V SA/Wa 544/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska – Szary, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant - Małgorzata Sieczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2009 r. sprawy ze skargi L. G. – [...] "B." na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt; oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego2009 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję własną z [...] czerwca 2008 r. ustalającą kwotę nienależnie pobranych przez L. G., płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych uzyskanych za mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia [...] marca 2006 r. i [...] grudnia 2006 r. w łącznej wysokości [...] zł powiększonej o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych naliczane od dnia doręczenia decyzji z [...].06.2008 r. do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: W dniu [...].09.2004 r. L. G. złożyła wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w Biurze Powiatowym ARiMR w C.. Wnioskiem objęła enumeratywnie wymienione działki ewidencyjne z dokładnym określeniem ich powierzchni oraz dokładnym wskazaniem zadań realizowanych w ramach pakietów rolnictwa ekologicznego. Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał producentce płatności zgodnie z wnioskiem w tym z tytułu pakietu [...] – trwałe użytki zielone bez certyfikatu zgodności na powierzchni [...] ha w wysokości [...] zł. W wariancie tym L. G. zadeklarowała m.in. działki ewidencyjne nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow. [...] ha. Decyzja stała się ostateczna. W dniu [...].04.2006 r. Producentka złożyła wniosek kontynuacyjny z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. przyznano jej płatności zgodnie z wnioskiem. Przy czym do pakietu [...] – trwałe użytki zielone bez certyfikatu zgodności wnioskująca zwiększyła powierzchnię działki nr [...] do wielkości [...] ha, dodatkowo zadeklarowała działkę nr [...] o pow. [...] ha oraz działkę nr [...] o pow. [...] ha. Łącznie za powierzchnię [...] ha. w tymże pakiecie otrzymała [...] zł płatności. Decyzja stała się ostateczna. W dniu [...] maja 2006 r. L. G. złożyła wniosek kontynuacyjny z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w Biurze Powiatowym ARiMR w C.. Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. przyznano jej płatności. Kierownik Biura ARiMR w C. przyznał tą decyzją płatności do pakietu [...] w wysokości [...] zł do powierzchni [...] ha. W tym L. G. zwiększyła powierzchnię działki ewidencyjnej nr [...] do wielkości [...] ha oraz zmniejszyła powierzchnie działki ewidencyjnej nr [...] do wielkości [....] ha. Decyzja ta stała się ostateczna. W dniu [...] maja 2007 r. producentka złożyła wniosek kontynuacyjny z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. przyznał płatności, w tym z tytułu [...] – trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności na powierzchni [...] ha w wysokości [....] zł. Przyznanie płatności nastąpiło wg wniosku, gdzie L. G. zadeklarowała część działek [...], [...] a także nr [...] na inny wariant – Pakiet [...] nie zachowując deklarowanego w ubiegłych latach wariantu [...]. Natomiast zmniejszyła powierzchnię działek nr [...] w wariancie [...] do wielkości [...] ha. Decyzja stała się ostateczna. Wszystkie wnioski L. G. zawierały oświadczenie i zobowiązanie na okoliczność znajomości zasad i trybu realizacji programu rolnośrodowiskowego, posiadania planu działalności rolnośrodowiskowej, wiedzy na okoliczność skutków niewykonania zobowiązań wynikających z realizacji programu, zobowiązania się do przestrzegania warunków uczestnictwa w programie przez okres 5 lat od dnia rozpoczęcia jego realizacji. Decyzje przyznające płatności stwierdzały w uzasadnieniu, że początkiem terminu 5 letniego okresu zobowiązania jest dzień 1 marca 2004 r. Wszystkie płatności zostały zrealizowane. Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2008 r. doręczonym producentce rolnej 29 maja 2008 r. Prezes ARiMR poinformował ją o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie ustalenie nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych na mocy decyzji Kierownika Biura ARiMR w C. z dnia [...] marca 2006 r. i [...] grudnia 2006 r. Organ ustalił, iż w drugim roku realizacji programu rolnośrodowiskowego, tj. 2005, L. G. zwiększyła powierzchnię działki nr [...] deklarowanej do wariantu [...] do wielkości [...] ha dodatkowo zadeklarowała działkę nr [...] o powierzchni [...] ha oraz nr [...] o powierzchni [...] ha tym samym przyjęła na siebie zobowiązanie do realizacji tego pakietu w kolejnych latach na powierzchni zadeklarowanej w 2005 r. W trzecim roku realizacji programu, tj. 2006, producentka zwiększyła powierzchnię działki nr [...] do [...] ha, a działki [...] do [...] ha, ale jednocześnie zmniejszyła powierzchnię działki nr [...] o [...] ha. W czwartym roku realizacji projektu, tj. 2007 r., producentka zmniejszyła powierzchnię działki nr [...] o [...] ha, działki nr [...] o [...] ha, działki nr [...] o [...] ha oraz nie zadeklarowała działko nr [...] tj. [...] ha. Łącznie w trzecim roku realizacji programu doszło do pobrania nie należnej płatności w stosunku do roku 2005 w wysokości [...] zł licząc stawkę za 1 ha dla wariantu [...] w roku 2005 na kwotę [...] zł pomnożoną o pomniejszoną o [...] ha powierzchnię działki [...]. W odniesieniu do czwartego roku realizacji programu organ ustalił pobranie nienależnej płatności w stosunku do roku 2006. w wysokości [...] zł. Kwotę tę organ ustalił licząc stawkę za 1 ha dla wariantu [...] w roku 2006 w wysokości [...] zł i mnożąc ją o zmniejszone powierzchnie [...] ha (dla dz. nr [...]), [...] ha (dla dz. nr [...]), [...] (dla dz. nr [....]) i [...] ha (dla dz. nr [...]). Łącznie nienależnie pobrana kwota została ustalona w wysokości [...] zł. Wydając decyzję pierwszoinstancyjną organ wskazał, iż producentka rolna w sekcji XI wniosków o przyznanie płatności zobowiązała się do przestrzegania zakazów i warunków uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym przez okres 5 lat. Zgodnie z § 13 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. 174 poz. 1809 ze zm.) początkiem realizacji programu był 1 marca 2004 r. Zobowiązanie do stosowania praktyk rolnośrodowiskowych przez 5 lat opierało się na art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z 17 maja 1999 r. w sprawie wspierania rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. WE L. 160 z 26.06.1999 r. ze ma.) oraz § 2 ust 1 pkt. 1 w/w rozporządzenia Radu Ministrów z 20.07.2004 r. Podstawą do zwrotu nienależnie pobranych kwot był § 17 ust 1 pkt. 1 lit c w/w rozporządzenia rady ministrów stanowiący, iż płatność podlega zwrotowi, jeżeli producent rolny zmniejszył powierzchnię użytków rolnych, na których powinien być realizowany program rolnośrodowiskowy, przy czym zwrotowi podlega ta część płatności, która została przyznana do działek rolnych objętych zmniejszeniem. Jako podstawę nałożenia odsetek, organ wskazał art. 73 ust 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. UE L. 141/18 z 30.04. 2004.) w związku z art. 71 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr. 1257/1999 (Dz. U. UE L. 153 z 30.04.2004 r.) oraz obwieszczenie Ministra Finansów z 27 marca 2008 r. w sprawie stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych (M.P 28/2008 poz. 262). Odwołując się od tej decyzji L. G. wskazała zastosowanie przez organ zapisu § 17 ust. 1 pkt. 1 lit c rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. niezgodnie z zasadą nie działania prawa wstecz. Prezes ARiMR rozpoznając sprawę ponownie utrzymał w mocy decyzję własną z [...] czerwca 2008 r. Podzielił ustalenia dokonane w pierwszym postępowaniu. Nie uznał zasadności zarzutu podnosząc, że producentka rolna po raz pierwszy dokonała zmniejszenia powierzchni działek, na których powinien być realizowany program rolnośrodowiskowy składając wniosek [...] maja 2006 r. Podstawą do zwrotu nienależnie pobranych płatności był wówczas obowiązany § 17 pkt 3 w/w rozporządzenia Rady Ministrów stanowiący, że płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi na zasadach oraz w trybie określonym w przepisach o ARiMR, jeżeli