V SA/Wa 533/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Cezary Kosterna, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 2011r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Pismem z dnia [...] października 2010r. [...] Ministerstwo Gospodarki poinformowało [...] Sp. z o.o. w [...], iż jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] pt. "[...]" nie został zakwalifikowany do wsparcia w ramach działania 4.5 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 albowiem wg. opinii ekspertów nie spełnił wymogów merytorycznych obligatoryjnych w zakresie kryterium finansowego tj. "Informacje zawarte we wniosku lub załączone dokumenty (np. promesa kredytowa) potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu" W uzasadnieniu powyższego stanowiska podkreślono że zdaniem ekspertów wnioskodawca nie zagwarantował stabilnych źródeł sfinansowania projektu, a tym samym nie wykazał zdolności finansowej do zrealizowania inwestycji. Struktura finansowania inwestycji Spółki obarczona jest dużym ryzykiem. Wnioskodawca nie posiada wystarczającej kwoty środków własnych na realizację inwestycji a jego aktualna kondycja finansowa budzi istotne zastrzeżenia oceniających projekt. Spółka jest nierentowna na wszystkich poziomach analitycznych. Strata przyjmuje wysokie wartości w odniesieniu do wielkości przychodów i poziomu kapitału podstawowego; ponadto wykazuje charakter narastający. Wnioskodawca nie zamieścił żadnego wyjaśnienia czym straty są spowodowane i czy mają charakter trwały czy jedynie tymczasowy. Generowane w latach ubiegłych straty wymusiły w 2009r. dokapitalizowanie firmy z zewnątrz w kwocie 1mln. zł. Ta operacja uchroniła Spółkę przed ujemnym saldem środków pieniężnych oraz ujemnymi kapitałami własnymi, co świadczyłoby o braku wypłacalności firmy. Eksperci oceniający projekt stwierdzili, iż działalność wnioskodawcy charakteryzuje się także brakiem zwrotności na aktywach (ROA) oraz bardzo wysokim poziomem wskaźnika zadłużenia. Firma w przeważającej części finansuje swoją działalność środkami obcymi, udział środków własnych w strukturze finansowania aktywów jest bardzo niski. Ryzyko prowadzenia działalności zostało przerzucone na podmioty zewnętrzne. W opinii Ekspertów poziom środków własnych i zdolność aktywów do generowania gotówki jest niewystarczająca, aby sfinansować projekt samodzielnie. Wymaga on znacznego współfinansowania kredytem bądź innymi źródłami zewnętrznymi. Zgodnie z załączonym do wniosku Biznes Planem struktura finansowania projektu przedstawia się w sposób następujący: dotacja 9,6 mln zł, kredyt 5 mln zł, środki własne 6,9 mln zł. Organ podkreślił że celem udokumentowania źródła finansowania Przedsiębiorstwa załączył promesę kredytową. Wynika z niej że warunkiem wypłaty kredytu jest m.in. przedstawienie w banku dokumentów potwierdzających zapewnienie źródeł sfinansowania całej inwestycji oraz ustanowienie zabezpieczenia kredytu w formie depozytu środków pieniężnych w wysokości nie mniejszej niż kwota kredytu powiększona o wartość 3 miesięcznych odsetek naliczonych od całości zadłużenia z tytułu kredytu. Powyższe, zdaniem Ekspertów sugeruje, iż na moment wystawienia promesy Wnioskodawca nie zapewnił pełnego finansowania inwestycji, zaś transakcja została uznana przez bank za wysoce ryzykowną. Zabezpieczenie w formie depozytu środków pieniężnych stosuje się bowiem rzadko i zazwyczaj w przypadku kredytów obarczonych wysokim ryzykiem. Bank deklaruje jednak sfinansowanie