V SA/Wa 578/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca", "strona", "spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy") z [...] stycznia 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: [...] grudnia 2016 r. przedstawiciel bezpośredni strony - Agencja Celna "[...]" - dokonał zgłoszenia celnego przywiezionego ze S., wg dokumentu SAD nr [...], do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "Tłoczone elementy systemu wentylacji z metalu – zwrot wadliwego towaru", z zastosowaniem procedury 4010 i formą płatności "Z", klasyfikując go do kodu TARIC [...] z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę pro-forma nr [...] wystawioną przez [...] ze S.. W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych dokonanych przez stronę w okresie od [...] września 2014 r. do [...] kwietnia 2017 r. ustalono, że przedmiotem importu były towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach B., B[...], E, L, B, E, E., E[...], B., E[...]; towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: C., C., L., L., F., I., I., R.,R., S..., P., S, S., B. oraz krzyżak do wzmocnień prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu P. - taryfikowane do poz. [...] (protokół kontroli nr [...] z [...] czerwca 2017 r.). Pismami z [...] lipca 2017 r. oraz z [...] września 2017 r. strona wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania wyrobów gotowych. Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował stronę o sposobie ich załatwienia pismami z [...] lipca 2017 r. oraz z [...] września 2017 r. Pismem z [...] września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił skarżącą o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie. W nawiązaniu do powiadomienia z [...] września 2017 r. spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski dowodowe (pisma z [...] i [...] października 2017 r.), do których załączyła: zlecenia produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" spółki, "Ekspertyzę dotyczącą połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" sporządzoną przez dr hab. inż. K. G. - [...] z Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki [...], "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" autorstwa dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M.. Strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z ww. ekspertyz oraz dowodów z dokumentów wewnętrznych spółki, a także o przesłuchanie prezesa zarządu spółki B. L. na okoliczność ustalenia cech i własności technicznych wyrobów, ich otrzymywania i montażu. Przy piśmie z [...] grudnia 2017 r. strona nadesłała wyjaśnienia dotyczące rodzaju surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem poszczególnych elementów, rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia artykułów C., C., I., R[...], S[...], B[...] /B., tłumaczenie faktury handlowej oraz 11 próbek importowanych detali z naniesionymi symbolami w celu ich identyfikacji. Naczelnik Urzędu postanowieniami z [...] stycznia 2018 r. oraz [...] kwietnia 2018 r. odpowiednio odmówił zawieszenia postępowania oraz odmówił przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego, przesłuchania prezesa zarządu spółki oraz badania ksiąg rachunkowych importera na okoliczność ustalenia stanu towaru, uznając je za niezasadne. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] października 2018 r. nr [...]: - orzekł, że kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym w wysokości [...] zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana, - określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości [...] zł, - wezwał importera do wpłaty należności celnych w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były tłoczone elementy do systemu wentylacji z metalu – kolano segmentowe z uszczelką ocynkowane B., taryfikowane do kodu Taric [...] obejmującego artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Siri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Pismem z [...] października 2018 r. strona odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek złożonego odwołania, Dyrektor IAS decyzją z [...] stycznia 2019 r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji z 15 października w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego stanu importowanego towaru oraz przesłanki odnośnie odmowy zwolnienia towaru z należności celno-podatkowych, o co strona wnioskowała. Importowany towar został zgłoszony jako "tłoczone elementy do systemu wentylacji z metalu – zwrot wadliwego towaru" z zastosowaniem procedury 4010 i formą płatności "Z". Strona złożyła wniosek o zwolnienie z należności celnych przywozowych towarów powracających na podstawie art. 203 UKC, którego analizy organ I instancji nie przeprowadził. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu decyzją z [...] marca 2019 r. dokonał klasyfikacji towaru do kodu Taric [...] ze stawką celną 3,7% i określił kwotę długu celnego, uznając jednocześnie wniosek strony zawarty w dokumencie PZC o zwolnienie z należności celnych przywozowych za zasadny i zwolnił towar z należności celnych przywozowych. Pismem z [...] kwietnia 2019 r. spółka odwołała się od powyższej decyzji do organu II instancji, wnosząc o jej uchylenie. Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej jako: op), art. 69 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1169 ze zm., dalej: "prawo celne"), art. 57 ust. 1, art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3, art. 101 ust. 1 oraz art. 203 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. WE L 269, s. 1 z 30 października 2015 r. ze zm., dalej jako: "ukc"), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 285 z 30 października 2015 r.) decyzją z [...] stycznia 2020 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji wyjaśnił, że przedmiotowa sprawa dotyczy przywiezionego ze S. wadliwego towaru w postaci tłoczonych elementów systemu wentylacji z metalu o symbolu B., powracającego na obszar celny Unii, który pierwotnie został wywieziony jako towar unijny poza obszar celny Unii i powrotnie wprowadzonego na ten obszar w terminie trzech lat i zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu z wnioskiem o zwolnienie z należności celnych przywozowych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa tłoczonych elementów metalowych oznaczonych na fakturze pro-forma nr [...] symbolem B.. Towary te zostały zgłoszone jako tłoczone elementy systemu wentylacji z metalu do kodu Taric [...] obejmującego artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione więcej. Organ I instancji uznał natomiast, iż przedmiotowe artykuły stanowią elementy połączeń rurowych systemu wentylacyjnego wykonane z blachy stalowej (innej niż stal nierdzewna), ocynkowanej, uzyskane metodą tłoczenia, niegwintowane, taryfikowane do kodu Taric [...] obejmującego pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo łub "inne łączniki gwintowane". Organ odwoławczy podkreślił, że skład surowcowy spornych towarów oraz sposób ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Zdjęcia, rysunki techniczne raz próbki importowanych elementów, jak również opis towaru występujące na fakturze pro-forma wskazują, że wytłoczki oznaczone symbolem B. to kolana segmentowe z uszczelką. Strona określa je mianem "części wentylacyjnych" lub "półproduktami do produkcji systemów wentylacyjnych", które w celu uzyskania wyrobu końcowego jakim jest system wentylacyjny "wymagają nie tylko estetycznej obróbki, ale również plastycznego dopasowania do pozostałych elementów systemu wentylacji". Ta obróbka miałaby polegać na "korekcji ewentualnych deformacji i odkształceń plastycznych" powstałych w trakcie składowania i transportu wytworzonych wyrobów, na "kalibracji średnicy do pożądanego okrągłego kształtu o wymiarach zgodnych z normami branżowymi", a następnie do toczenia i wyoblenia, a także ewentualnie do montażu uszczelki (vide: wyjaśnienia spółki z [...] i [...] czerwca 2017 r.). W ocenie strony konieczność dokonania korekty odkształceń plastycznych stanowi podstawę do uznania importowanych wyrobów za bliżej nieokreślone półprodukty wytworzone ze stali ocynkowanej, przeznaczone do budowy sieci przewodów systemów wentylacyjnych, które dodatkowo nie posiadają charakteru elementów rurowych. Na poparcie swojego stanowiska spółka przedłożyła tabelę z opisem operacji wykonywanych na towarach określonych mianem "surowych, stalowych kształtowników profilowanych", jak również zdjęcia poglądowe półproduktów m.in. kolan tłoczonych oraz zdjęcia przykładowych artykułów finalnych. Z załączonego zestawienia wynika, że towar oznaczony symbolem B. jest w postaci kolana segmentowego ocynkowanego z uszczelką, wykonanego ze stali w procesie tłoczenia, przeznaczony do produkcji elementów systemu wentylacyjnego służący do łączenia rur wentylacyjnych metodą stykową (z dodatkowym zabezpieczeniem nitami zrywalnymi lub wkrętami przed przypadkowym rozłączeniem). Wyrób ten posiada zasadniczy charakter wyrobu gotowego, tj. rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Dyrektor IAS zauważył, że wbrew twierdzeniom spółki, przedmiotowe wyroby o symbolu B. posiadają zamknięty przekrój poprzeczny umożliwiający ustalenie takich parametrów jak średnica. W ocenie organu II instancji analiza materiału dowodowego nie potwierdziła stanowiska spółki o braku możliwości ustalenia wymiaru średnicy i określenie czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6 mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów wynik, że średnica dla importowanych elementów wentylacji B. wynosi do 450 mm (liczby przy symbolach wyrobów oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, że średnica wyrobów nie przekraczała 609.6 mm. Organ odwoławczy nie kwestionuje przy tym technologii otrzymywania importowanych wyrobów ani tego, że w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie kwestionuje także, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Niemniej jednak Dyrektor IAS zauważył, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych lub jako rozpoznawalne komponenty systemu wentylacyjnego. Wykorzystanie przedmiotowych artykułów do wytwarzania złożonych instalacji, co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego (obowiązek ustalenia stanu towaru w dacie zgłoszenia celnego wynika bowiem z przepisów art. 172 ust.2 UKC). Organ odwoławczy na podstawie informacji pochodzących ze strony internetowej spółki http://www.