V SA/Wa 578/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant - referent Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. Ł. kwotę 5474 zł (słownie: pięć tysięcy czterysta siedemdziesiąt cztery złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Miasto L. (dalej: Miasto, strona) - jest decyzja Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2013 r. wydaną w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty, części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009 r. w wysokości 93.669 złotych. Stan sprawy przedstawia się następująco. W związku z wynikami kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w L., w Mieście L. dotyczącej prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi obejmującymi część oświatową subwencji ogólnej, w tym wykonywania obowiązków związanych z gromadzeniem danych stanowiących podstawę jej naliczenia na 2009 r., pismem z dnia 28 października 2013 r. Minister Edukacji Narodowej poinformował Ministra Finansów, że w wyniku błędów popełnionych przez dyrektorów szkół i placówek prowadzonych przez Miasto L. przy wypełnianiu danych system informacji oświatowej wg stanu na dzień 30 września 2008r. łączna liczba uczniów przeliczeniowych została zawyżona o 23,1922 uczniów. W tym: 1. w Szkole Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2. 2. w Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2, - zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczonych wagą P28, - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2. 3. w Przedszkolu Integracyjnym Nr [...]: - zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczonych wagą P36, - zawyżono o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P38, a - zaniżono o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P38 (wychowankowie ci nie zostali wykazani, jako objęci wczesnym wspomaganiem rozwoju mimo posiadania stosownych opinii, zostali natomiast wykazani, jako niepełnosprawni mimo braku orzeczeń). Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Miasto zostało powiadomione o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009. Minister Finansów zwrócił się do Miasta o zajęcie stanowiska w sprawie zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji. W piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. strona przedstawiła zastrzeżenia dotyczące stwierdzonych nieprawidłowości w wykazywaniu danych o liczbie uczniów w systemie informacji oświatowej. Miasto wniosło o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy zawyżoną liczbą uczniów w poszczególnych wagach i kwotą nienależnie otrzymanej części oświatowej subwencji ogólnej. Wskazano, że w wynikach kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. Miasto zawyżyło: - o 2 liczbę uczniów/wychowanków przeliczeniowych wagą P2, - o 1 liczbę uczniów/wychowanków przeliczeniowych wagą P4, - o 1 liczbę uczniów/wychowanków przeliczeniowych wagą P36, - o 2 liczbę uczniów/wychowanków przeliczeniowych wagą P28 (zamiast P38)." Wskazało, iż identyczne stwierdzenie zawarto na stronie 4, że w trakcie kontroli ustalono, że w Systemie Informacji Oświatowej wg stanu na dzień 30 września 2008 r. Miasto zawyżyło: - o 2 liczbę uczniów/wychowanków przeliczeniowych wagą P2, - o 1 liczbę uczniów/wychowanków przeliczeniowych wagą P4, - o 1 liczbę uczniów/wychowanków przeliczeniowych wagą P36, - o 2 liczbę uczniów/wychowanków w przeliczeniowych wagą P28 (zamiast P38).  Nieprawidłowości w zakresie powyższych danych stwierdzono w następujących placówkach: 1. w Szkole Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2, 2. w Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2, - zawyżono o 1 liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P4, 3. w Przedszkolu Integracyjnym Nr [...]: - zawyżono o 1 liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P36, - zawyżono o 2 liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P28 (zamiast P38).' Inaczej jednakże dane te jak wskazało zostały przedstawione w piśmie Ministra Edukacji Narodowej, z dnia [...] października 2013r. stanowiącym załącznik do pisma Ministra Finansów, z dnia [...] listopada 2013r. gdzie zapisano: "Miasto L. otrzymało w roku 2009 kwotę części oświatowej subwencji ogólnej wyższą od należnej o 96 669 zł w wyniku zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 23,1922", a "Kontrola Urzędu Kontroli Skarbowej w L. wykazała, że: 1. w Szkole Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2, 2. w Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2, - zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P28, - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2, 3. w Przedszkolu Integracyjnym Nr [...]: - zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P36, - zawyżono o 2 liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P38, - zaniżono o 2 liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P38 (wychowankowie ci nie zostali wykazani jako objęci wczesnym wspomaganiem rozwoju mimo posiadania stosownych opinii, zostali natomiast wykazani jako niepełnosprawni mimo braku orzeczeń)." Minister Finansów pismem z dnia [...] listopada 2013r. zwrócił się do Ministra Edukacji Narodowej o wyjaśnienie wskazanych nieścisłości. W odpowiedzi na powyższe Minister Edukacji Narodowej pismem, z dnia [...] listopada 2013r. wyjaśnił, iż kalkulacja zmniejszenia części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009 dla Miasta L. (kod [...]) przedstawia się następująco: 1. W Szkole Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2. 