzeniem z 2012 r. należy uznać, że wnioskodawca mógł przygotować aktualizację posiadanego już PRE z 2009 r., mimo że jak twierdzi w proteście, PRE przygotowany w roku 2009 "faktycznie wygasł i nie ma już możliwości jego aktualizacji". Organ stoi na stanowisku, że wniosek dotyczy przygotowania oraz wdrożenia całkowicie nowego planu rozwoju eksportu, co potwierdza w proteście wnioskodawca. Skoro zatem plan nie jest PRE pozytywnie zweryfikowany przez Agencję i nie jest też aktualizacją planu pozytywnie zweryfikowanego, to należy uznać, iż wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w § 44 ust. 2 pkt 2 przywołanego rozporządzenia. A tym samym, należy uznać kryterium "Wnioskodawca posiada plan rozwoju eksportu spełniający warunki określone w § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. za niespełnione. Organ przypomniał, że wnioskodawca w proteście zarzuca błędne zastosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Twierdzi bowiem, że celem i intencją złożenia wniosku o dofinansowanie przez JAR, nie było wdrożenie PRE z roku 2009, a wdrożenie nowego, opracowanego indywidualnie w roku 2013 r. PRE. W ocenie wnioskodawcy, żadne przepisy regulujące Działanie 6.1 POIG nie uzasadniają przyjętego przez Fundację założenia, że Beneficjent Działania 6.1 POIG "nie może (...) opracować kolejnego PRE nie będącego jego aktualizacją". W ocenie organu na taką interpretację mógłby wskazywać przepis § 42 z którego wynika, że "przedsiębiorca może otrzymać wsparcie na przygotowanie oraz wdrożenie planu rozwoju eksportu jeden raz w okresie realizacji działania 6.1 Paszport do eksportu Programu Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013", jednak przepis ten przestał obowiązywać z dniem uchylenia rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego 2008 r. tj. 21 kwietnia 2012 r. Po tej dacie regulacja prawna działania 6.1 została przeniesiona do rozporządzenia MRR 2012, które obowiązuje do chwili obecnej i obowiązywało w momencie ogłoszenia i przeprowadzenia niniejszego konkursu. Organ wskazał, że wnioskodawca nie zgadza się również z argumentacją Fundacji, która w uzasadnieniu odrzucenia wniosku powołuje się na zapis § 52 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., zgodnie z którym "do umów o udzielenie wsparcia zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe". Zdaniem organu stanowisko skarżącego jest błędne z uwagi na fakt, iż celem działania 6.1 było w ramach I etapu udzielenie wsparcia na przygotowanie planu rozwoju eksportu oraz w ramach II etapu wdrożenie pozytywnie zweryfikowanego planu rozwoju eksportu. Wejście w życie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. nie miało na celu umożliwienia wnioskodawcom wielokrotnego ubiegania się o wsparcie na przygotowanie czy też wdrożenie planu rozwoju eksportu. Organ podkreślił, że działanie "Paszport do eksportu" ma się przyczynić do wzrostu liczby przedsiębiorstw, które prowadzą sprzedaż w oparciu o przygotowaną strategię eksportu przy wykorzystaniu instrumentów wsparcia przewidzianych dla działania 6.1. Działanie to ma pozwolić przedsiębiorstwom m.in.: na zwiększenie poziomu eksportu, zintensyfikowanie powiązań z zagranicznymi partnerami, zwiększenie rozpoznawalności marek handlowych i firmowych na rynkach zagranicznych. W ramach działania 6.1 przewidziano dofinansowanie realizacji projektów mających na celu wdrożenie planu rozwoju eksportu przy wykorzystaniu możliwych do wyboru działań proeksportowych. Wielokrotne dofinansowanie przygotowania PRE, które następnie nie byłyby wdrożone mija się z celem działania 6.1, którym jest wzrost liczby nowych eksporterów realizowany nie poprzez tworzenie planów rozwoju eksportu ale przede wszystkim poprzez wdrożenie tych planów. Mając na uwadze powyższe IP uznała protest od oceny formalnej wniosku o dofinansowanie za niezasadny w zakresie kryterium: Wnioskodawca posiada plan rozwoju eksportu spełniający warunki określone w § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia 11 grudnia 2013 r. zaskarżył R. J. zarzucając mu: 1) naruszenie § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 z dnia 2 kwietnia 2012 r. poprzez uznanie, że do skarżącego znajduje zastosowanie § 44 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, podczas gdy zastosowanie znajduje także § 44 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia, co doprowadziło do uznania, że skarżący może wyłącznie ubiegać się o wsparcie na wdrożenie zaktualizowanego Programu Rozwoju Eksportu i powinien przedstawić aktualizację PRE z 2009 r., nie zaś nowy PRE, podczas gdy z rozporządzenia nie wynika aby skarżący, jako wcześniejszy beneficjent działania 6.1 