tylko części projektu. Pozostałą część projektu Wnioskodawca zamierza sfinansować środkami własnymi. Pozyskanie środków pieniężnych na depozyt oraz sfinansowanie wkładu własnego na realizację projektu z zysku i amortyzacji w tak krótkim czasie jest jednak nierealne z uwagi na zbyt niski poziom ZDR oraz niskie saldo środków pieniężnych w aktywach. Wnioskodawca nie wskazał poza tym aby środki na depozyt miały być wniesione przez podmiot trzeci. Jednocześnie Eksperci zwrócili uwagę na fakt, że znaczna część środków z dotacji prawdopodobnie stanowić będzie źródło spłaty kredytu w związku z cesją wierzytelności z umowy dotacji. Zastrzeżenie Ekspertów budzi także zaplanowany na koniec 2010r. ujemny kapitał własny, świadczący o niewypłacalności firmy w okresie realizacji projektu, (wskaźnik wypłacalności przyjmuje nieakceptowany poziom 103,5%). W okresie realizacji i trwałości projektu dodatnie saldo środków pieniężnych jest uzależnione od wypracowania bardzo wysokiej i mało prawdopodobnej dynamiki przychodów, odzyskania i zapewnienia na wysokim poziomie rentowności oraz udzielenie długoterminowej pożyczki przez udziałowców w kwocie 14 mln zł i zaciągnięcia kredytów na kwotę ok. 11 mln zł. Poza tym Wnioskodawca nie przedłożył żądnych dokumentów poświadczających dostęp do dodatkowych kredytów bankowych, (pozyskanie kredytów może być utrudnione z uwagi na brak bieżącej zdolności kredytowej wnioskodawcy). Do wniosku nie została też dołączona żadna dokumentacja potwierdzająca chęć i zdolność udziałowca do udzielenia pożyczki w kwocie 14 mln zł. Zdaniem organu w świetle powyższych informacji projekt nie spełnił wymogów merytorycznych obligatoryjnych w zakresie kryterium "Informacje zawarte we wniosku lub załączone dokumenty (np. promesa kredytowa) potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu". Powyższa ocena (merytoryczna) wniosku została zakwalifikowana przez wnioskodawcę w trybie protestu. Jego konsekwencją było rozstrzygnięcie zawarte w piśmie organu z dnia [...] lutego 2011r. [...] w którym poinformowano wnioskodawcę że protest został uznany za niezasadny. W uzasadnieniu powyższego pisma podkreślono m. in. że ocenie podlegało to czy wnioskodawca potwierdził swoją zdolność finansową do zrealizowania inwestycji zgodnie z zakładanym harmonogramem w oparciu o przedstawione dokumenty i informacje dotyczące źródeł finansowania oraz prognozą finansową. Analiza danych prognostycznych w okresie realizacji projektu wskazywała jednak na brak bieżącej płynności finansowej wnioskodawcy w roku 2011. Wskaźnik płynności bieżącej w tym roku wynosił 0,7 co oznacza że wnioskodawca nie będzie miał zdolności do terminowego regulowania swoich zobowiązań. Zdaniem organu ujemny poziom kapitału własnego wg. prognozy na koniec roku 2010 wysoki poziom zadłużenia w okresie realizacji projektu świadczą o niskiej zdolności do samofinansowania działalności przez wnioskodawcę w latach 2010-2013. To zaś wskazuje na wysokie ryzyko finansowe projektu w początkowym okresie realizacji projektu. Ponadto wnioskodawca w przypadku zadeklarowania we wniosku o dofinansowanie pozyskania pożyczki od udziałowca powinien przedstawić odpowiednie dokumenty na poparcie takiej deklaracji tj. przedwstępną umową pożyczki lub oświadczenie pożyczkodawcy zawierające zobowiązanie udzielenia pożyczki na deklarowaną kwotę (w tym przypadku na kwotę 13946000 zł.). Zauważono jednak że wnioskodawca przedłożył oświadczenie udziałowca [...] (z dnia 4 