2. W Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2 - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P4. 3. W Przedszkolu Integracyjnym Nr [...]: - zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczonych wagą P36. - zawyżono o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagąP28, - zaniżono o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P38 (wychowankowie ci nie zostali wykazani jako objęci wczesnym wspomaganiem rozwoju mimo posiadania stosownych opinii, zostali natomiast wykazani jako niepełnosprawni mimo braku orzeczeń). Wskazał, iż Miasto L. otrzymało w roku 2009 kwotę części oświatowej subwencji ogólnej wyższą od należnej o 93.669 zł w wyniku zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 23,1922. Pismem z dnia 13 grudnia 2013r. Burmistrz Miasta L. ponownie wskazał na rozbieżności i sposób naliczenia nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009, wnosząc o umorzenie postępowania. Decyzją z [...] grudnia 2013 r. Minister Finansów zobowiązał stronę do zwrotu nienależnie uzyskanej, części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009 r. Organ stwierdził, że część oświatowa subwencji ogólnej na rok 2009 dla Miasta została nieprawidłowo skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej liczby uczniów przeliczeniowych o 23,1922 uczniów. Od powyższej decyzji pismem z dnia [...] stycznia 2014r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister Finansów decyzją z dnia [...] listopada 2014r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję własną. Organ wskazał, że Minister Edukacji Narodowej podzielił część oświatową subwencji ogólnej na rok 2009 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego według algorytmu określonego w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2009 (Dz. U. Nr 235, poz. 1588). Algorytm przewidywał m. in. odrębne wagi P2, P4, P28 i P36, przy których mogli być uwzględniani jedynie uczniowie wykazani w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2008r., którzy posiadali orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej o potrzebie kształcenia specjalnego wydane z uwagi na niepełnosprawności, o których mowa w opisach tych wag. Przy wadze P38 mogły zostać uwzględnione dzieci objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju na podstawie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Jak wskazał organ, zakres zadań realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego określony został na podstawie danych o liczbie uczniów (wychowanków) w roku szkolnym 2008/2009, wykazanych w systemie informacji oświatowej (według stanu na dzień 30 września 2008r. Zgodnie z § 6 pkt 1 lit. k rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych w bazach danych oświatowych, zakresu danych identyfikujących podmioty prowadzące bazy danych oświatowych, terminów przekazywania danych między bazami danych oświatowych oraz wzorów wydruków zbiorczych (Dz. U. Nr 277, poz. 2746, z późn. zm.) w ramach systemu informacji oświatowej zbierane były również dane o liczbie uczniów i wychowanków według specjalnych potrzeb edukacyjnych, wynikających z opinii lub orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3-3b ustawy o systemie oświaty. Wskazał, że w myśl art. 71b ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież, o których mowa w art. 1 pkt 5 i 5a ww. ustawy, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydają zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych (art. 71b ust. 3 ww. ustawy). Zespół orzekający działający w publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, wydaje stosowne orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na niepełnosprawność, tylko w takim przypadku, gdy uczeń z tą niepełnosprawnością wymaga stosowania specjalnych metod i form pracy. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane formy kształcenia specjalnego, z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia upośledzenia umysłowego (art. 71b ust. 3 ww. ustawy). Przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty uzależniają zatem objęcie ucznia wymagającego stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy kształceniem specjalnym od posiadania przez niego orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej o potrzebie kształcenia specjalnego. W świetle przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2009, orzeczenia wydane przez Powiatowe Zespoły do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, nie mogły być uwzględniane przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009. W związku z powyższym brak było podstaw do wykazania w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2008 r., a następnie uwzględnienie przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej przy wadze P2 uczennicy Szkoły Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L., która posiadała orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. Zauważył też, że orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego na czas nauczania zintegrowanego wydane tej uczennicy przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną ważne było do końca roku szkolnego 2006/2007. Zatem według stanu na dzień 30 września 2008 r. uczennica ta nie posiadała aktualnego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. W związku z tym, że część oświatowa subwencji ogólnej ustalana jest na podstawie danych według stanu na dzień 30 września 2008r., jak wskazał brak jest również podstaw do uwzględnienia przy kalkulacji kwoty części oświatowej subwencji ogólnej dla Miasta L. na rok 2009 orzeczeń wydanych po dniu 30 września 2008 r. Zatem warunków do wykazania w systemie informacji oświatowej, a następnie do uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej dla Miasta L. na rok 2009 odpowiednio przy wadze P2, P4 nie spełniali uczniowie, którzy według stanu na dzień 30 września 2008 r. nie posiadali ważnych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego, a orzeczenia takie uzyskali dopiero po dniu 30 września 2008 r., tj. w dniu [...] października 2010 r. (uczennica Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L.), w dniu [...] października 2008 r. (wychowanek Przedszkola Integracyjnego Nr [...] w L.) i w dniu [...] listopada 2008 r (uczeń Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L.). Minister Finansów wyjaśnił, iż w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2008r.: 1) Szkoła Podstawowa Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L. wykazała zawyżoną o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2, 2) Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L. wykazało zawyżoną o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagami P2 oraz P4, 3) Przedszkole Integracyjne Nr [...] w L. wykazało zawyżoną o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczonych wagą P36, zawyżoną o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P28, zaniżoną o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P38. Jak wskazał dane te zostały ustalone na podstawie wyjaśnień Ministra Edukacji Narodowej przedstawionych w pismach z dnia [...] października 2013r., z dnia [...] listopada 2013r., oraz z dnia [...] listopada 2014r. i wyniku kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w L., z dnia [...] września 2013r. Rozpatrując powtórnie sprawę ustalił, że część oświatowa subwencji ogólnej za rok 2009, o której Miasto L. zostało powiadomione pismem z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...], została skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej liczby uczniów przeliczeniowych o 23,1922 uczniów i wynosiła 16.338.789 zł. Część oświatowa subwencji ogólnej bez uwzględnienia 23,1922 uczniów przeliczeniowych wyniosła 16.245.120 zł. Kwotę 93.669 zł stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą części oświatowej subwencji ogólnej, którą otrzymało Miasto L. na rok 2009, a kwotą ustaloną uznał zatem za kwotę nienależną podlegającą zwrotowi do budżetu państwa. W związku z tym na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r, o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zobowiązał Miasto L. do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części o światowej subwencji ogólnej za 2009r. w wysokości 93.669 zł. Odnosząc się zaś do podniesionych przez Miasto L. zarzutów, że w wykazanych w systemie informacji oświatowej dzieci choroby i dysfunkcje są chorobami przewlekłymi, występującymi od urodzenia i zdiagnozowanym we wcześniejszych etapach edukacyjnych, wskazał, iż jedyną podstawą do wykazywania uczniów objętych kształceniem specjalnym w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2008 r., a następnie uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej na rok 2009 dla uczniów objętych kształceniem specjalnym, stanowiły orzeczenia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o potrzebie kształcenia specjalnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o uchylenie decyzji Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2014r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: I. przepisów postępowania, mających wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 7, 77 par. 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) zwanym dalej k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym nie wyjaśnienie i nie uwzględnienie słusznych interesów wychowanków placówek oświatowych, zakwestionowanych przez Organ w zakresie nie uznania orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego w przypadku posiadania schorzeń przewlekłych jak również nie uleczalnych, pomimo posiadania ich w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, co skutkowało pominięciem słusznych interesów obywateli, jak również słusznych interesów Skarżącej, 2) naruszenie art. 8, 11 i art. 107 par. 