[...] oraz zamieszczonego tam katalogu handlowego stwierdził, że wentylacyjne kanały i kształtki tworzą system wyciągu i rozprowadzenia świeżego powietrza z pomieszczeń w budynkach przemysłowych, jednorodzinnych i wielorodzinnych. W skład orurowania wentylacyjnego wchodzą rury spiro, kolana tłoczone i segmentowe, trójniki, redukcje, nyple, zaślepki, króćce - tłoczone i segmentowe w średnicach od 80 do 1600 mm. Typowa wentylacja wykonana jest z blachy ocynkowanej, a gdy kształtki wyposażone są w uszczelkę spełniają klasę szczelności D wg normy P. Wykonanie elementów wentylacyjnych z blachy kwasoodpomej lub aluminiowej umożliwia zastosowanie ich w nietypowych miejscach o znacznie zwiększonej wilgotności, czy w miejscach gdzie rury wentylacyjne mają styczność z czynnikami chemicznymi. Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia dotyczące: rodzaju towaru – wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach B., surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie surowcem nie jest stal nierdzewna, formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów - które odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako przeznaczone do dalszego montażu w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane; maksymalna średnica zewnętrzna nie przekracza 609,6 mm, przeznaczenia: kolano segmentowe z uszczelką, ocynkowane B. - używana do połączenia przewodów ciągu wentylacyjnego o okrągłej średnicy, zmieniając jednocześnie kierunek przepływu gazu o 90 stopni, sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi, ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samo wiercącymi - Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja [...], kod Taric [...], zastosowany przez organ I instancji. Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym kolana segmentowe z uszczelką ocynkowane B.). Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że taryfikacja przedmiotowego towaru została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Dyrektor IAS podał, że wśród towarów wymienionych w nocie wyjaśniającej do pozycji 7326, do której to pozycji strona wnioskowała o taryfikację, nie stwierdzono elementów złącznych do łączenia przewodów, ani też wyrobów podobnych. Wymienione artykuły taryfikowane do poz. 7326 stanowią jedynie elementy nośne, które tylko służą do montażu, mocowania lub podtrzymują rury i przewody rurowe do ścian i sztywnych rur, nie stanowią natomiast ich integralnych części. Wskazany przez Stronę kod Taric [...] obejmuje -"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu [...]. Jest on właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów i złączek. Natomiast kod Taric [...] ujmuje "wywietrzniki niemechaniczne, rynny, haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Zakres przedmiotowy ww. kodów Taric nie odpowiada charakterowi towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Organu II instancji zauważył, że w ustalonym stanie faktycznym, importowane elementy systemu wentylacyjnego B. same w sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże zasadniczy charakter wyrobów gotowych. Importowane artykuły, zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza, iż są niegotowe. Mają natomiast "wyraźny charakter wyrobu gotowego", tj. kolana segmentowego z uszczelką. Zatem można dokonać taryfikacji importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do pozycji i kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych. W ocenie organu właściwą dla importowanych wyrobów, zarówno gotowych, jak i posiadających zasadniczy charakter wyrobów gotowych jest pozycja [...]. Odnosząc się do zarzutów Dyrektor IAS uznał je za niezasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie: art. 22 ust. 6 ukc w związku z art. 145 § 2 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji RP, poprzez dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie spółki o powstaniu długu celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na powiadomienie spółki o powstaniu długu celnego; dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do pozycji [...] oraz kodu Taric [...] (dla którego przewidziana jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji [...], a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane do pozycji [...] oraz kodu Taric [...] (dla którego przewidziana jest stawka celna 2,7%); art. 188 w zw. z art. 197 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez oddalenie wniosku dowodowego spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez spółkę towarów do pozycji HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii: możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie zostały zdefiniowane w nocie do pozycji [...], ani żadnym innym dokumencie; art. 191 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów, takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych spółki oraz ekspertyzę dr hab. inż. K. G.