V SA/Wa 527/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Gminy Ł. na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa Mazowieckiego z dnia .... grudnia 2018 r. nr .... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z (...) grudnia 2018 r. nr (...)Samorząd Województwa M. odmówił przyznania Gminie Ł. pomocy finansowej na realizację operacji "Rozbudowa ul. (...)we wsi O.". Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu 15 października 2018 r. Gmina Ł. (dalej: "skarżąca", "strona") złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w kwocie 1.822.024 zł na realizację operacji "Rozbudowa ul. (...) we wsi O." dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" poddziałanie "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Realizacja przedmiotowego poddziałania przewidziana została w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627, dalej: "ustawa o wspieraniu rozwoju"). Pismem z 31 grudnia 2018 r., działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, Samorząd Województwa M. (dalej: "organ") odmówił przyznania pomocy na realizację powyższej operacji. Uzasadniając przyczyny odmowy przyznania pomocy organ przytoczył § 11 ust. 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów malej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii' objętego PROW na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1414 ze zm., dalej: rozporządzenie wykonawcze), który stanowi, że pomoc może być przyznana realizację operacji, która uzyskała co najmniej 8 pkt. W ocenie organu operacja określona w złożonym wniosku uzyskała w sumie 7 pkt. Organ wyszczególnił kryteria brane pod uwagę przy ocenie wniosku strony, zawarte w § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 rozporządzenia wykonawczego wskazując przyznaną liczbę punktów oraz liczbę punktów możliwych do uzyskania. W tym m.in. wskazał, że w ramach kryterium 6 "odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii bezpośrednio albo przez inny odcinek drogi niebędący przedmiotem operacji, o ile parametry techniczne odcinka drogi objętego operacją przed jej zrealizowaniem są gorsze od parametrów technicznych odcinka drogi niebędącego przedmiotem operacji, przez który odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii, a po jej zrealizowaniu będą co najmniej takie same" strona na 3 pkt możliwe do uzyskania otrzymała 0 pkt. W skardze do sądu skarżąca zarzuciła, że rozstrzygnięcie organu zostało wydane z naruszeniem: 1) art. 35 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju poprzez odmowę przyznania pomocy, pomimo spełnienia przez stronę wszystkich warunków jej przyznania dla wnioskowanej operacji; 2) § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 rozporządzenia wykonawczego poprzez uznanie, że podmiot ubiegający się, o przyznanie pomocy nie spełnił kryteriów wyboru określonych w ww. przepisach. W uzasadnieniu skarżąca zakwestionowała przyznaną punktację w ramach wskazanego powyżej kryterium nr 6. W związku z powyższym strona wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie skarżonego rozstrzygnięcia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: ppsa), określony został przez ustawodawcę katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej, przy czym na zasadzie art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na tej właśnie podstawie ocenie sądu poddane zostało zaskarżone rozstrzygnięcie z 31 grudnia 2018 r., na odmowę przyznania skarżącej Gminie pomocy finansowej na zrealizowanie operacji "Rozbudowa ul. (...) we wsi O.", w ramach programu dotyczącego wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zaskarżona czynność jest kontrolowana przez sąd pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są powołane już regulacje ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020. W sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy o wspieraniu rozwoju, tj. wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii. Do odmowy przyznania tej pomocy oraz ustalenia właściwości sądu do kontroli jej legalności znajdowały, zatem zastosowanie regulacje wskazanego przez organ art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, w takim przypadku podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach poddziałania objętego programem określonym w ustawie wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno, co do prowadzenia w sprawie postępowania, ustaleń stanu faktycznego, jak i w zakresie zastosowania do ustalonego stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Z tego powodu sąd uznał, że zaskarżona odmowa przyznania pomocy finansowej Gminie, jest prawidłowa. Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały zawarte w art. 34 ustawy o wspieraniu rozwoju, a zawłaszcza w ust. 2 i ust. 3 tego przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, a właściwość miejscową organu ustala się według miejsca realizacji operacji. Zgodnie z zastrzeżeniem dotyczącym odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, uwzględnienia też wymaga, że według tego przepisu, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także, że przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Na gruncie powyższych unormowań nie budzi wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 kpa, ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Tym samym na organie nie ciąży obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Co więcej ustawodawca przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz jednoczesny brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność, a także działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Stosownie, bowiem do zasady praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, organ powinien wprawdzie podejmować działania zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, niemniej jednak, zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, to na wnioskodawcy ciążył obowiązek udowodnienia spełnienia kryteriów przyznania pomocy. Ograniczone zostały również zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i zasada udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest do ich przestrzegania tylko na żądanie strony. Badając legalność zaskarżonej odmowy przyznania pomocy wskazać należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, pomoc jest przyznawana w razie spełnienia warunków określonych nie tylko w wymienionych przepisach unijnych i w przepisach ustawy, ale również w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju. Na podstawie zawartej w ostatnio wskazanym przepisie delegacji ustawowej dla ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, wydane zostało rozporządzenie, które określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020. Z zapisu § 11 ust. 9 rozporządzenia wykonawczego wynika, że pomoc może być przyznana na operacje, które uzyskały co najmniej 8 punktów. W sprawie operacja objęta złożonym wnioskiem uzyskała 7 punktów. W związku z tym prawidłowo odmówiono przyznania pomocy. Sąd w tym miejscu zauważa, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest bardzo lakoniczne i w swojej treści nie zawiera szczegółowego uzasadnienia powodów, dla których odmówiono stronie przyznania konkretnej ilości punktów. Jednakże, jak wynika z treści skargi strona była w stanie wskazać na powody, dla których, w jej ocenie, w sposób nieprawidłowy nie uzyskała punktów. Co więcej skarżąca uzyskała także przed wniesieniem skargi do sądu informację z której jednoznacznie wynikają powody dla których nie uzyskała w spornym obecnie kryterium 3 punktów. Konfrontując skargę z treścią przepisów i uzasadnieniem rozstrzygnięcia, uzupełnionym pismem organu z 17 stycznia 2019 r. sąd doszedł do przekonania, że pomimo wadliwości uzasadnienia rozstrzygnięcia, to brak jest podstaw do uchylenia tego orzeczenia, gdyż nie będzie to mieć wpływu na wynik sprawy, a tym bardziej istotnego wpływu, który to dopiero upoważnia sąd do uchylenia rozstrzygnięcia. Dlatego też sąd postanowił, mimo pewnej wadliwości uzasadnienia rozstrzygnięcia, skargę oddalić. Tryb przyznawania pomocy, określony w § 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego wskazuje, że wniosek o przyznanie pomocy jest składany w formie pisemnej, na formularzu udostępnionym wcześniej przez organ. Wniosek o przyznanie pomocy zawiera dane niezbędne do jej przyznania, a do wniosku dołącza się dokumenty niezbędne do przyznania pomocy, w tym do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy i kryteriów wyboru operacji, albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy (§ 7 ust. 1 i 2). Z kolei, treść § 11a ust. 3 rozporządzenia