V SA/Wa 530/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 600 zł (sześćset złotych), a tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 138 zł (sto trzydzieści osiem złotych). Postanowieniem z 30 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu S. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia. Pismem z 11 lipca 2016 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. (przesłanym tut. Sądowi do wiadomości) wyznaczyła radcę prawnego J. B. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Pełnomocnik skarżącego z urzędu sporządziła pismo z dnia 11 października 2016 r. stanowiące uzupełnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 stycznia 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Pełnomocnik skarżącego z urzędu stawiła się na rozprawę przed tut. Sądem w dniu 13 stycznia 2017 r., wnosząc o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). W myśl § 22 tego aktu, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte skargą z dnia 30 grudnia 2014 r., a zakończyło się w dniu 17 stycznia 2017 r. wydaniem przez tut. Sąd wyroku. Wobec powyższego należy odnieść się do przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015, poz. 1805; dalej rozporządzenie z 2015 r.). § 22 rozporządzenia z 2015 r. zawiera również (analogiczny w treści do wyżej cytowanego) przepis przejściowy, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Omawiane rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§ 23 rozporządzenia z 2015 r.). Jak już wyżej wskazano, postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte 30 grudnia 2014 r., a zakończyło się wyrokiem z 17 stycznia 2017 r., tj. zostało wszczęte i niezakończone przed 1 stycznia 2016 r., tj. przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 2015 r. Wobec wypełnienia dyspozycji przepisu § 22 rozporządzenia z 2015 r., należne radcy prawnemu J. B. wynagrodzenie trzeba ustalić w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 2015 r., tj. w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.; dalej rozporządzenie z 2002 r.). Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r., stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; Natomiast w myśl § 6 rozporządzenia z 2002 r., stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: 1) do 500 zł - 60 zł; 2) powyżej 500 zł do 1.500 zł - 180 zł; 3) powyżej 1.500 zł do 5.000 zł - 600 zł; 4) powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł; 5) powyżej 10.000 zł do 50.000 zł - 2.400 zł; 6) powyżej 50.000 zł do 200.000 zł - 3.600 zł; 7) powyżej 200.000 zł - 7.200 zł. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia obejmuje kwotę, o którą została pomniejszona płatność rolnośrodowiskowa, tj. 2.227,40 zł - po zaokrągleniu zgodnie z art. 215 § 2 p.p.s.a. – 2.228 zł. Zatem, mając za podstawę § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 3 rozporządzenia z 2002 r., należna radcy prawnemu J. B. opłata za czynności wykonane z urzędu w postępowaniu przed Sądem I instancji wynosi 600 zł. Jednocześnie, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r. opłatę tę należy podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (23%), tj. o kwotę 138 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.