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń w zakresie nie wyczerpującego wyjaśnienia podnoszonych przez stronę kwestii dotyczących chorób i dysfunkcji dzieci, które były chorobami przewlekłymi, występującymi od urodzenia i zdiagnozowanymi we wcześniejszych etapach edukacji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, co jednocześnie podważa zasadę zaufania do organów władzy publicznej 3) art. 35 § 1 i § 3 w zw. z art. 12 k.p.a. poprzez trzykrotne wyznaczania nowego terminu załatwienia sprawy pomimo posiadania odpowiedniego materiału dowodowego umożliwiającego zajęcie stanowiska w sprawie, co uzasadnia zarzut prowadzenia postępowania w sposób przewlekły, wbrew zasadzie szybkości i wnikliwości, 4) art. 75 § 1 k.p.a. poprzez nie dopuszczenie w poczet materiału dowodowego, orzeczeń stanowiących o potrzebie kształcenia specjalnego oraz orzeczenia o niepełnosprawności dziecka ze Szkoły Podstawowej ńr [...] z Oddziałami Integracyjnymi, potwierdzających w sposób jednoznaczny istnienie u dzieci schorzeń przewlekłych i istniejących od urodzenia, a tym samym ich nie uwzględnienie w toku rozpoznawanej sprawy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, 5) naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez błędną i dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci orzeczeń wskazujących na konieczność kształcenia specjalnego, orzeczenia o niepełnosprawności dziecka ze Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi, co doprowadziło do wydania decyzji zobowiązującej stronę do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty z tytułu części oświatowej subwencji ogólnej, II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. 1) naruszenie art. 71b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) poprzez błędne uznanie, że orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania i Niepełnosprawności w R. uznające niepełnosprawność od urodzenia w przypadku uczennicy przy wadze P2 Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi nie stanowi podstawy do uznania wymagania do kształcenia specjalnego, podczas gdy orzeczenie potwierdziło, że dziecko jest niepełnosprawne od urodzenia i tym samym winno mieć zapewnione odpowiednie metody kształcenia specjalnego. 2) art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1115 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że strona zawyżyła liczbę uczniów przeliczeniowych, co skutkowało niewłaściwym przeliczeniem i pobraniem subwencji oświatowej w sposób nadmiernie zawyżony Zdaniem strony organ naruszył przepisy postępowania. W pierwszej kolejności nie dokonał analizy całości zebranego materiału dowodowego, a odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty oraz art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek wskazała, iż naruszenia art. te polegały na uznaniu, że orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. uznające niepełnosprawność od urodzenia w przypadku uczennicy przy wadze P2 Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi nie stanowiły podstawy do uznania wymagania do kształcenia specjalnego, podczas gdy orzeczenie potwierdziło, że dziecko jest niepełnosprawne od urodzenia i tym samym winno mieć zapewnione odpowiednie metody kształcenia specjalnego. Z orzeczenia tego wynika bowiem w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości, że dziecko jest niepełnosprawne od urodzenia. Takie przewlekłe schorzenie jednoznacznie potwierdziło konieczność zastosowania wobec niego kształcenia specjalnego na dzień 30 września 2008 r" zgodnie z zasadami współżycia społecznego i zasadą słuszności interesu obywatela. Podkreślił, że w aktach sprawy znajduje się orzeczenie o kształceniu specjalnym tego dziecka, które nie zostało w żaden sposób rozpatrzone przez Organ w toku postępowania. Organ jedynie ograniczył się do stwierdzenia, że dziecko to na dzień 30 września 2008 r. nie posiadało odpowiedniego orzeczenia o kształceniu specjalnym. Organ nie wziął pod uwagę wskazanego orzeczenia o niepełnosprawności, które winien był ocenić jako jeden z dokumentów stanowiących materiał dowodowy w sprawie. Winien był bowiem wskazać dlaczego odmawia mu mocy dowodowej w sposób wyczerpujący, tak żeby strona mogła zapoznać się z konkretną przyczyną. Tego jednak organ nie uczynił. Wskazano też, iż organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2014r.) poz. 1115 ze zm.), gdyż na skutek niewłaściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, uznał, że strona jest zobowiązana do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części subwencji oświatowej za rok 2009r. Skutkiem nieprawidłowego przeprowadzenia postępowania, było błędne zastosowanie przytoczonego przepisu nakładającego obowiązek zwrotu części subwencji ogólnej. Wskazano, iż gdyby Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i w sposób wyczerpujący rozpoznał zgromadzony materiał dowodowy, nie doszłoby do wydania zaskarżonej decyzji, a tym samym naruszenia przepisu art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest co do zasady wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu, do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.: dalej "p.