listopada 2010r.) zgodnie z którym tenże podmiot deklaruje chęć konwersji pożyczki w wysokości 4000 000 zł. udzielonej spółce na kapitał własny oraz oświadczenie spółki [...] (z dnia 4 listopada 2010r.) w którym podmiot ten wyraża zainteresowanie dokapitalizowaniem lub udzieleniem pożyczki na realizację przedmiotowego projektu w kwocie 4000 000 zł. Organ podkreślił jednak że w/w dokumenty powinny być dołączone do wniosku o dofinansowanie w dniu jego złożenia do Instytucji Wdrążającej. Poza tym organ zwrócił uwagę na to że łączna wartość pożyczek zadeklarowanych w w/w oświadczeniach wynosi 8000 000 zł, co nie pokrywa deklarowanej przez wnioskodawcę wartości pożyczki od udziałowca w wysokości 13946 000 zł. Skargą w zakresie rozstrzygnięć objętych pismami wyżej opisanymi tj. pismami z dnia [...] października 2010r. oraz z dnia [...] lutego 2011r. wywiodła Spółka z o.o. [...] w [...] Rozstrzygnięciem tym zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania w sprawie Wniosku, tj. art. 31 u.z.p.p.r. w związku z § 7 ust. 13 (Zasady dokonywania oceny merytorycznej) Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcie, Działania 4.5: Wsparcie inwestycji o dużym znaczeniu dla gospodarki z dnia 15.03.2010r. poprzez nierzetelne zbadanie materiału zgromadzonego w sprawie, odmówienie wiarygodności informacjom przedstawionym przez Skarżącego we Wniosku oraz niezbadanie istoty działań Skarżącego, których dotyczy Wniosek, a w szczególności: a. zbadanie spełnienia przez Skarżącego wskaźników odnoszących się do jego sytuacji finansowej w okresie realizacji projektu oraz zaniechanie zbadania ich spełnienia w okresie trwałości projektu, podczas gdy zgodnie z wydanym przez Ministerstwo Gospodarki Przewodnikiem po kryteriach wyborów finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (z marca 2010r.) kryterium finansowe uznaje się za spełnione, jeżeli ww. wskaźniki osiągną wartości graniczne w okresie trwałości projektu, b. nieuwzględnienie Załącznika nr 7 do Wniosku – Promesy kredytowej nr PRM/1010998, będącej zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach, dokumentem potwierdzającym zewnętrzne finansowanie projektu, jak również brak uzasadnienia faktycznego i prawnego dla nieuwzględnienia Promesy oraz niezwrócenie się na piśmie przez organ do Skarżącego w trakcie oceny merytorycznej – w związku z wątpliwościami organu co do treści Wniosku (w szczególności w zakresie finansowania projektu) – o dodatkowe informacje i wyjaśnienia treści Wniosku, które to naruszenie w ocenie Skarżącego miały istotny wpływ na wynik sprawy: 2. błąd w ustaleniach faktycznych, tj. błędne ustalenie, że nie zostały spełnione wymogi merytoryczne obligatoryjne w zakresie kryterium finansowego, a tym samym nie zostały spełnione kryteria określone w § 8 ust. 1 Rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie udzielenia pomocy finansowej dla inwestycji o dużym znaczeniu dla gospodarki w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 z dnia 8 maja 2009r. (Dz. U. Nr 75, poz. 638) oraz § 3 ust. 1 w zw. z § 4 ust.1 oraz w zw. z § 7 ust. 9 (Zasady dokonywania oceny merytorycznej) Regulaminu Konkursu, podczas gdy zgodnie z Listą kryteriów formalnych i merytorycznych, stanowiącą Załącznik nr 1 do Regulaminu Konkursu, oraz Przewodnikiem po kryteriach, przedstawiony w sprawie Wniosku materiał dowodowy wskazuje na to, iż kryterium finansowe zostało spełnione. W rezultacie powyższych naruszeń wydana została Informacja o niezakwalifikowaniu Wniosku do wsparcia w ramach Działania 4.5 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 oraz stanowisko organu o uznanie Protestu za niezasadny. Oba te rozstrzygnięcia w ocenie Skarżącego naruszają prawo. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o: 1. stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Gospodarki, 2. zasądzanie od Strony Przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in. że wskaźniki odnoszące się sytuacji finansowej Skarżącego zostały przez Ministerstwo Gospodarki oszacowane za okres realizacji projektu (czyli rok 2011), podczas gdy z Przewodnika po kryteriach jednoznacznie wynika, iż kryterium finansowe uznaje się za spełnione, gdy przyjęte dla wskaźników wartości graniczne są osiągnięte w okresie trwałości projektu (w tym przypadku: lata 2013-2017) dla co najmniej trzech z czterech wskaźników. Poza tym Ministerstwo Gospodarki dokonało oceny sprawy z naruszeniem przepisów postępowania również poprzez odmówienie wiarygodności informacjom przedstawionym we Wniosku przez skarżącego, które potwierdzają jego zdolność finansową do realizowania inwestycji zgodnie z zakładanym harmonogramem. W świetle powyższego uznanie, iż kryterium finansowe nie zostało spełnione, w ocenie Skarżącego pobawione jest podstaw, a wynika z niezbadania okoliczności sprawy oraz dokumentacji przedstawionej przez Skarżącego w toku postępowania. Zdaniem Skarżącego w odpowiedzi na Protest Ministerstwo Gospodarki ograniczyło się jedynie do analizy spełnienia przez Skarżącego wskaźników odnoszących się do jego sytuacji finansowej w okresie realizacji, a także rozważań na temat przedstawionych przez Skarżącego dodatkowych dokumentów, stanowiących załączniki do Protestu, które Skarżący przedstawił Ministerstwu jako dodatkowe potwierdzenie spełnienia kryterium finansowego. Poza tym zarzuty Ministerstwa Gospodarki, w tym zarzuty nieosiągnięcia przez Skarżącego odpowiednich wskaźników finansowych w okresie realizacji projektu, posiadania niewystarczającej ilości środków własnych w momencie składania Wniosku, wynegocjowania przez Skarżącego niekorzystnych warunków uzyskania Promesy, są niezrozumiałe i nie znajdują potwierdzenia w Przewodniku po kryteriach. Także nieodniesienie się przez Ministerstwo, w odpowiedzi na Protest, do większości przedstawionych przez Skarżącego w Proteście wyczerpujących wyjaśnień, twierdzeń oraz argumentów świadczy o nierzetelnym i wybiórczym dokonaniu przez organ oceny zgromadzonego w sprawie materiału i przedstawionych przez Skarżącego informacji. W ocenie Skarżącego nie ulega wątpliwości, że okresem trwałości przedstawionego przez Skarżącego projektu są lata 2013-2017. Ministerstwo Gospodarki, oceniając wypełnienie przez Skarżącego kryterium finansowego, ignorując dyrektywy zawarte w Przewodniku po kryteriach, dokonało bezpodstawnie (niezgodnie z prawem) analizy wskaźników osiąganych przez Skarżącego w roku 2010, a zatem w okresie realizacji projektu. Wskaźniki osiągane przez Skarżącego w okresie realizacji są niższe od wskaźników prognozowanych na okres trwałości projektu, kiedy to są przez Skarżącego spełnione. Wynika to z realizowanych aktualnie przez niego inwestycji oraz z natury początkowego wzrostu skali działania firmy, kiedy to koszty co do zasady przekraczają wielkość możliwych do uzyskania przychodów. Podkreślono że aktualna kondycja finansowa firmy została przez Skarżącego wkalkulowana w obecne stadium rozwoju firmy i nie stanowi zagrożenia