- [...]; art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez brak ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez skarżącą zarzutów, a w szczególności naruszenia: art. 103 ust. 1 ukc poprzez powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia, zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia, co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji w ww. zakresie. W motywach skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, obszernie je argumentując. Zdaniem skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie pierwszej instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury. Naruszenia te miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z zachowaniem trzyletniego terminu na poinformowanie spółki o długu celnym. Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie art. 22 ust. 6 ukc, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały wystosowane i doręczone spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do złożonych przez skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem skarżącej, że Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez podatnika już po podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy. Zdaniem skarżącej zastosowana przez spółkę przy imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa albowiem: - z rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 - Dz.Urz. L nr 282, s. 14 z 28 października 2015 r., dalej: rozporządzenie 2015/1934 – dopisek sądu) wynika, że nie dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi spółka, - importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia, nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej, - klasyfikację tych wyrobów do pozycji [...] wyklucza okoliczność, iż nie jest to armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w sposób tam wskazany. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z uwagi na objęcie Warszawy strefą czerwoną z tytułu panującej pandemii i wydanie zarządzeń przez Prezesa NSA nr 39 z dnia 16 października 2020 r. i Prezesa WSA z dnia 16 października 20 r. nr 21 o odwołaniu rozpraw i kontynuowaniu działalności orzeczniczej w trybie posiedzeń niejawnych, sprawę przekazano do rozpoznania w trybie niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r., poz. 374). Przepis ten stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2157 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "ppsa"), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr [...], towaru określonego jako: "Tłoczone elementy systemu wentylacji z metalu – zwrot wadliwego towaru". Ww. pozycja zgłoszenia celnego obejmowała elementy systemu wentylacyjnego oznaczone symbolami B.. Skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu TARIC [...] ze stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja [...]. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia wykonawczego Komisji (WE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Rozpatrując przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności należy odnieść się do zawartego w skardze zarzutu dotyczącego naruszenia art. 103 ukc poprzez powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia (zarzut V a). W myśl art. 103 ust. 1 ukc o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu trzech lat od dnia powstania długu celnego. Powyższy zarzut jest niezasadny. Zgodnie bowiem z art. 77 ust. 1 lit a ukc dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu. Objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu wymaga pobrania wszelkich należności celnych przywozowych (art. 201 ust. 2 lit a ukc). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 ukc). W przypadku, gdy należna kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych jest równa kwocie wpisanej do zgłoszenia celnego, zwolnienie towarów przez organy celne jest równoznaczne z powiadomieniem dłużnika o długu celnym (art. 102 ust. 2 ukc). Jeżeli ust. 2 art. 102 ukc nie ma zastosowania, dłużnik zostaje powiadomiony o długu celnym przez organy celne, gdy są one w stanie określić należną kwotę należności celnych przywozowych lub wywozowych i wydać decyzję w tej sprawie (art. 102 ust. 3 ukc). W sprawie datą powstania długu celnego jest dzień przyjęcia zgłoszenia celnego (tj. [...] grudnia 2016 r.), a datą powiadomienia o długu celnym jest data doręczenia decyzji organu I instancji pełnomocnikowi strony (tj. [...] marca 2019 r.). A więc porównując powyższe daty należy jednoznacznie wskazać, że trzyletni termin na powiadomienie dłużnika jeszcze nie upłynął. Tym samym zarzut ten pozbawiony jest jakiejkolwiek zasadności. Co więcej strona w skardze popełnia dwa błędy. Pierwszy dotyczy wskazania daty zgłoszenia celnego, który nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Mianowicie w skardze pełnomocnik strony wskazuje na datę zgłoszenia celnego z [...] grudnia 2014 r. i upływ 3 letniego terminu na powiadomienie dłużnika o długu celnym w dniu [...] grudnia 2017 r. (strona 5 uzasadnienia skargi). Natomiast w sprawie zgłoszenie miało miejsce w dniu [...] grudnia 2016 r. (patrz karta 1 akt adm.), a decyzja określająca kwotę długu celnego i na wniosek strony zwalniająca z należności celnych przywozowych towar powracający, który pierwotnie został wywieziony jako towar unijny poza obszar celny Unii, powrotnie wprowadzony na ten obszar w terminie trzech lat i zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu, została wydana w dniu [...] marca 2019 r. (kary 58-62 akt adm.). Drugi błąd dotyczy niezauważenia, że termin na powiadomienie strony uległ zawieszeniu. Zgodnie z art. 103 ust. 1 ukc o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu trzech lat od dnia powstania długu celnego. Natomiast w myśl art. 103 ust. 3 lit b ukc okresy, o których mowa w ust. 1 i 2, zostają zawieszone jeżeli: organy celne poinformowały dłużnika zgodnie z art. 22 ust. 6 o przyczynach, dla których zamierzają powiadomić o długu celnym; takie zawieszenie obowiązuje od daty takiego powiadomienia do końca okresu, w którym dłużnik ma możliwość przedstawienia swojego punktu widzenia. W sprawie organy celne, o czym będzie jeszcze mowa niżej poinformowały dłużnika o przyczynach dla których organ zamierza powiadomić o długu celnym i prawie do bycia wysłuchanym w dniu [...] września 2017 r. (pismo z [...] września 2017 r.). Skarżącej wyznaczono 30 dniowy termin na wypowiedzenie się wynikający z art. 2 ust. 6 ukc. Tak więc do terminu na powiadomienie o długu celnym należy doliczyć 30 dni zgodnie z art. 103 ust. 3 lit. b ukc. A więc trzyletni termin na powiadomienie o długu celnym upłynąłby dopiero w dniu [...] stycznia 2020 r., ale tylko w przypadku gdyby dług celny był wymagalny (w sprawie strona została zwolniona z należności celnych). W związku z powyższym podniesiony zarzut pozbawiony jest jakiejkolwiek zasadności. Nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące postępowania kontrolnego. Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania celnego, a jego wyniki stanowią jeden z dowodów w sprawie. Wbrew zarzutom skargi, organy celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 ukc. Protokół kontroli z [...] czerwca 2017 r. nr [...] został wysłany do pełnomocnika strony [...] czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi [...] lipca 2017 r. (wydruk internetowego śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika strony zastrzeżeń z [...] lipca 2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z [...] lipca 2017 r. Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną [...] lipca 2017 r. w placówce poczty polskiej, organ kontrolny [...] sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli. Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika strony zastrzeżeń [...] lipca 2017 r. dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia pełnomocnikowi spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z protokołem już [...] lipca 2017 r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki. Następnie [...] września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia, a organ odniósł się do nich [...] września 2017 r. Naczelnik Urzędu pismem z [...] września 2017 r. (doręczonym [...] września 2017 r.) poinformował stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Termin na przedstawienie stanowiska Podatnika upływał z dniem [...] października 2017 r. Pismem z [...] października 2017 r., uzupełnionym pismem z [...] października 2017 r. pełnomocnik strony złożył wyjaśnienia, do których załączył ekspertyzy i dokumenty wewnętrzne spółki. Kolejne wyjaśnienia i dowody zostały przesłane przy piśmie z [...] grudnia 2017 r. Pismem z [...] lutego 2018 r. organ I instancji wezwał stronę do uzupełnienia materiału dowodowego o dodatkowe informacje dotyczące przedmiotowego towaru oraz tłumaczenie faktury. Stosowne dokumenty zostały przesłane przy piśmie z [...] marca 2018 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. organ I instancji odmówił przeprowadzenia wniosków dowodowych spółki zawartych w pismach z [...] i [...] października 2017 r. W wyniku rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, w tym wyjaśnień strony, załączonych