V SA/Wa 526/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 526/13. w sprawie ze skargi A. A. na postanowienie R. [...] w W. z dnia ... kwietnia 2012 r. nr ... w przedmiocie uznania za niezasadne zażalenia złożonego w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: - oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 9 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. A. (zwanego dalej: skarżącym) na postanowienie R. [...] w W. z dnia ... kwietnia 2012 r. Pismem z dnia ... czerwca 2013 r. (data nadania pocztowego) skierowanym do Sądu, skarżący złożył wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 09.05.2013 r. Stosownie do treści przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.). strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 10.06.2013 r. (zpo, k-... akt sąd.), zatem złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku 28.06.2013 r. czyni przedmiotowy wniosek niedopuszczalny z uwagi na wniesienie go po upływie 14 – dniowego terminu. Dodatkowo Sąd wyjaśnia, iż formę wyroku przybiera orzeczenie sądu wydane po rozpoznaniu wniosku o uzupełnienie wyroku tylko wówczas, gdy "uzupełnia wyrok", a więc zawiera treść merytoryczną dotyczącą żądań skargi, bez względu na to, czy jest to treść dla strony korzystna, czy niekorzystna. Charakteru takiego nie ma orzeczenie sądu oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku. Takie orzeczenie więc - w myśl art. 160 p.p.s.a.. - powinno przybrać postać postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 13.05.1982 r., I PR 43/82). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 160 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.