V SA/Wa 550/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz S. K. tytułem kosztów postępowania sądowego 300 zł (trzysta złotych); Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez S. K. (dalej: skarżący) jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010r. nr [...] o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym; W dniu [...] sierpnia 2010r. skarżący wystąpił do Wojewody (...) z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, z uwagi na kontynuowanie nauki w Polsce. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Wojewoda (...) decyzją z dnia [...] października 2010r. Nr (...) odmówił udzielenia cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia stwierdzając, że w stosunku do niego zachodzą przesłanki wskazane w art. 57 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r., Nr 234, poz. 1694 ze zm.). Uzasadniając rozstrzygnięcie organ I instancji podniósł m.in., iż skarżący od przyjazdu do Polski w dniu (...) listopada 2008r. na podstawie wizy [...] w celu podjęcia studiów, był słuchaczem czterech szkół i żadnej z nich nie ukończył. Obecnie powtarza drugi semestr Policealnej Szkoły P. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy na skutek wniesionego odwołania, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego wobec cudzoziemca zachodzi okoliczność określona w art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53a ust. 1 pkt 1a ustawy o cudzoziemcach, gdyż podjęcie przez niego po raz czwarty nauki w czterech różnych szkołach i nie ukończenie żadnej z nich stanowi uzasadnione podejrzenie, że deklarowana nauka ma służyć jedynie jako środek do przedłużenia pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pozytywna opinia wydana przez Policealną Szkołę P. w dniu [...] listopada 2010r. o regularnym uczęszczaniu na zajęcia nie stanowi, w ocenie organu, okoliczności skutkującej udzieleniem wnioskowanego zezwolenia, gdyż zgodnie z art. 53a ust. 1 ustawy o cudzoziemcach zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony "można" udzielić, co oznacza, że organ administracyjny nie jest zobligowany do udzielenia wnioskowanego zezwolenia. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można jednoznacznie stwierdzić, iż nastąpiła zmiana deklarowanego celu pobytu cudzoziemca, gdyż organ I instancji nie wskazał co stanowi faktyczny cel jego pobytu. Jednakże brak postępów w nauce podczas dwuletniego pobytu skarżącego na terytorium Polski, pozwala na stwierdzenie, iż wskazana we wniosku okoliczność nie uzasadnia jego pobytu na terytorium naszego kraju przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Ponadto Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wyjaśnił, że w podstawie prawnej decyzji Wojewody [...] zamiast art. 57 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o cudzoziemcach właściwe zastosowanie ma art. 57 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a powyższej ustawy, co jednakże nie podważa zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzucił naruszenie art.53a ust.1 pkt 1a i art.57 ust.1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez stwierdzenie, że nie spełnia przesłanek do udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Skarżący zarzucił ponadto istotne naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. art.7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm. dalej "k.p.a.") poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, art.80 k.p.a. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz art.107 § 3 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i art.138 § 2 k.p.a. poprzez nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując motywy i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku ostępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany był ocenić, czy organy administracji dokładnie wyjaśniły istotne okoliczności faktyczne sprawy, prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawidłowo zastosowały do niego właściwe przepisy prawa materialnego. Sąd stwierdził, że Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekając w sprawie ustalił stan faktyczny w sposób niepełny, nie biorąc pod uwagę wszystkich posiadanych dowodów i w konsekwencji z nieprawidłowo ustalonego stanu faktycznego wysnuł błędne wnioski. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przyczyną odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas określony był ".. brak postępów w nauce podczas dwuletniego pobytu Strony na terytorium Polski..." Należy wskazać, że cudzoziemiec po przyjeździe do Polski, co miało miejsce dnia [...] listopada 2008r., pierwszy okres pobytu w Polsce musiał poświęcić na nauczenie się języka polskiego w stopniu, który umożliwiłby mu studia na uczelni, bądź naukę w szkole, gdzie zajęcia są prowadzone w języku polskim. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia z dnia [...] września 2009 r. wystawionego przez Dyrektora Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców Uniwersytetu [...] skarżący w okresie od [...] listopada 2008 r. do [...] września 2009 r. uczęszczał na 9 miesięczny kurs przygotowawczy do studiów medycznych i uzyskał między innymi zaliczenia z języka polskiego. W szkole tej cudzoziemiec nie uzyskał zaliczeń z chemii i biologii oraz nie zdał egzaminu końcowego z języka polskiego. Należy jednak zauważyć, że celem nauki w Studium nie było ukończenie tego Studium , ale opanowanie języka polskiego w stopniu, który umożliwiłby cudzoziemcowi podjęcie studiów lub nauki w wybranym kierunku kształcenia. Kontynuowanie nauki wskazuje, że cel ten został przez cudzoziemca osiągnięty. Jak wynika z akt sprawy cudzoziemiec zamierzał studiować na Wydziale Stomatologicznym Uniwersytetu [...]. Brak jest podstaw do uznania, iż nieprawdziwe jest twierdzenie skarżącego, że ze studiów tych został skreślony ze względu na brak możliwości opłacenia wysokiego czesnego. Okoliczność ta nie została uwzględniona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Po skreśleniu z listy studentów [...], za radą brata, który jest pracującym w Polsce lekarzem okulistą, cudzoziemiec zapisał się do Społecznej Zaocznej Policealnej Szkoły O. , której słuchaczem był od [...] września 2009 r., a z dniem [...] stycznia 2010 r. został skreślony z listy słuchaczy. Równocześnie [...] października 2009 r. skarżący został przyjęty do Policealnej Szkoły P., w której naukę kontynuuje. Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w którym stwierdzono fakt podjęcia przez skarżącego nauki kolejno w czterech różnych szkołach, bez odniesienia się do okoliczności zaprzestania nauki w trzech z nich, przedstawia cudzoziemca jako osobę, która zapisuje się do różnych szkół, nie zamierzając ukończyć żadnej z nich. Przy tak ustalonym, stanie faktycznym, fakt nie zaliczenia drugiego semestru w Policealnej Szkole P. został potraktowany przez organ orzekający II instancji jako brak postępów w nauce, uzasadniający stwierdzenie, że nauka w tej Szkole nie uzasadnia pobytu cudzoziemca w RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Jak wynika z pisma dyrektora ww. Szkoły z dnia [...] października 2010 r. jesienią 2010 r. cudzoziemiec powtarzał semestr drugi w tej Szkole, uczestnicząc w zajęciach manualnych, także poza programowym czasem zajęć. W opisanej sytuacji, nieuprawnione jest w ocenie Sądu stwierdzenie o "braku postępów w nauce podczas dwuletniego pobytu Strony na terytorium Polski" i w konsekwencji przyjęcie, że wskazana we wniosku o zezwolenie na zamieszkanie okoliczność zamiaru kontynuowania nauki nie uzasadnia pobytu wnioskodawcy przez okres przekraczający 3 miesiące i odmowa udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas określony. W sytuacji braku możliwości studiowania ze względów finansowych na wydziale stomatologii, podjęcie i kontynuowanie przez cudzoziemca nauki w szkole protetyki dentystycznej, a więc w szkole o profilu pokrewnym do pierwotnie planowanych studiów jest w ocenie Sądu decyzją racjonalną. Ponadto Sąd wskazuje, że nie zaliczenie drugiego semestru nauki w szkole, w sytuacji gdy cudzoziemiec przebywał w Polsce, kraju obcym mu językowo dopiero nieco ponad dwa lata, nie może być uznane za taki brak postępów w nauce, który uzasadnia odmowę udzielenia zezwolenia na zamieszkanie w celu kontynuowania nauki. Rozpoznając sprawę ponownie organ orzekający weźmie pod uwagę wyżej przedstawione stanowisko Sądu. Wobec uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przez organ orzekający przepisów postępowania Sąd nie odnosi się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Sąd nie stwierdził również, aby w sprawie doszło do naruszenia przepisów art.15 i 138§ k.p.a. Z powyższych względów, stwierdzając, że w sprawie doszło do naruszenia art. 77§1, 80 i 107§3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.200 p.p.s.a.