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015r., to jest przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2015 r., poz. 658), z uwagi na treść jej art. 2 Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia zaś art. 145 par. 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność, bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Tym samym legalność decyzji administracyjnej oznacza jej zgodność nie tylko z prawem materialnym oraz również z przepisami postępowania. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest zasadna, ale nie wszystkie zawarte w niej zarzuty są trafne. Należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 71 b ust.1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież niepełnosprawną oraz niedostosowaną społecznie wymagającą stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Kształcenie to może być prowadzone w formie nauki w szkołach ogólnodostępnych, szkołach lub oddziałach integracyjnych, szkołach lub oddziałach specjalnych i w specjalnych ośrodkach szkolno wychowawczych oraz specjalnych ośrodkach wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także w ośrodkach umożliwiających dzieciom i młodzieży, upośledzonym umysłowo w stopniu głębokim, a także dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, realizację odpowiednio obowiązku przedszkolnego, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki. Stosownie natomiast do art. 71 b ust. 3 ustawy o systemie oświaty orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego albo indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i indywidualnego nauczania, a także o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych zgodnie z odrębnymi przepisami wydają zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno- pedagogicznych, w tym w poradniach specjalistycznych. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane formy kształcenia specjalnego, z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia upośledzenia umysłowego. Art. 71b ust. 5 ww. ustawy zobowiązuje starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego do zapewnia mu, na wniosek rodziców, odpowiedniej formy kształcenia, uwzględniając rodzaj niepełnosprawności, w tym stopień upośledzenia umysłowego. Należy również wyjaśnić, że w okresie którego dotyczy rozpoznawana sprawa obowiązywała ustawa z dnia 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej (Dz. U. Nr 49, poz. 463, z późn. zm., dalej: ustawa o SIO). Stosownie do art. 4 ust. 1 tej ustawy szkoły i placówki oświatowe prowadziły bazy danych oświatowych obejmujące zbiory danych określone w ustawie, między innymi zbiór danych o uczniach, słuchaczach, wychowankach i absolwentach. Zbiór ten, stosownie do art. 3 ust. 3 pkt 1 lit. h ustawy o SIO powinien obejmować między innymi zbiory danych o liczbie uczniów, słuchaczy, wychowanków oraz absolwentów z poprzedniego roku szkolnego, w tym niebędących obywatelami polskimi, według specjalnych potrzeb edukacyjnych wynikających z opinii lub orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3-3b ustawy o systemie oświaty, albo posiadania zezwolenia na indywidualny program lub tok nauki. Dane, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1, są aktualizowane i przekazywane według stanu na dzień 30 marca i 30 września każdego roku (art. 8 ust. 1 ustawy o SIO). Art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zawiera delegację, zgodnie z którą Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego, określa, w drodze rozporządzenia, sposób podziału części oświatowej subwencji ogólnej między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem w szczególności typów i rodzajów szkół i placówek prowadzonych przez te jednostki, stopni awansu zawodowego nauczycieli oraz liczby uczniów w tych szkołach i placówkach. W wykonaniu delegacji Minister Edukacji Narodowej wydał rozporządzenie z dnia 22 grudnie 2008 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2009 (Dz. U. Nr 235, poz.1588, dalej: rozporządzenie.) Załącznik do rozporządzenia zawiera algorytm podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego na 2009 rok. Minister Edukacji Narodowej, dysponując bazą danych systemu informacji oświatowej, zweryfikowaną przez jednostki samorządu terytorialnego, dokonał podziału części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego według algorytmu określonego w załączniku do ww. rozporządzenia. Sąd stwierdza, że przytoczone wyżej przepisy w sposób nie budzący wątpliwości wskazują, że podstawą przyznania subwencji w określonej wysokości jest posiadanie orzeczenia wydanego zgodnie z art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Wskazuje na to przepis art. 71b ust. 5 ustawy o systemie oświaty, który obliguje starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka do zapewnia mu, na wniosek rodziców, odpowiedniej formy kształcenia, uwzględniając rodzaj niepełnosprawności, w tym stopień upośledzenia umysłowego, ale tylko w odniesieniu do dziecka posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Ponadto przepisy rozporządzenia w sposób wyraźny uzależniają przyznanie określonej wagi od posiadania orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Z wyżej