V SA/Wa 539/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisaną w komparycji postanowienia decyzję Ministra Rozwoju wnosząc równocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Zaskarżoną decyzją Skarżąca została zobowiązana do zwrotu dofinansowania ze środków unijnych w kwocie 784.834,68 zł wraz z odsetkami. Spółka obawia się, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia jej znacznej szkody, gdyż nie posiada ani środków pieniężnych ani innego majątku, który pozwoliłby na spłatę powyższej należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Objęcie strony ochroną tymczasową może nastąpić jedynie na jej wniosek co oznacza, że nie tylko musi stosowny wniosek złożyć, ale i uprawdopodobnić istnienie okoliczności uzasadniających odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych. Wskazana instytucja ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w razie stwierdzenia, że zaistniały ww. przesłanki. Znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie. W aktach sądowych znajduje się liczna dokumentacja obrazująca w sposób rzetelny sytuację finansową Spółki. Najistotniejsze znaczenie ma kopia postanowienia Sądu Rejonowego dla K. w K. Wydziału [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. sygn. akt [...]. Sąd rejestrowy oddalił wniosek Skarżącej o ogłoszenie upadłości stwierdzając, iż "nastąpiło załamanie się płynności finansowej dłużnika na skutek wymagalności kwoty dofinansowania 784.834,68 zł udzielonego ze środków unijnych przez Polską Agencję Rozwoju Regionalnego". Z postępowaniem upadłościowym wiążą się wysokie koszty, a stan zadłużenia Spółki i jej sytuacja majątkowa nie pozwoliły na ogłoszenie upadłości. Wprawdzie Sąd Rejonowy dla K. w K. dokonał ww. oceny cztery lata temu, jednak analiza aktualnej dokumentacji finansowej Skarżącej pozwoliła na stwierdzenie, iż nastąpiło dalsze pogorszenie kondycji finansowej Spółki. W roku 2015 poniosła stratę z prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 70.689,93 zł powiększając istniejące zadłużenie. Reasumując, w ocenie Sądu, Skarżąca uprawdopodobniła zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., zatem Sąd ma do czynienia z sytuacją, która uzasadnia zastosowanie wobec Spółki wyjątkowego rozwiązania prawnego jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.