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 nie mógł ponownie ubiegać się o dofinansowanie na przygotowanie nowego PRE przy spełnieniu warunków określonych w § 44 ust. 2 rozporządzenia, 2) naruszenie § 47 rozporządzenia poprzez uznanie, że skarżący nie może ubiegać się o dofinansowanie na przygotowanie nowego PRE, podczas gdy z rozporządzenia wynika jedynie, że mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca może otrzymać wsparcie jedynie na wdrożenie PRE jeden raz w okresie realizacji działania 6.1 Paszport do eksportu Programu Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, 3) naruszenie § 51 ust. 1 i 2 oraz § 52 rozporządzenia poprzez zastosowanie do wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego w dniu ... lipca 2013 r. przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, podczas gdy do wniosku tego powinny mieć zastosowanie przepisy rozporządzenia z dnia 2 kwietnia 2012 r., 4) naruszenie postanowień szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 z dnia 18 października 2012 r. poprzez potraktowanie skarżącego jako beneficjenta (wnioskodawcy, który podpisał umowę o dofinansowanie i realizuje projekt zgodnie z jej postanowieniami), nie zaś jako wnioskodawcy, podczas gdy w niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o dofinansowanie dotyczące przygotowania nowego PRE, co doprowadziło do wydania negatywnej oceny wniosku skarżącego o dofinansowanie realizacji projektu złożonego w dniu ... lipca 2013 r., a w dalszej perspektywie do uznania złożonego przez skarżącego protestu z dnia 2 października 2013 r. za niezasadny. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postepowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Sąd zaważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Jeśli chodzi o ocenę zarzutów sformułowanych przez autora skargi to przedstawia się ona następująco. § 44 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, Dz. U. 2012 poz. 438 (dalej rozporządzenie 2012) stanowił że: 1. Agencja może udzielić mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą i mającemu siedzibę, a w przypadku przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną – miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wsparcia na wdrożenie planu rozwoju eksportu. 2. Wsparcie o którym mowa może być udzielone: 1) Mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, który spełnia łącznie następujące warunki: a) w okresie trzech ostatnich lat obrotowych poprzedzających rok w którym złożył wniosek o udzielenie wsparcia, posiadał średni udział eksportu rozumiany zarówno jako sprzedaż na Jednolitym Rynku Europejskim jak również do państw spoza tego rynku w całkowitej sprzedaży nie większej niż 30% oraz w żadnym z tych trzech lat obrotowych udział eksportu w całkowitej sprzedaży nie przekroczył 60% b) ma plan rozwoju eksportu sporządzony w wyniku usługi doradczej nie wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia albo 2) mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy któremu udzielono wsparcia na przygotowanie planu rozwoju eksportu na podstawie przepisów dotychczasowych, jeżeli plan rozwoju eksportu został pozytywnie zweryfikowany przez Agencję, przy czym plan ten może być zaktualizowany w wyniku usługi doradczej, nie wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia. W ocenie skarżącego w jego przypadku znajduje zastosowanie także wyżej cytowany § 44 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2012, albowiem z tej regulacji ( z tegoż rozporządzenia) nie wynika aby skarżący jako wcześniejszy beneficjent Działania 6.1 POIG nie mógł ponownie ubiegać się o dofinansowanie na przygotowanie nowego planu rozwoju eksportu (dalej: PRE) przy spełnieniu warunków określonych w § 44 ust. 2 rozporządzenia. Odnosząc się do powyższego, sąd uznaje, iż wyżej zaprezentowana argumentacja skarżącego jest wewnętrznie sprzeczna. Jeśli bowiem twierdzi on że może ponownie ubiegać się o dofinansowanie na przygotowanie nowego PRE i jednocześnie wskazuje, że musi spełnić warunki określone w § 44 ust. 2 rozporządzenia 2012, to jednym z tych warunków jest aktualizacja planu o której mowa w § 44 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2012. Z akt sprawy nie wynika aby doszło do takiej aktualizacji. Ma to o tyle istotne znaczenie, że skarżący podpisał już umowę w ramach I etapu Działania 6.1 POIG i w związku z tą umową powinien złożyć wniosek polegający na wdrożeniu zarekomendowanych w PRE działań. Przedstawiony PRE nie został jednak zaktualizowany w rozumieniu § 44 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2012. Mało tego skarżący twierdzi, że PRE przygotowany w roku 2009 i zaktualizowany już