wyłożonych przyczyn za prawidłowe należało uznać działanie Ministra Finansów, który wskazał, że tylko uczniowie wykazani w SIO posiadający na dzień 30 września 2008 r. orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej wydane z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, a w przypadku uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim uczestniczących w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych – orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych mogli zostać uwzględnieni przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej. Ponieważ stosownie do art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka ta dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot. Wobec powyższych ustaleń za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia przez organ art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Należy jednakże zauważyć, że podstawą ustalenia kwoty części oświatowej subwencji ogólnej przypadającej do zwrotu powinno być prawidłowe ustalenie kwoty części subwencji ogólnej, którą powinno otrzymać Miasto, a następnie ustalenie różnicy między kwotą otrzymaną, a kwotą należną. W rozpoznawanej sprawie niesporne jest, że Miasto L. otrzymało na 2009 r. część oświatowej subwencji ogólnej w kwocie 16.338,789 zł. W wyniku kontroli skarbowej przeprowadzonej w Mieście L. Dyrektor UKS w L. (wynik kontroli z [...] września 2013 r., nr [...]) ustalono w oparciu o stwierdzone nieprawidłowości (rozbieżności) pomiędzy danymi wykazanymi w SIO przez Szkołę Podstawową Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi, Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi oraz Przedszkole Integracyjne Nr [...] Miasto L. otrzymało część oświatową subwencji ogólnej na 2009 rok zawyżoną o kwotę 93,669 zł w wyniku zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 23,1922. W piśmie z dnia [...] września wskazano, iż dotyczy to 6 uczniów (wychowanków) przeliczonych na wagi: P2-(2); P4-(1), P36-(1) i P28, zamiast wagą P38-(2). Wskazane nieprawidłowości dotyczyły: 1. Szkoły Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi, gdzie: - zawyżono o 1 liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2; 2. Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi, gdzie: - zawyżono o 1 liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2; - zawyżono o 1 liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P4; 3. Przedszkola Integracyjnego Nr [...], gdzie: - zawyżono o 1 liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P36; - zawyżono o 2 liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P28 (zamiast P38)." (k. 2-7 akt administracyjnych). Inaczej sporne dane zostały przedstawione w piśmie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] października 2013 r., stanowiącym załącznik do pisma Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2013 r. Stwierdzono w nim, że "Miasto L. otrzymało w roku 2009 kwotę części oświatowej subwencji ogólnej wyższą od należnej o 96 669. zł w wyniku zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 23,1922" oraz "Kontrola Urzędu Kontroli Skarbowej w L. wykazała, że: 1. w Szkole Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2, 2. w Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2, - zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P28, - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczeniowych wagą P2, 3. w Przedszkolu Integracyjnym Nr [...]: - zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P36, - zawyżono o 2 liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P38, - zaniżono o 2 liczbę wychowanków przeliczeniowych wagą P38 (wychowankowie ci nie zostali wykazani jako objęci wczesnym wspomaganiem rozwoju mimo posiadania stosownych opinii zostali natomiast wykazani, jako niepełnosprawni mimo braku orzeczeń (k. 8-9 akt administracyjnych). Na rozbieżności te wskazywała strona w pismach z dnia [...] listopada 2013r. oraz [...] grudnia 2013r. W piśmie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] listopada 2013r. wskazano, iż: 1. w Szkole Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2. 2. w Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi: - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2, - zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P4. 3. w Przedszkolu Integracyjnym Nr [...]: - zawyżono o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczonych wagą P36. - zawyżono o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagąP28, - zaniżono o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P38 (wychowankowie ci nie zostali wykazani jako objęci wczesnym wspomaganiem rozwoju mimo posiadania stosownych opinii, zostali natomiast wykazani jako niepełnosprawni mimo braku orzeczeń) (k. 27-28 akt administracyjnych). W decyzji z dnia [...] grudnia 2013r. Minister Finansów zobowiązując Miasto L. do zwrotu kwoty 93,669 zł wskazał, iż podstawą do ustalenia nienależnej kwoty były dane, że w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2008r., iż: 1) Szkoła Podstawowa Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L. wykazała zawyżoną o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagą P2, 2) Gimnazjum Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L. wykazało zawyżoną o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczonych wagami P2 oraz P4, 3) Przedszkole Integracyjne Nr [...] w L. wykazało zawyżoną o 1 wychowanka liczbę wychowanków przeliczonych wagą P36, zawyżoną o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P28, zaniżoną o 2 wychowanków liczbę wychowanków przeliczonych wagą P38. Jak wskazał dane te zostały ustalone na podstawie wyjaśnień Ministra Edukacji Narodowej przedstawionych w pismach z dnia [...] października 2013r. i [...] listopada 2013r. oraz wyniku kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia 24 września 2013r. Wyjaśnił, iż część oświatowa subwencji ogólnej za rok 2009, o której Miasto L. zostało powiadomione pismem z dnia [...] stycznia 2009r., została skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej, o 23,1922 uczniów, liczby uczniów przeliczeniowych i wynosiła 16.338.789 zł. Po ponownym przeliczeniu, tj. bez uwzględnienia 23,1922 uczniów przeliczeniowych, część oświatowa subwencji ogólnej wynosi 16.245.120 zł. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Miasto L. wskazało, iż kwota zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej za 2009 rok dotyczy wyłącznie sześciorga dzieci. W toku postępowania odwoławczego Minister Finansów ponownie zwrócił się do Ministra Edukacji Narodowej o zajęcie stanowiska co do wniosku Miasta L. o ponowne rozpatrzenie sprawy, które niezbędne jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (pisma z dnia [...] stycznia, [...] kwietnia, [...] sierpnia, [...] października 2014 roku – k. 45, 48, 51 akt adm.) Ministerstwo Edukacji Narodowej pismem z dnia [...] listopada 2014 roku wskazało, iż podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] października 2013 roku odnosząc się do sytuacji 4 uczniów (wychowanków). W piśmie tym wskazano, iż z ustaleń Urzędu Kontroli Skarbowej w L. wynika, że uczennica Szkoły Podstawowej Nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L. posiadała orzeczenie wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R., czyli wydane na podstawie przepisów innych niż art. 71b ust. 3 ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poż. 2572 z późn. zm.). Dwóch uczniów Gimnazjum nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi w L. oraz jeden wychowanek Przedszkola Integracyjnego nr [...] w L. (przeliczony wagą P36) posiadali orzeczenia wydane po 30 września 2008 r. Orzeczenia te nie mogły zatem stanowić podstawy do wykazania uczniów wychowanka w Systemie Informacji Oświatowej jako posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Wskazano, iż przedmiotem kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w L. była prawidłowość otrzymania z budżetu państwa części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009, nie zaś prawidłowość jej wykorzystania. Z powyższego wynika, iż przy niezmienionej wysokości kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2009 rok zmianie ulegały informacje dotyczące nie tylko liczby uczniów (wychowanków) ale też ich wag. W świetle powyższego - zdaniem Sądu - zaskarżona decyzja Ministra Finansów wydana została z naruszeniem art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., które obligują organy administracji publicznej do podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Minister finansów naruszył ponadto art. 80 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona oraz art. 107 § 3 k.p.a. nakazujący by uzasadnienie faktyczne decyzji zawierało wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Naruszenie wskazanych przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (dotyczący kwotowego wykazania do zwrotu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2009 r.) co stanowi samodzielną podstawę do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Tym samym uzasadnione jest stanowisko Miasta w zakresie wskazującym w skardze na brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w odniesieniu do przypadków i sytuacji konkretnych wskazanych uczniów (wychowanków). Ponownie rozpatrując wniosek Minister Finansów uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku i przeprowadzi postępowanie w zgodzie z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Organ będzie miał na względzie obowiązek ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w jej całokształcie, tj. po rozpatrzeniu całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Analiza dowodów i wnioski z niej płynące powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, która zgodnie z art. 107 § k.p.a. powinna wskazywać na podstawie jakich dowodów organ wydał rozstrzygnięcie oraz powody, dla których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodom nieuwzględnionym. Uzasadnienie decyzji powinno wyjaśniać, w sposób czytelny i możliwy do weryfikacji w oparciu o zebrany materiał dowodowy, jaka jest wysokość dotacji otrzymanej nienależnie przez Miasto. Uwzględniając stwierdzone naruszenie prawa Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 200 p.p.s.a. jak w sentencji wyroku.