producent rolny z nieuzasadnionych przyczyn zaprzestał wykonywania planu działalności rolnośrodowiskowej przed upływem terminu jego realizacji. Natomiast w chwili składania wniosku z [...] maja 2007 r., w którym producentka ponownie zaprzestała realizacji planu rolnośrodowiskowego na części działek rolnych obowiązywał § 17 ust 1 pkt. 1lit c rozporządzenia Rady Ministrów w brzmieniu przywołanym w pierwszej decyzji. Organ uzupełnił podstawę prawna o art. 29 ust 1 ustawy z dnia 9.05.2008 r. o Agenci Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. nr 98 poz. 634), stwierdzający, że kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych ustala Prezes Agencji w drodze decyzji oraz o art. 29 ust 2 tejże ustawy odsyłający do stosowania działu III ordynacji podatkowej w zakresie odsetek za zwłokę. Decyzja Prezesa ARiMR z [...] lutego 2009 r. została zaskarżona skargą wniesiona przez L. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła naruszenie zasady prawnej lex retro non agit. Podniosła, że w chwili podpisywania przez nią zobowiązania o przestrzeganiu warunków uczestnictwa u programie rolnośrodowiskowym przez okres 5 lat od dnia rozpoczęcia jego realizacji nie było zapisów prawnych o karach za zmniejszenie lub zwiększenie powierzchni działek rolnych, na których powinien być realizowany program. Zapis § 17 ust 1 pkt. 1 lit c pojawił się dopiero nowelizacji rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. dokonanej 25 kwietnia 2006 r. Ponadto nowelizacji dokonano bez zachowania vacatio legis. Skarżąca uznała działania organu jako niezgodne z prawem. Wniosła o uchylenie obu decyzji. W odpowiedzi na skargę organu wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny. Stan ten jest niesporny między stronami. Spór sprowadza się do interpretacji zastosowanych przepisów prawnych. W ocenie Sądu zastosowanie przez organ przywołanych w zaskarżonej decyzji przepisów prawnych było prawidłowe. Przede wszystkim należy podnieść, że skarżąca przystąpiła dobrowolnie do opracowania planu działalności rolośrodowiskowej i zastosowania go jako podstawy do złożenia wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Wynika to z treści składanych wniosków, w tym pierwszego wniosku z dnia [...].09.2004 r., w którym na stronie 7/7 skarżąca oświadczyła, że posiada plan działalności rolnośrodowiskowej i zobowiązuje się go realizować jako warunku uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym przez okres 5 lat. Płatności rolnośrodowiskowe, o które występowała skarżąca i które były jej przyznane pochodziły ze środków z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz ze środków krajowych, przyznawanych na współfinansowanie. Stanowiła o tym ustawa z 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji EFOGR (Dz. U. 229 poz. 2273 ze, zm.). Zatem w sprawie miała zastosowanie powyższa ustawa jak również przepisy wykonawcze wydane w oparciu o jej delegację oraz przepisy unijne regulujące wsparcie rozwoju obszarów wiejskich w tym rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspierania rozwoju obszarów wiejskich z EFOGR oraz zawieszające i uchylające niektóre rozporządzenia; rozporządzenie Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29.04.2004 r. ustalające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999... oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dania 21.04.2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Zgodnie z art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 wsparcie jest przyznawane rolnikom, którzy zobowiążą się do stosowania praktyk agrośrodowiskowych, przez co najmniej 5 lat. Zgodnie z art. 66 ust 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 w przypadku, gdy środki wsparcia rozwoju obszarów wiejskich dotyczą powierzchni, działki powinny zostać zidentyfikowane indywidualnie. Podczas ważności zobowiązania, działki, których dotyczy wsparcie, nie mogą być przedmiotem wymiany, z wyjątkiem przypadków specjalnych przewidzianych w dokumencie programowania. Indywidualizację działek, których dotyczyło przedmiotowe wsparcie, przewidywał również § 