raz w roku 2010 faktycznie wygasł i nie ma możliwości jego aktualizacji (zob. str. ... protestu do wyników oceny formalnej z dnia ... października 2013 r.). Jeśli więc plan nie został zaktualizowany to skarżący nie może twierdzić, że w jego przypadku znajduje zastosowanie także § 44 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2012. W pierwszym zarzucie skargi skarżący określa siebie jako wcześniejszego beneficjenta Działania 6.1 POIG 2007-2012 (str. ...) podnosząc jednocześnie, że zgodnie ze szczegółowym opisem priorytetów POIG 2007-2013 z dnia 18 października 2012, pojęcie beneficjent oznacza wnioskodawcę, który podpisał umowę o dofinansowanie i realizuje projekt zgodnie z jej postanowieniami (str. ... skargi). Jeśli tak to nie sposób nie zauważyć, że stosownie do § 47 rozporządzenia 2012 mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca może otrzymać wsparcie na wdrożenie planu rozwoju eksportu jeden raz w okresie realizacji działania 6.1 Paszport do eksportu POIG 20007-2013. Oznacza to, iż w sprawie niniejszej, powyższy przepis stanowi przeszkodę, która nie pozwala na skuteczne złożenie nowego PRE w ramach wniosku z dnia 31 lipca 2013 r. Wprawdzie umowa o dofinansowanie, którą zawarł skarżący (w dniu ... listopada 2010 r. nr ...) została rozwiązana z dniem ... czerwca 2012 r., jednakże nie można uznać, że nie uzyskał on jakiegokolwiek wsparcia na jej podstawie. Wsparcie takowe uzyskał na przygotowanie planu rozwoju eksportu, natomiast nie otrzymał go na jego wdrożenie. Powyższe oznacza, iż ze względu na treść przywołanego wcześniej § 47 rozporządzenia 2012, skarżący nie miał możliwości ubiegania się o udzielenie wsparcia na przygotowanie nowego PRE i że należało go traktować jako beneficjenta umowy o dofinansowanie z dnia 17 listopada 2010 r. Podkreślenia wymaga, iż skarżący nie jest konsekwentny gdy chodzi o określenie swojego statusu w związku z ww. umową. Jak już bowiem podkreślono wcześniej formułując pierwszy zarzut skargi, wskazuje iż był wcześniejszym beneficjentem Działania 6.1 POIG 2007-2012. Jednocześnie w uzasadnieniu skargi (k-...) podnosi że na skutek trwającego w 2010 r. kryzysu gospodarczego nie wdrożył PRE z 2009 r. w ramach Etapu II Działania 6.1 POIG, a umowa o dofinasowanie w tym zakresie została rozwiązana. Z tego też względu nie można traktować go jako beneficjenta umowy o dofinasowanie z dnia ... listopada 2010 r. W ocenie sądu nie jest trafny także drugi zarzut skarżącego. Mógł on bowiem ubiegać się o wsparcie na wdrożenie zaktualizowanego PRE. Jeśli – jak twierdzi- plan ten faktycznie wygasł i nie ma możliwości jego aktualizacji to wniosek o dofinansowanie dotyczy de facto przygotowania i wdrożenia zupełnie nowego PRE. Ten nowy PRE nie został jednak pozytywnie zweryfikowany. Jeśli chodzi o trzeci zarzut sformułowany w skardze, to jego istotą jest uznanie iż organ błędnie zastosował w stosunku do wniosku skarżącego przepisy wcześniejszego Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz. U. nr 68/2008 poz. 414 ze zm.) – dalej: rozporządzenie 2008. Zarzut ten jest wyrazem niekonsekwencji skarżącego oraz sprzeczności z tym o czym mówi on w przywoływanym już kilkakrotnie zarzucie pierwszym. Otóż skarżący podnosi tamże (w zarzucie pierwszym) iż do niego znajduje zastosowanie także § 44 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2012. Uznaje się więc sam (w ocenie sądu słusznie) za podmiot któremu zgodnie z tym przepisem udzielono wsparcia na przygotowanie planu rozwoju eksportu na podstawie przepisów dotychczasowych a więc na podstawie przepisów rozporządzenia 2008. Wszak umowa o dofinansowanie zawarta została w dniu ... listopada 2010. Ma to istotne znaczenie albowiem Rozporządzenie 2012 zgodnie z jego § 53 weszło w życie z dniem następującym po dniu jego ogłoszenia, czyli z dniem 21 kwietnia 2012 r. Z kolei stosownie do § 51 rozporządzenia 2012 do umów o udzielenie wsparcia zawartych przed dniem wejście w życie tegoż rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Także do wniosków złożonych w ramach konkursów ogłoszonych przed dniem jego wejścia w życie, oraz do umów o udzielenie wsparcia, zawieranych na podstawie tych wniosków, stosuje się przepisy dotychczasowe tzn. przepisy rozporządzenia 2008. Podobnie jest w przypadku zarzutu 4, otóż skarżący podnosi iż bezzasadnie potraktowano go jako beneficjenta podczas gdy wcześniej (w zarzucie pierwszym) określa siebie jako wcześniejszego beneficjenta Działania 6.1 POIG 2007-2013, który (jego zdaniem) mógł ponownie ubiegać się o dofinansowanie na przygotowanie nowego PRE. Mając powyższe na względzie, sąd skargę oddalił na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.