ekspertyz i wniosków dowodowych organ I instancji wydał decyzję w dniu [...] października 2018 r. (a nie jak strona wskazuje w skardze [...] października 2018 r., strona 4, 6 i 24 skargi), która została wydana po upływie 30 dniowego terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 ukc w związku z art. 8 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.Urz. UE L nr 343, s. 1 z 29 grudnia 2015 r. ze zm.), tj. po [...] października 2017 r. A więc wydał decyzję po zgromadzeniu i ocenie całego materiału dowodowego oraz po odniesieniu się do zastrzeżeń do Protokołu kontroli. W związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 ukc poprzez powiadomienie o zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed prawidłowo doręczonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli uznać należało za chybiony. W ocenie sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia zasad unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez sąd postępowaniu organy wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu wyjaśnienia sprawy, zapewniając stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł ogólnych wynikających z art. 120 op oraz zasad dotyczących przeprowadzania dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 op. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów określonej w art. 191 op. Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu naruszenia art. 103 ust. 1 ukc (str. 31-34 decyzji), co oznacza, iż zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego jest bezzasadny. Zarzutu braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji bezpośrednio spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi pomimo, że Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji, również nie znajduje uzasadnienia (patrz uzasadnienie skargi strona 25). Przypomnieć bowiem w tym miejscu trzeba, że zarówno pierwotna decyzja organu I instancji z [...] października 2018 r., jak i decyzja wydana w następstwie uchylenia decyzji przez Dyrektora IAS z [...] marca 2019 r., zostały doręczone odpowiednio [...] października 2018 r. i [...] kwietnia 2019 r. adwokatowi J. Z., tj. pełnomocnikowi spółki, a nie spółce. Ponadto kwestia ta nie była podnoszona w odwołaniu od decyzji z [...] marca 2019 r. (nie była także poruszana w odwołaniu od decyzji z [...] października 2018 r.), zatem organ II instancji nie mógł w takim wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem skarżącej, klasyfikacji taryfowej sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...], do pozycji [...], kod TARIC [...]. Przypomnieć należy, że zgodnie z cytowanym powyżej art. 77 ust. 1 lit. a ukc dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu. Objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu wymaga pobrania wszelkich należności celnych przywozowych (art. 201 ust. 2 lit. a ukc). Kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili powstania w stosunku do nich długu celnego (art. 85 ust. 1 ukc). Dług celny, o którym mowa w art. 77, 78 i 81 powstaje w miejscu, w którym składa się zgłoszenie celne lub zgłoszenie do powrotnego wywozu (art. 87 ust. 1 ukc). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 ukc). Dłużnikiem jest zgłaszający (art. 77 ust. 3 ukc). Zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało miejsce [...] grudnia 2016 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych. Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87. Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma). Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 2015/1754, obejmuje "artykuły z żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji 7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się: - przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe; - przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane; - lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu. Powyższe oznacza, że w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe B. - kolana segmentowe z uszczelką. W grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, reduktory, trójniki, krzyżaki, korki, zatyczki, zaślepki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury". Zgodzić się przy tym należy z oceną organu odwoławczego, że zawężająca definicja literalna łączników, tj. do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania. W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu (patrz: definicja przewodów rurowych – noty wyjaśniające do działu 73) są uznawane za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż wszystkie ww. elementy pełnią swoje zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, że w pozycji tej klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu powietrza. Norma [...] opisująca armaturę ciśnieniową, stalową lub żeliwną, nie ma tu zastosowania, a twierdzenie spółki, że pozycja 7307 obejmuje wyłącznie "elementy orurowania wysokociśnieniowego" np. "systemów hydraulicznych i kanalizacyjnych" są bezpodstawne. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Mając powyższe na względzie sąd podziela stanowisko Dyrektora IAS, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie były w stanie "niegotowym" wymagającym kalibracji średnicy, ale posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji, wykorzystane także jako "półprodukty" do otrzymywania innych artykułów do budowy łączników kanałów o średnicy 450 mm, co potwierdzają informacje zawarte w Katalogu handlowym i w przedłożonych ekspertyzach. Towary te, w świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC. W sprawie niesporna jest, że przedmiotowe "łączniki" nie są gwintowane i że zostały wykonane z blachy stalowej ocynkowanej (surowcem nie była stal nierdzewna). Elementy te stanowią część orurowania wentylacyjnego, o przekroju kołowym o średnicy 450 mm, czyli nie przekraczającej 609,6 mm. Tym samym prawidłowo organy celne stwierdziły, że właściwym do ich zaklasyfikowania jest kod Taric 7307 99 80 98. Kod ten obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Zakres kodu 7307 99 80 98 w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru. W sprawie zupełnie niezasadnie skarżąca powołuje się na postanowienia rozporządzenia Komisji wprowadzającego cło antydumpingowe (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009). W rozporządzeniu 2015/1934 enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym. Rozporządzenie to jednakże nie stanowiło podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na określony importowany towar pochodzący z CHRL, któremu wcześniej przyporządkowano właściwy kod. Rozporządzenie 2015/1934 było stosowane w innych sprawach spółki, ale nie przedmiotowej, gdyż sprowadzony towar wg zgłoszenia celnego nr [...] pochodził z Polski (patrz pole 34 zgłoszenia celnego oraz dokument PZC), a nie CHRL. Tym samym wszystkie zarzuty skargi odnoszące się do tego rozporządzenia sąd uznaje za niezasadne. Prawidłowe jest twierdzenie Dyrektora IAS, że sporne towary są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych lub jako rozpoznawalne komponenty systemu wentylacyjnego. A więc wyroby posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. Organ zasadnie zwrócił uwagę na wyjaśnienia samej skarżącej oraz dokumenty przez nią złożone (patrz ekspertyzy), że w stanie "niegotowym" wyroby te mogą wymagać kalibracji średnicy lub zawijania krawędzi. W sprawie zasadnie organ zauważył, że nie zakwestionował technologii otrzymywania importowanych wyrobów ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie kwestionował również, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Sąd zgadza się z organem II instancji, że wykorzystanie przedmiotowych artykułów do wytwarzania złożonych instalacji, co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego (obowiązek ustalenia stanu towaru w dacie zgłoszenia celnego wynika bowiem z przepisów art. 172 ust. 2 ukc). Towary te, jak zasadnie zauważyły organy, w świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC. Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju nie przekraczającym we wszystkich przypadkach 609,6 mm (maksymalna średnica zewnętrzna kolana segmentowego z uszczelką B[...]wynosiła 450 mm – co potwierdzają zdjęcia, rysunki techniczne oraz próbki importowanych elementów wskazujące, że wyroby posiadają zamknięty przekrój poprzeczny o średnicy poniżej 609,6 mm). Kod [...] obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane. Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu [...] w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru. Skarżąca stwierdziła, że pozycja [...] jest właściwa dla przedmiotowych wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej. Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego towaru. Importowane elementy (kolana segmentowe z uszczelką) stanowią integralne części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również w powołanych przez skarżącą ekspertyzach: "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" dr hab. inż. K. G.- [...] oraz "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M.. Natomiast wskazana przez skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Zasadnie organ stwierdził, że skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do poz. 7326 WTC pominęła fakt, że importowane towary nie są elementami nośnymi kanałów wentylacyjnych tylko elementami wentylacji. Zdaniem skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC [...] również z uwagi na sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone. Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami spółka uznała, że użyte w poz. 7307 WTC pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych, kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej przez organ taryfikacji towaru. Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (