V SA/Wa 525/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Justyna Mazur, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2017 r. sprawy ze skargi W. B. na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Przedmiotem skargi W. B. (zwanego dalej: "Skarżącym") jest postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (zwanej dalej: "Organem") z ... grudnia 2016 r. nr ... stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym: Pismem z ... czerwca 2015 r Skarżący wniósł "o umorzenie zaległości z tytułu opłaty abonamentowej za okres 2007-2012 w kwocie ... zł wraz z odsetkami". Prośbę swą motywował faktem wyrejestrowania odbiornika w dniu ... lutego 2007 r., które zostało uznane przez COF Poczty Polskiej S.A. za nieprawidłowe. Organ w wezwaniu z ... września 2015 r. zwrócił się do Skarżącego o uzupełnienie przedmiotowego wniosku, w terminie 30 dni, o dodatkowe dowody poświadczające, że w jego przypadku występują szczególne względy społeczne lub przypadki losowe. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący pismem z ... października 2015 r. złożył kolejny wniosek "o umorzenie zaległości z tytułu opłaty abonamentowej za okres 2007-2012 w kwocie ... zł wraz z odsetkami", tym razem motywując go trudną sytuacją finansową. Organ w wezwaniu z ... grudnia 2015 r. ponownie zwrócił się do Skarżącego o uzupełnienie przedmiotowego wniosku, w terminie 30 dni, o dodatkowe dowody poświadczające, że w przypadku Skarżącego występują szczególne względy społeczne lub przypadki losowe. W związku z nie wykazaniem przez Skarżącego wystąpienia nadzwyczajnych przesłanek, o których mowa w art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych, dnia ... marca 2016 r. Organ wydał decyzję ..., odmawiającą umorzenia zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okresy od ... kwietnia 2010 r. do ... kwietnia 2010 r. i od maja 2010 r. do ... lutego 2016 r. w wysokości ... zł wraz z odsetkami w wysokości ... zł. Przedmiotowa decyzja została doręczona Skarżącemu dnia ... marca 2016 r. Dnia ... kwietnia 2016 r., Skarżący nadał u operatora pocztowego InPost S.A. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który został doręczony Organowi ... kwietnia 2016 r. Postanowieniem opisanym w komparycji niniejszego wyroku Organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu ww. postanowienia Organ stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w dniu ... kwietnia 2016 r. w placówce InPost S.A., który nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, dalej "u.p.p."). Jak podkreślił Organ, przy obliczaniu terminu do złożenia środka zaskarżenia Organ nie wziął zatem pod uwagę daty nadania wniosku a jedynie datę jego wpływu do KRRiT, tj. ... kwietnia 2016 r. Jego zdaniem, w przedmiotowej sprawie nadanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w placówce pocztowej operatora nieposiadającego statusu operatora wyznaczonego powoduje, że datą złożenia środka zaskarżenia jest data wpływu do organu. Organ wziął pod uwagę, że decyzja z ... marca 2016 r. została doręczona Stronie w dniu ... marca 2016 r. natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do KRRiT w dniu ... kwietnia 2016 r. czyli po upływie czternastodniowego terminu na złożenie środka zaskarżenia, (który to termin upłynął w dniu ... kwietnia 2016 r.). Na tej podstawie stwierdził, iż został on wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 129 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej "k.p.a."). Pismem z ... lutego 2017 r. Skarżący wniósł skargę na postanowienie opisane w komparycji niniejszego wyroku. Skarżący zarzucił naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 k.p.a. przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postepowaniu i wniósł o: 1. Uchylenie zaskarżonego aktu w całości; 2. Umorzenie kwoty zaległości; 3. Zobowiązanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; 4. Zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący uzasadnił swoje stanowisko bezczynnością organu oraz rażącym przekroczeniem terminów do załatwienia sprawy. Podniósł, że w decyzji ... nie pouczono go o potrzebie złożenia wniosku przez nadanie w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu u.p.p. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, oraz odrzucenie skargi na bezczynność Organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że złożona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na wskazane wyżej akty prawne, ich skierowanie do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Przedmiotem sporu jest natomiast data wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący uważa, że nie naruszył terminu do wniesienia ww. wniosku, natomiast Organ stwierdził uchybienie terminu. W ocenie Sądu, w tak zaistniałym sporze, rację należy przyznać organowi. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., termin uważa się za zachowany, jeżeli nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu u.p.p. Z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie u.p.p. Zgodnie z art. 71 ust. 1 u.p.p. operator wyznaczony jest wybierany na okres 10 lat przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej jako: "Prezes UKE"), w drodze decyzji, spośród operatorów pocztowych wyłonionych w drodze konkursu ogłaszanego przez Prezesa UKE. Decyzją z (...) czerwca 2015 r. nr (....) Prezes UKE dokonał wyboru Poczty Polskiej S.A. jako operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025. Ponadto, zgodnie z art. 178 ust. u.p.p., Poczta Polska S.A. pełniła obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy, a więc również do dnia 31 grudnia 2015 r. Sąd podziela zdanie Organu, iż oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 178 ust. 1 u.p.p. (w tym przypadku InPost S.A.), nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono Organowi po jego upływie. Należy podkreślić, że zagadnienie to było przedmiotem Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15 (dostępna w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl), który stwierdził, że oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 p.p.s.a w zw. z art. 178 ust. 1 u.p.p. nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie. Choć uchwała odnosi się do postępowania sądowoadministracyjnego, znajduje ona zastosowanie w sprawie z uwagi na analogiczną treść pomiędzy art. 83 § 3 p.p.s.a. oraz art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że decyzja KRRiT z ... marca 2016 r. została doręczona Skarżącemu w dniu ... marca 2016 r. Zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu następnym i upłynął w dniu ... kwietnia 2016 r. Wniosek Skarżącego nadany przez InPost S.A. wpłynął do Organu w dniu ... kwietnia 2016 r., zatem jeden dzień po upływie ustawowego terminie. Ponadto należy podkreślić, że niezasadny jest zarzut braku pouczenia o potrzebie złożenia wniosku przez nadanie w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu u.p.p. Zgodnie z art. 107 k.p.a. elementem decyzji jest pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie i z tych obowiązków Organ się wywiązał w całości. Brak pouczenia odzwierciedlającego treść art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. nie mieści się w dyspozycji przepisów art. 107 k.p.a. oraz 112 k.p.a., zatem nie można czynić Organowi zarzutu na tej podstawie. W ocenie Sądu, Organ prawidłowo wydał zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, do czego zobowiązywał go przepis art. 134 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił, o czym orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., w sentencji wyroku.