wykonawczego stanowi, że jeżeli wniosek o przyznanie pomocy lub dołączone do niego dokumenty nie zawierają danych niezbędnych do ustalenia liczby punktów za dane kryterium wyboru operacji, nie przyznaje się punktów za to kryterium. Skarżąca kwestionuje rozstrzygnięcie organu w zakresie kryterium nr 6 odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii bezpośrednio albo przez inny odcinek drogi niebędący przedmiotem operacji, o ile parametry techniczne odcinka drogi objętego operacją przed jej zrealizowaniem są gorsze od parametrów technicznych odcinka drogi niebędącego przedmiotem operacji, przez który odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii, a po jej zrealizowaniu będą co najmniej takie same - 3 punkty (§ 11 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia wykonawczego). Sąd po skonfrontowaniu rozstrzygnięcia organu z zapisami wniosku o przyznanie pomocy zgadza się z organem w zakresie braku przyznania punktów w tym kryterium. Skarżąca w skardze podnosi, że objęty operacją odcinek drogi łączy się z drogą o wyższej kategorii poprzez drogę gminną z drogą krajową nr 50 (M. — O.M..). Strona zauważyła, że we wniosku wskazała, iż ul. (...) w O. łączy się bezpośrednio (krzyżuje) z drogą wyższej kategorii tzn. powiatową nr 4211 W (O.- M.- W.), co zostało przedstawione w planie sytuacyjnym projektu rozbudowy drogi gminnej ul. (...) w O.. Ponadto strona stwierdziła, że przekazała organowi decyzję o pozwoleniu na budowę w której w charakterystyce i zakresie rzeczowym inwestycji podano, że "Odcinek drogi gminnej na terenie miejscowości O., stanowi funkcjonujący ciąg komunikacyjny należący do układu dróg lokalnych, w ramach którego zapewniają dojazd do poszczególnych posesji oraz stanowi fragment drogi gminnej łączącej miejscowości Ł., O. i M. o stanowi dojazd do zlokalizowanej równolegle od strony północnej drogi krajowej nr 50. Ponadto pełni funkcję układu podstawowego zapewniającego połączenie z drogą gminną ul. (...) (obecnie ul. (...)), drogą powiatową ul. (...)i dojazdem do drogi krajowej nr 50 ul. (...). Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności należy wskazać, że oceny wniosku dokonuje się na podstawie wniosku i dołączonych do niego dokumentów (patrz § 11a rozporządzenia wykonawczego). Strona natomiast we wniosku z 15 października 2018 r. o przyznanie pomocy na realizacje operacji wskazała, że droga objęta wnioskiem łączy się bezpośrednio z drogą krajową nr 50. Z dołączonych do wniosku dokumentów wynika natomiast, że planowa do rozbudowania droga łączy się z droga wyższej kategorii przez inny odcinek drogi niebędący przedmiotem operacji. W tym miejscu trzeba zauważyć, że na stronie 6 i 7 instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych", w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: instrukcja wypełniania wniosku - patrz (...)) wskazano, że celem udowodnienia spełnienia przedmiotowego kryterium wnioskodawca poza odpowiednimi zapisami w treści wniosku powinien załączyć do niego kopię mapy z numerami dróg albo kopię uchwały rady powiatu/sejmiku województwa w sprawie zaliczenia drogi do kategorii dróg powiatowych/wojewódzkich lub wydruk ze strony internetowej z wykazem dróg powiatowych/wojewódzkich/krajowych. W sprawie strona tego nie uczyniła i nie załączyła wymaganych dokumentów. Załączyła jedynie decyzję z (...)maja 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, gdzie na str. 10 wskazano, że droga zapewnia połączenie z drogą gminną ul. (...) (obecnie (...)), drogą powiatową ul. M. i dojazdem do drogi krajowej nr 50. Tym samym organ ustalił, że droga objęta operacją łączy się z droga krajową nr 50 od zachodu, przy czym objęty operacją jest odcinek drogi nie łączący się bezpośrednio z droga krajową nr 50. Skoro tak to skarżąca winna wykazać parametry techniczne charakteryzujące odcinek nieobjęty przyznaniem pomocy. W sprawie strona tego nie uczyniła. We wniosku o przyznanie pomocy w sekcji 6 dotyczącej charakterystyki operacji ujęto jedną drogę wyższej kategorii tj. drogę krajową nr 50, innych dróg i ich parametrów technicznych nie ujęto. Należy podkreślić, że w sytuacji, w której odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą wyższej kategorii przez inny odcinek drogi niebędący przedmiotem operacji (z taką sytuacją mamy w sprawie), to aby