V SA/Wa 520/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2014 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. w G. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej (WIT) oddala skargę W dniu 18 czerwca 2013 r. [...] zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji taryfowej WIT dla centrali [...] z nagrzewnicą wodną Decyzją zawartą w wiążącej informacji taryfowej WIT nr [...] z [...] sierpnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie ustalił klasyfikację ww. urządzenia do kodu CN 7322 90 00. Spółka odwołała się od powyższej decyzji. W odwołaniu zarzuciła, że organ dokonał nieprawidłowej klasyfikacji centrali, która z uwagi na jej główną funkcję, tj. funkcję wentylacyjną, winna być zaklasyfikowana do kodu CN 8415 83 00. Decyzją z [...] grudnia 2013 r. nr [...] Szef Służby Celnej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie zawartą w wiążącej informacji taryfowej WIT z [...] sierpnia 2013 r. Organ wskazał, że centrala wentylacyjna [...] z nagrzewnicą wodną, jest przeznaczona do doprowadzenia świeżego powietrza zarówno do budynków mieszkalnych jak i pomieszczeń przemysłowych, przy pomocy systemów kanałów wentylacyjnych, z możliwością ogrzania. Podstawowym zespołem centrali jest wentylator, który służy do ciągłego nawiewu powietrza zewnętrznego do obiektu, zaś grzejnik zamontowany w centrali, ogrzewa powietrze napływające z zewnątrz. Nagrzewnice są włączane w sposób automatyczny, w zależności od parametrów temperaturowych i wilgotnościowych wpływającego powietrza zewnętrznego i mogą być wyłączane, jeżeli temperatura i wilgotność powietrza jest równa lub bardzo zbliżona do parametrów powietrza w obiekcie. Szef Służby Celnej zauważył, że skoro przedmiotowa centrala składa się z odrębnych elementów połączonych w całość wspólną obudową i pełniących razem określoną funkcję jaką jest wentylacja budynku, ogrzewanie wpływającego powietrza oraz jego oczyszczanie, to należy klasyfikować ją zgodnie z brzmieniem uwagi 3 do sekcji XVI Nomenklatury. W myśl tej uwagi jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej to zespoły maszyn składających się z dwóch lub więcej maszyn połączonych razem, aby tworzyć całość oraz inne maszyny przeznaczone do wykonywania dwóch lub więcej wzajemnie uzupełniających się, lub alternatywnych funkcji, należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się tylko z tej części składowej lub jako będące tą maszyną, która wykonuje funkcję podstawową. Szef Służby Celnej przyznał, że funkcją podstawową całości może być wentylacja budynku, jednakże centrala [...] jest urządzeniem złożonym, które ma za zadanie doprowadzenie do budynku powietrza o określonych parametrach związanych z jego temperaturą. Organ zauważył, że zgodnie z dodatkowym zapisem komentarza do pozycji 8414 niniejsza pozycja wyklucza wentylatory zawierające oprócz silnika i obudowy inne elementy (takie jak separatory dużych cząsteczek, filtry, elementy grzejne i chłodzące oraz wymienniki ciepła), jeśli takie elementy nadają im cechy bardziej złożonych urządzeń objętych innymi pozycjami, np. nagrzewnic powietrza o grzaniu nie elektrycznym (pozycja 7322), urządzeń klimatyzacyjnych (pozycja 8415). odpylających (pozycja 8421), chłodnic powietrznych do przemysłowej obróbki materiałów (pozycja 8419) lub chłodzenia pomieszczeń (pozycja 8479), elektrycznych urządzeń do ogrzewania pomieszczeń z wbudowanymi wentylatorami (pozycjo 8516). Dalej organ zaznaczył, że centrala, z racji swojej budowy, nie jest zwyczajnym wentylatorem, gdyż nagrzewnica nadaje jej charakter "centrali wentylacyjnej" a nie, np. "centrali odpylającej" czy "centrali klimatyzacyjnej" i objęta jest kodem CN 7322 90 00 właściwym dla pozostałych nieelektrycznych nagrzewnic powietrza. Jednocześnie organ stwierdził, że urządzenie nie spełnia warunków wnioskowanej przez Spółkę pozycji 8415 obejmującej klimatyzatory, gdyż nie posiada funkcji zmiany wilgotności. Na powyższą decyzję Szefa Służby Celnej Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej: - naruszenie przepisów art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 ze zm.) w związku z art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987 r. z późn. zm.) oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 927/2012 z 9 października 2012 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE L 304 z 31 października 2012 r., to jest naruszenie reguły 1. 3(b) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwag do sekcji XVI oraz uwag do działu 84 i 85, pozycji 8415 i 8516, jak również przepisów zawartych w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie powodujące nieprawidłowe zaklasyfikowanie centrali do kodu CN 7322 90 00 zamiast do kodu CN 8415 83 00, naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749) poprzez całkowicie dowolną ocenę materiału dowodowego sprawy, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz sprzeczność ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiału. Spółka zarzuciła, że organy celne błędnie uznały, iż funkcja grzewcza centrali stanowi jej zasadniczą funkcję, a dodatkowo nie wskazały na jakiej podstawie funkcję grzewczą centrali uznano za przesądzającą o jej zasadniczym charakterze, mimo iż w uzasadnieniu decyzji przyznano rację Spółce, że funkcją podstawową całości może być wentylacja budynku. W ocenie Spółki wnioskowanie Szefa Służby Celnej polegające na jednoczesnym ustaleniu funkcji wentylacyjnej jako podstawowej funkcji centrali z jednoczesnym ustaleniem funkcji grzewczej jako dominujące jest nielogiczne. Dalej Spółka zarzuciła, że Szef Służby Celnej pominął przedstawione przez nią opinie stanowiące o funkcji wentylacyjnej jako bezwzględnie podstawowej. Następnie Spółka, stojąc na stanowisku, że centrala stanowi zespół maszyn, a nie maszynę składającą się z modułów przeznaczoną do wentylacji, zakwestionowała zasadność powołania w decyzji uwagi 3 do sekcji XVI. W ocenie Spółki zastosowanie winna znaleźć uwaga 4 do tej sekcji, która stanowi, że jeżeli maszyna (włączając kombinację maszyn) składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy klasyfikować do pozycji właściwej dla tej funkcji. Jednocześnie zdaniem Spółki, decyzja została wydana z naruszeniem Not wyjaśniających do HS do działu 85 i do pozycji 8516, ponieważ urządzenia klasyfikowane do tej pozycji nie odpowiadają charakterystyce urządzenia jakim jest centrala [...]. Spółka zauważyła również, że dotychczas wydane wiążące informacje taryfowe dla kodu CN 7322 90 00 dotyczą towarów o zupełnie innym charakterze niż centrale [...]. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z 18 marca 2014 r. Spółka podtrzymała argumenty przedstawione w skardze, a dodatkowo podniosła, iż w wiążącej informacji taryfowej ([...]) z dnia [...] kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Celnej zaklasyfikował centralę wentylacyjną [...] do kodu CN 8414 59 40 90 i choć zarówno centrala [...] jak i centrala [...] stanowią wymienniki ciepła, to w przypadku centrali [...] Szef Służby Celnej wykluczył możliwość takiej klasyfikacji. Do pisma Spółka dołączyła wyrok Dziewiątego Arbitrażowego Sądu Apelacyjnego w Moskwie z [...] stycznia 2014 r., w którym uznano prawidłowość klasyfikacji centrali [...] do kodu 8415 83 000 rosyjskiej taryfy celnej odpowiadającego kodowi 8415 83 00 we wspólnotowej taryfie celnej. W odpowiedzi na powyższe pismo organ podtrzymał reprezentowaną w sprawie argumentację, wskazując jednocześnie, że zawarty w WIT z dnia [...] kwietnia 2013 r. opis urządzenia [...] jest niedostateczny, nie można więc jednoznacznie stwierdzić, że decyzja ta odmiennie ustaliła klasyfikację takiego samego towaru. Odnośnie zaś powołanego przez Spółkę orzeczenia Dziewiątego Arbitrażowego Sądu Apelacyjnego w Moskwie wyjaśniono, że jest ono oparte o stwierdzenie, że centrala [...] służy do wentylacji i klimatyzacji powietrza. Natomiast z ustaleń Szefa Służby Celnej wynika, że centrala [...] nie posiada urządzenia służącego do nawilżania lub osuszania powietrza co jest warunkiem klasyfikacji urządzenia do pozycji 8414. W kolejnym piśmie procesowym Spółka ponownie wskazała, że podstawowym zadaniem centrali jest doprowadzanie świeżego powietrza do budynków i wbrew ustaleniom organu to funkcja wentylacyjna, nie zaś grzewcza jest podstawową funkcją centrali. Jednocześnie Spółka zmieniła swoje stanowisko co do klasyfikacji centrali wskazując, iż po ponownej analizie całości sprawy doszła do przekonania, że urządzenia te winny być klasyfikowane nie do pozycji 8415 obejmującej urządzenia klimatyzacyjne lecz do pozycji 8414 obejmującej wentylatory. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie wyjaśnić trzeba, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. 2012, poz. 270]). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Szefa Służby Celnej w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami Prawa Celnego, rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. ze zm.), rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 9 września 1987 r. ze zm.) oraz rozporządzeniem Komisji (UE) nr 927/2012 z 9 października 2012 r. zmieniającego załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 304 z 31 października 2012 r.) jak również przepisami Ordynacji podatkowej Sąd nie dopatrzył się w sprawie takich uchybień prawa, które winny skutkować uchyleniem skarżącego orzeczenia. W konsekwencji Sąd uznał, iż decyzja będąca przedmiotem skargi jest prawidłowa, a argumenty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Przed odniesieniem się do meritum sprawy i ustosunkowaniem się do zarzutów Spółki dotyczących skarżonej decyzji, Sąd podkreśla, iż do każdego towaru przypisany jest jeden odpowiedni kod Taryfy celnej z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Wspólna Taryfa Celna wprowadzona w życie rozporządzeniem Komisji (UE) nr 927/2012 z 9 października 2012 r. zmieniającym załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej (obecnie Światowa Organizacja Celna) i przyjętego w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli z dnia 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. z 1997 r., Nr 11, poz.62), do której Polska przystąpiła od dnia 1 stycznia 1996 r. (oświadczenie Rządowe z dnia 30 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczypospolita Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów – Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 63). Klasyfikacji taryfowej towarów (wskazanie właściwej pozycji lub podpozycji Taryfy celnej) dokonuje się na podstawie: - dostępnych danych dotyczących produktu; - Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej – podanych w Taryfie celnej; - uwag do sekcji i działów Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary. Dodatkową pomoc w klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explantory Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli (World Customs Organization – ustanawianą w 1952 r. jako Rada Współpracy Celnej). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Noty do CN) wypracowane przez Sekcję Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego przyjmowane przez Komisję Europejską na podstawie art. 9 § 1(a) oraz art. 10 ust 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Nomenklatura Scalona (CN) pozwala na jednolite klasyfikowanie tj. określenie zgodnie z obowiązującymi przepisami pozycji lub podpozycji Nomenklatury Scalonej lub innej nomenklatury, o której mowa art. 20 ust. 6 pkt a i b WKC, towarów w obrocie międzynarodowym, tworząc system który umożliwia dokonanie identyfikacji towarów i zapewnia, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja taryfowa towaru do właściwego kodu CN dokonywana jest w oparciu o treść pozycji i uwag do sekcji i działów Taryfy przy zastosowaniu ogólnych reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), stanowiących jej integralną część. Stosownie do reguły 1 ORINS "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami", a zatem podstawowe znaczenie przy ustaleniu prawidłowej klasyfikacji towaru ma "brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów", (a nie tytuł sekcji, działów czy poddziałów) oraz właściwe (tj. nie sprzeczne z treścią pozycji i uwag) zastosowanie kolejnych reguł interpretacyjnych. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa urządzenia jakim jest centrala wentylacyjna [...] typ [...] z nagrzewnicą wodną. Z dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie wynika, że centrala ta jest przeznaczona do doprowadzenia świeżego powietrza do budynków mieszkalnych i przemysłowych, przy pomocy systemów kanałów wentylacyjnych, z możliwością ogrzania. Centrala może być montowana na zewnątrz lub wewnątrz budynku. Centrala składa się z: filtra powietrza przeznaczonego do oczyszczania świeżego powietrza z zanieczyszczeń, wymiennika wodnego w postaci wężownicy wodnej wykonanej z rurek miedzianych, zwiększającego temperaturę przepływającego powietrza zewnętrznego od -40°C do +30°C (nie zasilanego węglem, olejem opałowym lub gazem), zespołu wentylatorowego w postaci wentylatora z silnikiem osadzonym na wspólnym wale i ramie, wymuszającego przepływ powietrza przez centralę i system kanałów, do których jest podłączona centrala, • wymienione wyżej elementy osadzone są w obudowie wykonanej z paneli poliuretanowych obustronnie pokrytych blachą ocynkowaną. W sprawie ustalono, że wentylator jest podstawowym zespołem centrali. Służy on do ciągłego nawiewu powietrza zewnętrznego do obiektu, zaś grzejnik zamontowany w centrali, ogrzewa powietrze napływające z zewnątrz. Nagrzewnice są włączane w sposób automatyczny, w zależności od parametrów temperaturowych i wilgotnościowych wpływającego powietrza zewnętrznego i mogą być wyłączane, jeżeli temperatura i wilgotność powietrza jest równa lub bardzo zbliżona do parametrów powietrza w obiekcie. Mając na uwadze, że ww. centrala składa się z trzech odrębnych elementów połączonych w całość wspólną obudową i pełniących razem określoną funkcję jaką jest wentylacja budynku, ogrzewanie wpływającego powietrza oraz jego oczyszczanie, organ prawidłowo w pierwszej kolejności ustalił funkcję podstawową przedmiotowej centrali. Szef Służby Celnej uznał, że funkcją podstawową całości może być wentylacja budynku, jednakże z uwagi na fakt, że wprowadzane do tego budynku powietrze musi spełniać określone kryteria, takie jak odpowiednia temperatura nawiewanego powietrza (regulowana nagrzewnicą wodną), to funkcja grzewcza ww. urządzenia wydaje się być nie mniej istotna. Jednocześnie organ słusznie wskazał, że odpowiednia czystość powietrza (osiągana przez zastosowanie filtru) - jak wynika z załączonych do odwołania opinii rzeczoznawców i ogólnej charakterystyki centrali związanej z jej budową - stanowi wartość dodatkową. Skoro zatem centrala jest urządzeniem złożonym, które ma za zadanie doprowadzenie do budynku powietrza o określonych parametrach związanych z jego temperaturą, to słusznie rozważono klasyfikację urządzenia zarówno do pozycji 8414 obejmującej wentylatory jak i do pozycji 7322 obejmującej między innymi pozostałe urządzenia typu: grzejniki centralnego ogrzewania, nieogrzewane elektrycznie oraz ich części, z żeliwa lub stali; nagrzewnice powietrza i rozdzielacze gorącego powietrza (włączając rozdzielacze, które mogą także rozdzielać powietrze świeże lub klimatyzowane), nieogrzewane elektrycznie, zawierające wentylatory lub dmuchawy poruszane silnikiem oraz ich części, z żeliwa lub stali. Należy zatem wskazać, że wentylatory ujęte są w pozycji 8414, która obejmuje maszyny i urządzenia, z napędem ręcznym lub mechanicznym, do sprężania powietrza i innych gazów lub wytwarzania próżni, a także urządzenia do wymuszania krążenia powietrza i innych gazów. Jednocześnie do pozycji tej nie można zaklasyfikować ("pozycja wyklucza") wentylatory zawierające oprócz silnika i obudowy inne elementy (takie jak separatory dużych cząsteczek, filtry, elementy grzejne i chłodzące oraz wymienniki ciepła), jeśli takie elementy nadają im cechy bardziej złożonych urządzeń objętych innymi pozycjami, np. nagrzewnic powietrza o grzaniu nieelektrycznym (pozycja 7322), urządzeń klimatyzacyjnych (pozycja 8415), odpylających (pozycja 8421), chłodnic powietrznych do przemysłowej obróbki materiałów (pozycja 8419) lub chłodzenia pomieszczeń (pozycja 8479), elektrycznych urządzeń do ogrzewania pomieszczeń z wbudowanymi wentylatorami (pozycja 8516). Powyższe wynika z komentarza do pozycji 8414 zawartego w Notach wyjaśniających do HS. W przypadku klasyfikacji obudowanych wentylatorów zawierających dodatkowe elementy, takie jak separatory dużych