V SA/Wa 510/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] w P. w przedmiocie informacji o konkursie ogłoszonym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w celu wyłonienia projektów do dofinansowania ze środków unijnych postanawia odrzucić skargę Pismem z 19 lutego 2010 r. (data nadania) Fundacja [...] w P., (dalej: Fundacja) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie, w której zwróciła się o "nakazanie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości usunięcie braków formalnych konkursu przed jego rozstrzygnięciem", w przypadku zaś nieusunięcia braków, o "unieważnienie konkursu". W uzasadnieniu skargi Fundacja wyjaśniła, iż w dniu [...] lutego 2010 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ogłosiła konkurs w ramach działania PO IG 6.1. (Program Operacyjny - Innowacyjna Gospodarka, Priorytet VI - Polska gospodarka na rynku międzynarodowym, Działanie 6.1 Paszport do eksportu – dopisek Sądu). Fundacja podkreśliła, że Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) w ogłoszeniu o konkursie przeprowadzanym w celu wyłonienia projektów do dofinansowania, winna - zgodnie z treścią art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju - zamieścić informacje dotyczące terminu rozstrzygnięcia konkursu oraz wzoru umowy o dofinansowanie. Skarżąca zarzuciła, iż w ogłoszeniu o konkursie PARP wskazała jedynie, że "rozstrzygnięcie konkursu nastąpi po około czterech miesiącach od daty zamknięcia naboru wniosków". W ocenie skarżącej, wskazany przez PARP termin nie został precyzyjne określony, a ponadto "nie wiadomo od jakiego dnia biegnie termin około czteromiesięczny, ponieważ nie wiadomo, jak rozumieć termin zamknięcia naboru wniosków. Z dokumentacji wynika, że może to być [...] marca a może być trzeci dzień roboczy od dnia przekroczenia 120% alokacji." Wobec powyższego Fundacja wniosła "aby Sąd nakazał PARP podanie terminu, który będzie dla beneficjentów jednoznaczny". Następnie, przechodząc do zarzutów dotyczących treści umowy o dofinansowanie, skarżąca podniosła, iż zgodnie z art. 6b ust. 8 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Przedsiębiorczości, Agencja, która jest stroną umowy, zawiera z beneficjentami umowy, do których stosuje się przepisy kodeksu cywilnego. W związku powyższym, na podstawie zawartej umowy, PARP jako dłużnik, winna - po spełnieniu przez wierzyciela (beneficjenta) zobowiązań umownych - wypłacić dofinansowanie, gdyż zgodnie z art. 353 § 1 kodeksu cywilnego, zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Tymczasem w umowie o dofinansowanie zamieszczono zapis, zgodnie z którym PARP, od momentu złożenia zlecenia płatności, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za opóźnienie w przekazywaniu lub niedokonaniu płatności ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, wynikające z przyczyn od niej niezależnych w tym z przyczyn związanych z obsługą rachunku przez Bank Gospodarstwa Krajowego (np. brak środków). Jednocześnie w umowie wskazano, iż beneficjentowi nie przysługuje odszkodowanie w przypadku braku środków na wypłatę dofinansowania. Skarżąca zauważyła, że skoro umowa zawierana pomiędzy PARP, a beneficjentem ma charakter umowy cywilnej, to Agencja nie może zwolnić się od odpowiedzialności związanej z niewykonaniem zobowiązania, spowodowanym brakiem środków. W związku z powyższym Fundacja wniosła o "nakazanie PARP poprawienia umowy na taką, która będzie zgodna z prawem cywilnym". W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła o odrzucenie skargi, wskazując na jej niedopuszczalność. Uzasadniając swoje stanowisko PARP zaznaczyła, że "nakazanie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości usunięcia braków formalnych konkursu przed jego rozstrzygnięciem" oraz "unieważnienie konkursu w ramach działania PO IG 6.1", nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi wniesionej przez Fundację [...] w P., jest treść informacji o konkursie ogłoszonym przez PARP w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w ramach działania PO IG 6.1 (Program Operacyjny - Innowacyjna Gospodarka, Priorytet VI - Polska gospodarka na rynku międzynarodowym, Działanie 6.1 Paszport do eksportu). Skarżąca wniosła o nakazanie PARP zmiany treści ww. informacji poprzez jednoznaczne określenie terminu rozstrzygnięcia konkursu oraz "poprawienie wzoru umowy o dofinansowanie na taki, który będzie zgodny z prawem cywilnym". Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Niewłaściwość sądu administracyjnego ma miejsce w szczególności, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozważając sprawę w tym zakresie przede wszystkim trzeba wskazać, iż zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zauważyć należy, iż zakwestionowane w rozpoznawanej skardze warunki formalne konkursu, określone zostały w informacji o konkursie w ramach działania PO IG 6.1, której nie można zaklasyfikować do żadnej z wymienionych w § 2 art. 3, zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Informacja ta została wydana na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712). Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. Ww. ogłoszenie zawiera informacje obejmujące, m.in. termin rozstrzygnięcia konkursu oraz wzór umowy o dofinansowanie projektu (art. 29 ust. 2 pkt 7 i pkt 10). Zgodnie z powyższą regulację PARP zamieszcza na swojej stronie stosowne ogłoszenie, nie wydaje jednak w tym zakresie żadnych zaskarżalnych orzeczeń. Udziela jedynie informacji, która w świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. nie może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Ma ona natomiast na celu, m.in. poinformowanie ewentualnych beneficjentów o wymogach konkursu ogłoszonego w ramach realizacji określonego programu operacyjnego, czy wskazanie kryteriów wyboru projektów, ale treść tej informacji nie może podlegać zaskarżeniu skargą administracyjną. Również ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju, nie przewiduje takiej możliwości. W cytowanej ustawie zawarto wprawdzie zapis umożliwiający wniesienie skargi do sądu administracyjnego, dotyczy on jednakże rozstrzygnięcia w przedmiocie negatywnej oceny projektu, nie zaś samej informacji o konkursie. Zgodnie z treścią art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach polityki rozwoju, instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. W przypadku negatywnej oceny projektu właściwa instytucja winna pouczyć wnioskodawcę o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść (art. 30b ust. 1). Następnie właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 4). Dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. (art. 30c ust. 1). Z treści wniesionej w niniejszej sprawie skargi jasno wynika, iż przedmiotem zaskarżenia, jest informacja zawarta w ogłoszeniu o konkursie, (jak wskazała skarżąca: "warunki formalne konkursu"), która wobec brzmienia art. 3 § 2 p.p.s.a., nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego mogłaby, jak już powyżej wskazano, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., podlegać informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Zauważyć jednakże należy, iż w przedmiotowej sprawie – z uwagi na etap konkursu – informacja taka nie została wydana. A zatem z uwagi na wniesienie skargi na ogłoszenie zawierające informacje o konkursie, które nie podlega kognicji sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ją w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.