uznać, że dane kryterium zostało spełnione parametry techniczne odcinka objętego operacją muszą w wyniku jej realizacji poprawić się do poziomu fragmentu drogi pełniącego rolę łącznika z drogą wyższej kategorii. Słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, że chodzi o to aby promować rozwiązania sprzyjające tworzeniu jednolitej siatki dróg o zbliżonych parametrach technicznych. Na str. 7 instrukcji wypełniania wniosku wskazano, że cyt. "należy zaznaczyć, że parametry techniczne odcinka drogi objętego operacją przed jej zrealizowaniem powinny być gorsze od parametrów technicznych odcinka drogi niebędącego przedmiotem operacji, przez który odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii, a po jej zrealizowaniu będą co najmniej takie same." Skarżąca nie podając danych dotyczących parametrów technicznych uniemożliwiła przyznanie punktów za to kryterium. Trzeba podkreślić, że to na skarżącej, jako wnioskodawcy, ciąży obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie i dołączenia do niego wymaganych dokumentów w sposób staranny, kompletny, odpowiadający obowiązującym przepisom prawa i założeniom danego programu operacyjnego oraz uwzględniający kryteria oceny. Fakt spełniania kryteriów wyboru musi być właściwie opisany i uzasadniony przez wnioskodawców we wniosku o przyznanie pomocy. Instytucja weryfikacji oceny wniosku nie może wykraczać poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy, kształtujących przedmiotowo istotne - w kontekście wymogów danego konkursu - elementy projektu, czyniąc przedmiotem oceny elementy nie wynikające z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji należy wskazać, że organ nie jest zobowiązany do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez stronę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby otrzymać większą ilość punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Skoro więc warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem instytucji jest bowiem ocena spełnienia przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę. Na zakończenie należy również zauważyć, że w wypadku uznania tego kryterium za spełnione i uzyskania dodatkowych 3 pkt to wniosek skarżącej uzyskałby w sumie 10 pkt i nie znalazłby się na "liście operacji informującej o kolejności przysługiwania pomocy na operacje typu "Budowa i modernizacja dróg lokalnych" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich"/poddziałania: Inwestycje związane z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycje w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 dla naboru od 4 września 2018 r. do 17 października 2018 r." (http://mazowieckie.ksow.pl/pl/news/entry/14319-prow-aktualizacja-listy-operacji-informujacej.html). Zgodnie bowiem z załącznikiem do uchwały nr 529/42/19 Zarządu Województwa M. z dnia 23 kwietnia 2019 r. w sprawie aktualizacji listy operacji informującej o kolejności przysługiwania pomocy na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020, dla naboru przeprowadzonego od 4 września 2018 r. do 17 października 2018 r. ostatni projekt przeznaczony do podpisania umowy znajduje się na 58 miejscu z liczbą punktów 11. W myśl natomiast § 1 ust. 3 tej uchwały umowy o przyznanie pomocy na realizację operacji będą zawierane w kolejności wynikającej z zatwierdzonej zaktualizowanej listy operacji, o której mowa w ust. 1, w ramach środków dostępnych dla Województwa M.. A więc także z tej przyczyny brak było podstaw aby uchylać zaskarżone rozstrzygnięcie, gdyż w żaden sposób wniosek strony nie uzyskałby co najmniej minimalnej ilości punktów (11 pkt). Reasumując stwierdzić należy, że dokonując oceny wniosku skarżącej Gminy według obowiązujących kryteriów wyboru, organ nie naruszył przepisów prawa. W wyniku przeprowadzonej oceny planowana operacja uzyskała łączną liczbę punktów wynoszącą 7, która nie dawała podstaw do udzielenia pomocy. Skarżąca nie kwestionowała punktacji przyznanej za pozostałe kryteria, niemniej jednak liczba uzyskanych punktów została zweryfikowana przez sąd, który nie dostrzegł wadliwości w tym zakresie, jak również nie dopatrzył się innych naruszeń przepisów prawa uzasadniających uchylenie zaskarżonej odmowy. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, stąd na podstawie art. 151 ppsa, orzeczono jak w sentencji wyroku.