3 ust 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętych planem rozwoju obszarów wiejskich oraz § 12 ust 1 pkt. 1 tegoż rozporządzenia stanowiący, iż do wniosku składanego w roku rozpoczęcia realizacji programu rolnośrodowiskowego dołączało się kopię części mapy ewidencji gruntów i budynków z naniesionymi oznaczeniami poszczególnych działek rolnych objętych wnioskiem. W myśl art. 66 ust 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 w przypadku, gdy wsparcie miało charakter wieloletni, płatności następujące po roku, w którym został złożony wniosek, były uiszczone na podstawie rocznego wniosku dotyczącego płatności. Rozporządzenie wykonawcze Rady Ministrów w/w z dnia 20 lipca 2004 r. również stanowiło w § 11 ust 3 o corocznym składaniu wniosku na formularzu udostępnionym przez Agencję. Wymienione rozporządzenie w § 5 ust 1 stanowiło zasadę, że powierzchnia użytków rolnych, na których realizowany jest program rolnośrodowiskowy, nie może ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu z zastrzeżeniem ust 2. Zastrzeżenie dotyczyło jedynie możliwości zwiększenia dotychczasowej powierzchni. Nie było natomiast prawnej możliwości zmniejszenia powierzchni. W przedmiotowej sprawie skarżąca zarówno zwiększała powierzchnię upraw poszczególnych lub nowych działek, jak również dokonywała zmniejszenia wcześniej zgłoszonych powierzchni upraw poszczególnych działek przy realizacji pakietu [...] i [...]. Zwarzywszy, że 5 letni okres realizacji programu rolnośrodowiskowego skarżącej rozpoczął się 1 marca 2004 r. i trwał do marca 2009 r. to wymieniony okres był objęty jej zobowiązaniem realizacji programu zgodnie z jej planem rolnośrodowiskowym i składanymi wnioskami. Skoro przepisy uprawniały w pewnych warunkach do zwiększenia powierzchni upraw to zwiększenie to zgłoszone we wniosku i objęte przyznaną płatnością stawało się nowa treścią przedmiotowego zobowiązania i planu rolnośrodowiskowego skarżącej. Zobowiązania trwającego do końca 5 letniego okresu. Wynika to wprost z faktu, iż skarżąca nie mogła zmniejszyć zgłoszonych powierzchni, bo przepisy prawne na to nie pozwalały. Zgłoszone powierzchnie natomiast odnosiły się do zindywidualizowanych działek i nie mogły być dowolnie zamieniane na powierzchnie innych działek. Byłoby to niezgodne z wyżej omówionymi przepisami unijnymi i stanowiącymi ich wykonanie przepisami krajowymi. Zatem prawidłowo organ uznał, że zwiększenie pewnych powierzchni to jedna sprawa, dopuszczalna prawem i rodzące skutki prawne, natomiast zmniejszenie powierzchni upraw indywidualnie oznakowanych działek to druga, odrębna sprawa stanowiąca o braku realizacji pakietu objętego wnioskiem zgodnie z opracowanym planem działalności rolnośrodowiskowej. Nie bez znaczenia jest treść § 18 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów stanowiącego o konieczności przechowywania planu działalności rolnośrodowiskowej przez 5 lat od dnia zakończenia realizacji programu rolnośrodowiskowego. Potwierdza on swoją treścią, że plan działalności jest ważnym aktem w sprawie, do którego można wracać również, po zakończeniu jego realizacji celem sprawdzenia poprawności pobranych płatności. Przepisy unijne w art. 71 ust 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 stanowiły wprost, że w przypadku zaistnienia nienależnych płatności, indywidualny beneficjent środka rozwoju obszarów wiejskich jest zobowiązany do zwrotu kwoty. Zwrot płatności przewidywały przepisy krajowe w cytowanym wyżej rozporządzeniu Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w § 17. Wymieniony paragraf był nowelizowany. Od dnia 2 sierpnia 2005 r. do dnia 3 maja 2006 r., a więc w czasie, gdy skarżąca zwiększyła zakres powierzchni zgłoszonej do pakietów [...] i [...], i zobowiązała się na niej wykonywać plan rolnośrodowiskowy, obowiązywała wersja prawna stanowiąca w § 17 pkt 1, że płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymania i zwrotowi na zasadnych oraz w trybie określonym w ustawie o ARiMR, jeżeli producent rolny nie realizuje pakietów objętych wnioskiem zgodnie z opracowany planem działalności rolnośrodowiskowej. Zatem skarżąca zgłaszając plan działalności rolnośrodowiskowej oraz zgłaszając zgodnie z prawem zwiększenia powierzchni zindywidualizowanych działek, obejmowała je tym planem i swoim zobowiązaniem jego realizacji. Zobowiązanie zawarte było na określony czas. W czasie tym nie mogła zmniejszać powierzchni zindywidualizowanych działek, bo przepisy prawne na to nie zezwalały, o czym była mowa wyżej. Wobec faktu, iż mimo tej niemożności skarżąca zmniejszyła powierzchnię poszczególnych działek zgłoszonych do w/w pakietów, co ustalił organ, a skarżąca nie zaprzeczyła temu stanowi faktycznemu, należało uznać, że te zmniejszenia powierzchni stanowią o braku realizacji planu rolnośrodowiskowego na tych "wyłączonych" przez nią powierzchniach. Zatem interpretacja tych zmniejszeń powierzchni jako spełnienie przesłanki z § 17 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20.04.2004 r. w wersji obowiązującej do 3 maja 2006 r. dokonana przez organ jest prawidłowa zdaniem Sądu. Są to nienależnie pobrane płatności za "indywidualne" powierzchnie, co do których nie został zachowany 5 letni okres zobowiązania do realizacji programu. Sąd nie podziela zarzutu skarżącej, że organ działał bez podstawy prawnej. Okoliczność, że z dniem 4 maja 2006 r. zmienił się zapis prawny § 17 cytowanego rozporządzenia, nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia. Owszem wniosek skarżącej z 2007 r. i realizacja planu rolnośrodowiskowego z tego okresu podlega ocenie i uwzględnieniu tej nowelizacji. Nie mniej jednak nowelizacja ta nie wprowadziła dla stanu faktycznego tej sprawy istotnej zmiany. Według treści § 17 cytowanego rozporządzenia, obowiązującej od 4 maja 2006 r., płatność rolnośrodowiskowa podlegała wstrzymaniu i zwrotowi na tych samych zasadach i w trybie określonym w przepisach o ARiMR, jeżeli: 1) producent rolny: a) nie realizuje pakietu objętego wnioskiem, b) nie opracował planu działalności rolnośrodowiskowej lub opracował go niezgodnie z warunkiem rozporządzenia, c) zmniejszył powierzchnię użytków rolnych, na których powinien być realizowany program rolnośrodowiskowy, przy czym zwrotowi podlega ta część płatności, która została przyznana do działek rolnych objętych zmniejszeniem. Punkt 1 podpunkt a i c § 17 wyszczególniają te przesłanki do zwrotu pobranych płatności, które mieściły się również w zapisie § 17 pkt. 1 rozporządzenia w wersji przed 4 maja 2006 r. W wersji poprzedniej były one określone ogólniejszym zapisem prawnym, ale na pewno zawierającym w sobie tę szczególność regulacji dotyczącej zmniejszonych powierzchni użytków rolnych opisanych w podpunkcie "c" pkt. 1 § 17 rozporządzenia w wersji obowiązującej od 4.05.2006r. Zatem w sprawie nie może być mowy o tym, że organ zastosował przepisy nieobowiązujące w chwili, za którą ustalono zwrot pobranych płatności. W sprawie nie doszło do złamania zasady prawnej lex retro non agit. Zarzut skarżącej nie znajduje uzasadnienia. Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z interpretacją § 17 pkt. 1 rozporządzenia w wersji sprzed 4 maja 2006 r. dokonaną przez organ i ustaloną jako podstawa zwrotu pobranych opłat nie oznacza, że ta interpretacja była nieprawidłowa. Sąd podziela ustalenia organu, iż stan faktyczny sprawy spełniał przesłanki pkt. 1 § 17 w wersji sprzed 4 maja 2006 r., jak też spełnia je po nowelizacji dokonanej w tej dacie. W tych warunkach Sąd nie dopatrzył się uchybień prawa mogących skutkować uchyleniem decyzji. Decyzja została wydana zgodnie z w/w przepisami. Została wydana w oparciu o art. 29 ust 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o ARiMR. O odsetkach orzeczono zgodnie z art. 73 ust 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, czyli określono ich naliczanie od daty doręczenia decyzji powiadamiającej producenta rolnego o konieczności zwrotu, w wysokości określonej prawem krajowym, czyli w oparciu o art. 56 § 1 i 3 ordynacji podatkowej i przepisy wykonawcze i informujące o ich wysokości. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie, atr. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.