cząsteczek, filtry, elementy grzejne i chłodzące oraz wymienniki ciepła, należy rozważyć, czy elementy te nadają im cechy bardziej złożonych urządzeń objętych innymi pozycjami. W ocenie Sądu organ słusznie uznał , że z takim przypadkiem mamy do czynienia przy klasyfikacji centrali z nagrzewnicą wodną, która nie jest, poprzez swoją budowę, zwyczajnym wentylatorem. Wobec powyższego organ słusznie wykluczył możliwość klasyfikacji centrali do pozycji 8414 i uznał, że urządzenie to należy zaklasyfikować do kodu 7322 90 00 obejmującego pozostałe grzejniki centralnego ogrzewania, nieogrzewane elektrycznie oraz ich części, z żeliwa lub stali; nagrzewnice powietrza i rozdzielacze gorącego powietrza (włączając rozdzielacze, które mogą także rozdzielać powietrze świeże lub klimatyzowane), nieogrzewane elektrycznie, zawierające wentylatory lub dmuchawy poruszane silnikiem oraz ich części, z żeliwa lub stali. Jednocześnie organ słusznie stwierdził, że przedmiotowa centrala nie spełnia warunków aby można było zaklasyfikować ją do pozycji 8415 obejmującej klimatyzatory zawierające wentylator napędzany silnikiem oraz elementy służące do zmiany temperatury i wilgotności, włączając klimatyzatory nieposiadające możliwości oddzielnej regulacji wilgotności. Zgodnie z komentarzem do pozycji 8415 zawartej w Notach wyjaśniających do HS niniejsza pozycja ma zastosowanie tylko do maszyn i urządzeń wyposażonych w wentylator lub dmuchawę z silnikiem, oraz przeznaczonych do zmiany zarówno temperatury (z elementem grzejnym lub chłodzącym lub obydwoma), jak i wilgotności (z elementem nawilżającym lub osuszającym lub obydwoma) powietrza, oraz do których elementy wymienione w punktach (1) i (2) są przedstawiane razem. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, iż rozumowanie, że przedmiotowe urządzenie wentylacyjne ma wpływ na zmianę temperatury i wilgotności powietrza poprzez jego wymieszanie, nie może mieć w tym przypadku znaczenia gdyż dowodziłoby błędnie, iż każdy wentylator jest klimatyzatorem. Zatem klasyfikacja taryfowa przedmiotowego urządzenia została przeprowadzona prawidłowo z uwzględnieniem jego budowy, przeznaczenia i funkcji głównej. Organ ustalił powyższe w oparciu o udzielone przez skarżącą informacje oraz Ekspertyzę zawierającą Uwagi do klasyfikacji centrali wentylacyjnej [...] typ [...] z nagrzewnicą elektryczną i nagrzewnicą wodną sporządzoną przez dr hab. inż. Z. W. z [...], Opinii technicznej na okoliczność przeprowadzenia dowodów z funkcji i przeznaczenia central wentylacyjnych [...], rzeczoznawcy [...] H. M. oraz Opinii dotyczącej wiodącej funkcji centrali wentylacyjnej [...] z nagrzewnicą wodną lub elektryczną nr pracy: [...]. Zdaniem Sądu klasyfikacja została dokonana zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, bez naruszenia reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej zawartych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 927/2012 z 9 października 2012 r. Jednocześnie – mając na uwadze powołaną przez Spółkę opinię Urzędu Statystycznego w Łodzi z 5 lipca 2013 r. – wyjaśnić należy, że ma ona jedynie charakter niewiążącej informacji i nie wpływa na rozstrzygnięcia administracji celnej, jedynie kompetentnej do wydawania decyzji ustalającej kodu CN. Ponadto opinia ta nie została w żaden sposób uzasadniona więc nie mogła mieć znaczenia dla wydanego rozstrzygnięcia organu. Odnosząc się do zarzutu, że organ celny nie wziął pod uwagę wydanej przez brytyjską administrację celną decyzji [...], którą do kodu CN 8415 83 00 zostało zaklasyfikowane urządzenie podobne do centrali [...], wskazać należy, że ze względu na niewystarczający opis klasyfikowanego towaru, decyzja ta nie może stanowić wystarczającego dowodu w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Wydając rozstrzygnięcie, organy celne działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów celnych i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu wnioski organu odwoławczego wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, a więc nie stanowią naruszenia prawa. Z tych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a, należało oddalić skargę jako niezasadną.