V SA/Wa 533/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2012 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził uchybienie terminu przez "S." spółkę z o.o. w W. do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] października 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu ww. postanowienia organ odwoławczy podniósł, że zaskarżona przez spółkę decyzja została jej doręczona w dniu 13 października 2011 r. co wynika z kserokopii duplikatu pocztowego stanowiącego potwierdzenia odbioru przesyłki. Wskazał jednocześnie, że termin do wniesienia odwołania określony w art. 223 §2 Ordynacji podatkowej wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji o czym strona została prawidłowo pouczona. W związku z powyższym w niniejszej sprawie termin upływał w dniu 27 października 2011 r., natomiast strona odwołanie złożyła w dniu 28 października 2011 r. co wynika z daty stempla pocztowego. Podkreślono jednocześnie, że strona składając odwołanie z uchybieniem terminu nie zwróciła się do organu odwoławczego z wnioskiem o jego przywrócenie. Skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 r. wniosła spółka z o.o. "S." żądając: I. uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, II. zasądzenia od Organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, tj. : a. art. 228 §1 pkt 2 w zw. z art. 223 §2 ustawy poprzez stwierdzenie uchybienia terminu przez S. Sp. z o.o. do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] października 2011 roku, podczas gdy rzetelne ustalenie okoliczności faktycznych prowadzi do stwierdzenia, iż termin ten został zachowany, b. art. 122 ustawy poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej polegające na niepodejmowaniu przez Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, c. art. 121 §1 ustawy poprzez naruszenie przez Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zasady zaufania i reguły interpretacyjnej, iż wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść podatnika, co miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że skarżąca nie kwestionuje daty wniesienia odwołania bowiem istotnie zostało ono nadane 28 października 2011 r. Kwestią sporną jest natomiast błędne ustalenie przez organ daty doręczenia decyzji z dnia [...] października 2011 r. Skarżąca wskazała, iż w aktach sprawy prowadzonej przez Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru decyzji, od której strona wniosła odwołanie. W związku z powyższym, Organ w trybie reklamacji zwrócił się do Poczty Polskiej S.A. Oddziału Rejonowego [...], która nadesłała odpowiedź wraz z kserokopią duplikatu potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej poleconej. Na jej podstawie stwierdzono, iż decyzja została doręczona stronie w dniu 13 października 2011 r. Skarżący wskazał jednak na brak zachowania należytej staranności organu w ustaleniu rzeczywistej daty doręczenia decyzji. Pracownik S. Sp. z o.o. H. P. odebrała przesyłkę osobiście w dniu 17 października 2011 r. w siedzibie firmy, a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 31 października 2011 r. Analiza kserokopii duplikatu potwierdzenia odbioru przesyłki budzi jednak uzasadnione wątpliwości co do autentyczności jej treści. Duplikat opatrzony jest bowiem odręczną datą jego wystawienia na dzień 10 października 2011 r., co nie znajduje żadnego wytłumaczenia w związku ze wskazaniem przez placówkę pocztową, iż doręczenie listu poleconego adresatowi nastąpiło w dniu 13 października 2011 r. Poza tym na kserokopii duplikatu widnieje podpis H. P., zaś data potwierdzenia odbioru oznaczona na dzień 13 października 2011 r. została nakreślona innym charakterem pisma, a także innym długopisem. Jednocześnie Poczta dysponuje potwierdzeniem odbioru przesyłki podpisanym przez H. P., bez wskazania daty odbioru, co budzi uzasadnione wątpliwości. Zdaniem skarżącej Centrum Poczty nie określiło w odpowiedzi na pismo reklamacyjne, na jakiej podstawie została nadpisana data 13 października 2011 r. na potwierdzeniu odbioru. W ocenie skarżącej wątpliwości budzi również sama forma duplikatu potwierdzenia odbioru. Z istoty duplikatu wynika, iż winien on zawierać wierne odzwierciedlenie oryginału dokumentu. Skoro zaś na oryginale nie została wpisana data odbioru przesyłki, wątpliwości budzi wpisanie jej odręcznie przez pracownika Poczty. Zdaniem skarżącej dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy, pomimo jej