dla jej przyszłości, ma zaś prowadzić do uzyskania nadwyżek finansowych w najbliższych latach oraz osiągnięcia odpowiednich wskaźników finansowych w okresie trwałości projektu. Posiadany przez Skarżącego portfel kontraktów handlowych na oferowane produkty zapewnia mu w jego ocenie bardzo dobrą i stabilną sytuacje finansową. Największe dostawy są obecnie realizowane do sektora energetycznego, gdzie Skarżący posiada stabilną pozycje dostawcy. Kamień wapienny poza węglem traktowany jest w energetyce jako surowiec strategiczny, warunkujący funkcjonowanie elektrowni. Część dostawy była również realizowana do spółki [...]. Miesięczna produkcja i sprzedaż kształtuje się średnio na poziomie 50.000 ton. W związku z powyższym, istniały podstawy ku temu, aby Ministerstwo Gospodarki stwierdziło, iż Skarżący będzie posiadał wystarczające środki finansowe na realizację projektu gdyż prowadzona przez niego działalność generuje przyrost środków pieniężnych. Skarżący podniósł że Ministerstwo Gospodarki nie odniosło się do jego wyjaśnień zawartych w Proteście, a w szczególności do wyjaśnień dotyczących zarzutu Ministerstwa, iż w Promesie zastosowano zabezpieczenie środków pieniężnych w formie depozytu, a kredyt obarczony został prowizją i wysokimi kosztami odsetkowymi. W ocenie Skarżącego sam fakt załączenia do wniosku promesy zgodnie ze wzorem Ministerstwa Gospodarki jest wystarczający, aby ta przesłanka została spełniona. Promesa kredytowa związana jest z oceną przez bank zdolności kredytowej wnioskodawcy oraz zdolności do sfinansowania inwestycji. W ocenie banku wnioskodawca posiada taką zdolność i stanowiło to podstawę wydania promesy. Bez wpływu na obiektywną ocenę Wniosku powinny zatem pozostać warunki, na jakich kredyt inwestycyjny zostanie udzielony. W ocenie Skarżącego oraz banku, który wydał Promesę , opłaty dodatkowe związane z udzieleniem kredytu Skarżącemu nie odbiegają od stawek rynkowych. W związku z powyższym, nieuwzględnienie przez Ministerstwo Gospodarki promesy kredytowej jest bezpodstawne. Skarżący przypomniał również że na podstawie § 7 ust. 13 Regulaminu Konkursu, na wniosek Komisji Konkursowej, możliwe było zwrócenie się przez Ministerstwo Gospodarki o dodatkowe informacje i wyjaśnienia treści Wniosku. Tymczasem Ministerstwo, nie uwzględniło przedstawionych przez Skarżącego informacji dotyczących jego sytuacji finansowej, nie starając się potwierdzić, czy jego kondycja finansowa w rzeczywistości pozwoli na realizację inwestycji zgodnie z zakładanym harmonogramem. Ministerstwo, dążąc do rzetelnego zbadania sprawy powinno było zwrócić się w trybie § 7 ust. 13 Regulaminu Konkursu o dodatkowe informacje i wyjaśnienie treści Wniosku. Odnosząc się kryterium finansowego skarżący podniósł że w tym kryterium ocenie podlega to, czy została potwierdzona zdolność finansowa wnioskodawcy do zrealizowania inwestycji zgodnie z przygotowanym harmonogramem. Zdaniem Skarżącego nie ulega wątpliwości, iż zapewnia on wystarczającą ilość środków do realizacji projektu oraz pozostałych, realizowanych równocześnie przedsięwzięć. Skarżący, chcąc dodatkowo potwierdzić swe zapewnienia, dołączył do dokumentacji Wniosku, wraz Protestem, dodatkowe dokumenty (tj. potwierdzenie poprawności założeń promesy kredytowej, wycenę przedsiębiorstwa sporządzoną przez biegłego oraz potwierdzenia pożyczki od Spółki z grupy kapitałowej). Podkreślono również że wnioskodawca nie ma obowiązku posiadania na dzień składania wniosku środków