V SA/Wa 540/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji w W. z dnia ... grudnia 2009 r. nr ... w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o rozłożenie na raty opłat za przechowywanie broni w depozycie; oddala skargę. Decyzją z dnia ... listopada 2009 r. nr ... O. Komendant Wojewódzki Policji umorzył B. postępowanie administracyjne prowadzone na wniosek J. B. w sprawie rozłożenia na raty opłat za przechowywanie broni w depozycie, w związku z całkowitą zapłatą należności w kwocie ... zł. Powyższy akt administracyjny został utrzymany w mocy decyzją Komendanta Głównego Policji z dnia ... grudnia 2009 r. nr ... W motywach wskazano, że bezdyskusyjny jest obowiązek uwzględnienia przez organ wydający decyzję stanu faktycznego ustalonego w dacie wydania decyzji. Zdaniem organu odwoławczego wobec uiszczenia przez stronę należności postępowanie w sprawie umorzenia należności nie mogło się toczyć z uwagi na brak jego przedmiotu. W skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji strona wniosła o uchylenie tej decyzji. Skarżący wskazał, iż po upływie roku powinien być poinformowany o naliczaniu mu opłat, tym bardziej, że do lipca 2004 r. nie było możliwości wskazania stawki opłat za przechowywanie broni, a wiec w przypadku jej zaistnienia powinien ją poznać. Podniósł, że wprawdzie wpłacił należną kwotę, co jednak nie oznacza, że zgadza się z jej naliczeniem, a jego obawy co do postępowania egzekucyjnego nie były bezpodstawne, bo zagrożono mu tym postępowaniem pismem z dnia ... czerwca 2006 r. z Komendy Wojewódzkiej w O.. W odpowiedzi na skargę żądano jej oddalenia i podniesiono argumenty wskazane w motywach wyżej opisanych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw Wojewódzki Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, iż skarga nie jest zasadna. Spór niniejszy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organy zasadnie umorzyły postępowanie prowadzone na wniosek J. B. w sprawie rozłożenia na raty opłat za przechowywanie broni w depozycie. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego [t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. ], dalej: k.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wnioskodawca uregulował całość należności, w stosunku do której toczyło się postępowanie o rozłożenie na raty. W takim przypadku zabrakło przedmiotu postępowania, a zatem zdaniem Sądu organ prawidłowo stwierdził, że postępowanie w sprawie należy umorzyć, gdyż w sprawie znalazł zastosowanie powołany wyżej przepis k.p.a., stosownie do którego umarza się postępowanie bezprzedmiotowe. Odnosząc się do zawartego w uzasadnieniu skargi zarzutu dotyczącego niepoinformowania strony o konieczności ponoszenia opłat za depozyt należy wyjaśnić, co słusznie wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, że obowiązek ponoszenia przedmiotowych opłat wynika wprost z ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji [Dz.U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525] i nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. W rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka przewidziana w art. 105 §1 k.p.a., a wydane przez organy decyzje w przedmiocie umorzenia postępowania miały charakter związany. Analizując uzasadnienie zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, iż organ uwzględnił zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Przepis ten stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Reasumując, należy podkreślić, iż w toku postępowania administracyjnego nie doszło do nieprawidłowości mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy i skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, co mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.