V SA/Wa 512/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędziowie WSA - Dorota Mydłowska, - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant - Marcin Jurkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2004 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania celnego - skargę oddala - W postępowaniu celnym dotyczącym sprowadzonych z zagranicy leków, importer tego towaru "A." Sp. z o.o. w W. wniosła o wystąpienie do Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO) o wyrażenie opinii doradczej w przedmiocie wpływu udzielonej importerowi przez eksportera zniżki (rabatu) pierwotnie zafakturowanej ceny towaru na wartość celną przedmiotu importu i o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie celnej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Zdaniem importera, kwestia wpływu udzielonego po zgłoszeniu celnym rabatu (zniżki) na wartość celną stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego i uzasadnia zawieszenie postępowania celnego do czasu uzyskania wnioskowanej opinii. Postanowieniem z [...] maja 2003 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił zawieszenia postępowania celnego wszczętego w sprawie ustalenia rzeczywistej wartości celnej leków, objętych procedurą dopuszczenia do obrotu według dokumentu SAD [...] z dnia [...] listopada 2000 r. Na skutek zażalenia strony, Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z [...] stycznia 2004 r. Nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji wskazując w uzasadnieniu, że przedstawiona przez importera kwestia nie stanowi zagadnienia wstępnego, które wymagałoby rozstrzygnięcia przez inny organ i nie uzasadnia zawieszenia postępowania celnego. W skardze z 3 marca 2004 r. oraz w piśmie procesowym z 17 sierpnia 2004 r. Spółka "A." wniosła o uchylenie powyższych postanowień, zarzucając naruszenie: - przepisów art. 120, art. 121 § 1, art. 124, art. 201 § 1 pkt 2, art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej, - przepisów art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - oraz postanowień zał. II Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu 1994 [zał. do Dz.U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483 ze zm.]. Skarżąca wyraziła pogląd, że zagadnieniem wstępnym w sprawie administracyjnej jest ustalenie, czy właściwym jest korygowanie wartości transakcyjnej wynikającej z faktury handlowej na potrzeby ustalenia wartości celnej gdy po dokonaniu zgłoszenia celnego kupujący otrzyma rabat od swojego dostawcy, oraz że organem właściwym do rozstrzygnięcia tego zagadnienia jest Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Orzekając w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, organ administracji celnej zawiesza postępowanie celne, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne w rozumieniu powyższych przepisów zachodzi w sytuacji, gdy w ramach przedmiotu sprawy administracyjnej obejmującego podstawę jej rozstrzygnięcia występuje jako jej element kwestia, której uprzednie rozpoznanie warunkuje możliwość rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, gdy jednocześnie do rozpoznania tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpatrujący sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem zniżki przyznane importerowi były uzgodnione w umowie zawartej z eksporterem przed dokonaniem zgłoszenia celnego. Ustalenie zatem przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej wpływu rabatu na wartość celną towaru przyznanego importerowi po dacie dopuszczenia towaru do obrotu na polskim obszarze celnym nie odpowiada okolicznościom faktycznym sprawy i brak było podstaw do takiego wystąpienia. Niezależnie od tego wskazać należy, że postanowienia art. III lit. d i g Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej przewidują jako funkcje Rady udzielanie zaleceń w celu zapewnienia jednolitości w interpretacji i stosowaniu m.in. Konwencji w sprawie wartości celnej towarów oraz udzielanie, z własnej inicjatywy lub na prośbę zainteresowanych Rządów, informacji lub porad w sprawach celnych oraz udzielanie zaleceń w tym zakresie. Omawiane kompetencje Rady ujęte zostały w formę zaleceń, informacji i porad. Nie wynika z nich norma prawna, która ocenę takiej kwestii, jak wpływ udzielonej przez eksportera zniżki wartości (ceny) transakcyjnej towaru na wartość celną, rezerwowałaby dla Rady i wyłączała w tym zakresie właściwość krajowych organów celnych. Dotyczy to również postanowień ust. 2 i 3 zał. II Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu 1994, które określają funkcje Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO), także ujęte w formie możliwości konsultowania zagadnień związanych z ustalaniem wartości celnej oraz dostarczania informacji i wydawania opinii doradczych w tym zakresie. Z tych postanowień nie wynika również norma prawna, która w zakresie obejmującym rozstrzygnięcie, co do skutków zniżki ceny towaru w odniesieniu do jego wartości celnej wyłączałaby właściwość krajowych organów celnych i właściwym w tym przedmiocie czyniła Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej. W konkluzji stwierdzić należy, że wpływ zniżki ceny na wartość celną towaru nie stanowił w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego, rozstrzygnięcie w tym zakresie należało do krajowych organów celnych i nie zachodziła w sprawie podstawa do zawieszenia postępowania celnego. Wobec tego, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1269] należało oddalić skargę, jako niezasadną.