własnych pokrywających pełny koszt inwestycji. Dla uznania kryterium finansowego za spełnione wystarczającym jest, iż w przedstawionym modelu finansowym wskazano sposób pozyskiwania środków w okresie, który potwierdza pełną zdolność do pokrycia kosztów projektu. W szczególności do pokrycia wkładu własnego mogą zostać wykorzystane środki pieniężne pochodzące z amortyzacji oraz zysku w roku 2011, co w przypadku Skarżącego w rezultacie daje kwotę znacznie przekraczającą wymagany wkład własny. Zdaniem skarżącego powyższe oznacza, iż nie ma podstaw, aby uznać, iż kryterium finansowane nie zostało przez niego spełnione. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i jako taka została oddalona. W pierwszej kolejności podnieść jednak należy iż skarżący kwestionuje w istocie dwa rozstrzygnięcia. Jedno zawarte w piśmie z dnia [...] października 2010r. ([...]), drugie zaś w piśmie z dnia [...] lutego 2011r. ([...]). Pierwsze z wymienionych rozstrzygnięć pozostaje jednak poza zakresem zaskarżenia w trybie skargi do Sądu administracyjnego jako że przysługiwał od niego protest który skarżący wniósł i który został rozpoznany przez organ zgodnie z wymogami zawartymi w procedurze odwoławczej w ramach POIG. Skarga przysługuje natomiast wyłącznie na rozstrzygnięcie organu będące konsekwencją wzniesienia protestu tzw. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia 16 lutego 2011r. W ocenie Sądu treści zawarte w w/w piśmie są wystarczające jako że protest odnosi się także do szeregu kwestii które były przedmiotem analizy i oceny organu we wcześniejszym piśmie z dnia [...] października 2010r. Taki stan rzeczy oznacza iż nie było potrzeby ponownego przytaczania ich przez organ w kolejnym piśmie (z dnia [...] lutego 2011r.). Jeśli chodzi o zarzuty sformułowane w skardze a dotyczące rozstrzygnięcia organu z dnia 16 lutego 2010r. to ich ocena przedstawiała się następująco: 1). Zarzut naruszenia art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84/2009 poz. 712 – tekst jedn.) w zw. z § 7 ust.13 Regulaminu przeprowadzania Konkursu w ramach POIG Priorytet z Działania 4.5 jest bezzasadny. Artykuł 31 w/w ustawy składa się z 12 ust. Skarżący nie wskazuje zakresu jego naruszenia wiążąc je z § 7 ust 13 w/w regulaminu. Ten ostatni przepis wskazuje jednak na możliwość zwracania się do wnioskodawcy o dodatkowe informacje i wyjaśnienia treści wniosku jednakże w trakcie oceny merytorycznej. Oznacza to że w okresie późniejszym tzw. wówczas kiedy ocena taka zostaje zakończona żądanie takich wyjaśnień czy też informacji nie wchodzi w grę. Są one bowiem zbędne (tak będzie np. na etapie rozpoznawania skargi przez Sąd). Jeśli jednak jednostka oceniająca projekt dysponuje danymi które jej zdaniem są wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia to o takie dodatkowe wyjaśnienia czy informacje nie występuje. Jest to logiczne zważywszy na to że ocena projektu dokonywana jest de facto przez grono ekspertów którzy wyrażają swoje stanowisko w stosownej opinii i z racji posiadania wiadomości specjalnych w określonych dziedzinach wiedzą jakie dane są niezbędne do jej wydania w określonym zakresie. W przedmiotowej sprawie skuteczne dezawuowanie stanowiska ekspertów musi być poprzedzone wykazaniem iż ich oceny dokonane w aspekcie finansowo-księgowym a dotyczące sytuacji skarżącej spółki były błędne. Zdaniem Sądu skarga tejże oceny skutecznie nie podważa będąc w istocie polemiką opartą na własnych ustaleniach faktycznych dotyczących kondycji finansowej wnioskodawcy oraz na własnej ocenie prawnej tych ustaleń. 