uzupełnienia w wyniku złożonej reklamacji, nadal budzi istotne wątpliwości, co do terminu doręczenia skarżącej decyzji Organu I instancji, a postanowienie wydane przez Ministra należy uznać za przedwczesne. Podkreślono, iż skarżąca nie ma możliwości przedstawienia dowodu przeciwnego, bowiem nie posiada koperty przedmiotowej przesyłki a placówka pocztowa odmówiła wglądu i sporządzenia kserokopii dokumentacji zainteresowanej. Na marginesie wskazano, iż podniesiona w uzasadnieniu postanowienia argumentacja Ministra Pracy i Polityki Społecznej, iż skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PRFON nie znajduje zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym. Wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w przypadku, jeśli strona uchybiła terminowi z uwagi na okoliczności, za które nie podnosi odpowiedzialności. W przedmiotowej sprawie strona wniosła środek odwoławczy z zachowaniem ustawowego czternastodniowego terminu, a wobec bezspornych ustaleń faktycznych, wniosek o jego przywrócenie byłby bezprzedmiotowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i jako taka została oddalona. Z materiałów znajdujących się w aktach sprawy w tym także z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz z odpowiedzi na skargę wynika iż decyzja organu I instancji znak: [...] z dnia [...] października 2011 r. została wysłana do adresata (do skarżącej spółki) w dniu 10 października 2011r. jako przesyłka oznaczona numerem [...]. Wynika to w szczególności z treści duplikatu potwierdzenia jej odbioru oraz z wyjaśnień znajdujących się w piśmie Centrum Poczty Oddziału Rejonowego [...] z dnia 12 grudnia 2011 r. Zdaniem sądu wyżej wskazana data tj. 10 październik 2011 r. nie jest – wbrew twierdzeniom skargi datą wystawienia duplikatu potwierdzenia odbioru przesyłki jako że odnosi się ona do podanego przy niej numeru nadawczego przesyłki, którą stanowił odpis decyzji organu I instancji z dnia [...] października 2011 r. Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy są również zapisy znajdujące się w prawym górnym rogu dokumentu o którym mowa. Chodzi o podany tamże numer ([...]) oraz datę (2011/10/07). Nie budzi również wątpliwości to, że odbiór przedmiotowej przesyłki pokwitowany został przez pracownika skarżącej H. P. Prawidłowość doręczenia potwierdza również pieczęć firmowa spółki (skarżącej) oraz umieszczona przy podpisie data (13.10.2011r.). Jedyną kwestią sporną w sprawie jest właśnie ww. data. Skarżąca stoi bowiem na stanowisku iż przesyłkę otrzymała w dniu 17 października 2011 r. Podnosi jednocześnie, że faktu tego nie może wykazać albowiem nie dysponuje żadnymi dowodami na jego uzasadnienie (są one w dyspozycji poczty). W ocenie sądu dokument w postaci duplikatu potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...] października 2011 r. jest wobec braku oryginału tego dokumentu potwierdzeniem okoliczności w nim wskazanych. Wynika z niego, iż H. P. potwierdziła odbiór przesyłki w dniu 13 października 2011 r. Powyższą datę opatrzyła własnoręcznym podpisem a jego mocy nie może podważać to, że data nie została wpisana przez nią osobiście lecz np. przez doręczyciela. Podpis oraz odciśnięta pieczęć potwierdzają bowiem prawidłowość umieszczonej daty odbioru przesyłki. Gdyby było inaczej pracownik skarżącej nie tylko mógł ale wręcz powinien odmówić jej przyjęcia, bądź też zarządać wpisania daty właściwej. Twierdzenie skarżącej iż data była de facto inna niż wynikająca z omawianego dokumentu wiąże się w istocie z zarzutem skarżącej potwierdzenia przez pocztę nieprawdy tzn. umieszczeniem daty innej niż rzeczywista. Taki zarzut mógłby być jednak podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia jedynie wówczas gdyby znalazł potwierdzenie w osobnym postępowaniu którego przedmiotem byłaby jego weryfikacja. Zdaniem sądu w realiach sprawy niniejszej organ nie miał uzasadnionych podstaw pozwalających na kwestionowanie zarówno zapisów duplikatu potwierdzenia odbioru przesyłki jak i treści pisma wyjaśniającego Centrum Poczty z dnia 12 grudnia 2011 r., tym bardziej, że wynikało z nich w sposób oczywisty, że reklamowana przesyłka została doręczona w dniu 13 października 2011 r. Z powyższych względów zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia (zdaniem skarżącej) wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej sąd uznaje za nieuzasadnione. Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.