2) Nie jest prawdą jakoby organ zbadał wyłącznie spełnienie przez skarżącego wskaźników odnoszących się do jego sytuacji finansowej w okresie realizacji projektu oraz zaniechał zbadania ich spełnienia w okresie trwałości projektu. Przeczy temu w szczególności treść pisma z dnia [...] października 2010r. Wynika z niego m. in. że wnioskodawca nie zagwarantował stabilnych źródeł finansowania projektu, a tym samym nie wskazał zdolności finansowej do zrealizowania inwestycji. Zdaniem ekspertów projekt wymaga znacznego współfinansowania kredytem bądź innymi źródłami zewnętrznymi. W piśmie tym expresis verbis stwierdza się że okresie realizacji i trwałości projektu dodatnie saldo środków pieniężnych uzależnione jest od wypracowania bardzo wysokiej i mało prawdopodobnej dynamiki przychodów, odzyskania i zapewnienia na wysokim poziomie rentowności oraz udzielenia długoterminowej pożyczki przez udziałowców w kwocie prawie 14 mln zł. i zaciągnięcia kredytów na kwotę około 11 mln zł. W tym stanie rzeczy nie można twierdzić że zbadano jedynie sytuację finansową skarżącego w okresie realizacji projektu. Część rozważań organu zawartych w piśmie chronologicznie późniejszym (z dnia [...] lutego 2011r.) będącym odpowiedzią na protest odnosi się w prawdzie do okresu realizacji projektu ale pismem tym organ uznał protest za niezasadny podtrzymując tym samym swoją wcześniejszą argumentację z dnia [...] października 2010r. 3). Zdaniem Sądu w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi w sposób należyty oceniono także promesę kredytową nr PRM/1010998. Wynikało z niej że warunkiem wypłaty kredytu było m.in. przedstawienie w banku dokumentów potwierdzających zapewnienie źródeł finansowania całej inwestycji oraz zabezpieczenia kredytu w formie depozytu środków pieniężnych w wysokości nie mniejszej niż kwota powiększona o wartość 3 miesięcznych odsetek naliczonych od wartości zadłużenia z tytułu kredytu. Zdaniem ekspertów powyższe przemawiało za tym iż na moment wystawienia promesy wnioskodawca nie zapewnił pełnego finansowania inwestycji. Niezależnie od tego transakcja została uznana przez bank za wysoce ryzykowną. W ocenie Sądu z powyższym należy się zgodzić tym bardziej iż skarżący nawet w proteście jak i w załączonych do niego dokumentach nie wykazał możliwości sfinansowania projektu. Wynikało z nich iż łączna wartość pożyczek zadeklarowanych przez udziałowców wynosiła 8000 000 zł. co nie pokrywało deklarowanej wysokości w kwocie około 140 00000 zł. Powyższe miało o tyle istotne znaczenie że analiza danych prognostycznych dokonana przez ekspertów wskazywała na brak bieżącej płynności finansowej skarżącej Spółki, oraz na to że pozyskanie środków pieniężnych na depozyt oraz sfinansowanie wkładu własnego na realizację projektu z zysku i amortyzacji byłoby nierealne z uwagi na zbyt niski poziom ZDR oraz niskie saldo środków pieniężnych w aktywach. W tym stanie rzeczy za gołosłowne uznać należy twierdzenie skarżącej że kondycja finansowa firmy nie stanowi zagrożenia dla jej przyszłości oraz że uzyska ona nadwyżki finansowe w najbliższych latach oraz osiągnie odpowiednie wskaźniki finansowe w okresie trwałości projektu. 4) Z powyższych względów na bezzasadny uznać należy zarzut skargi iż w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi doszło do błędnego ustalenia stanu faktycznego. Postawą wyroku Sądu jest art. 151 p.p.s.a.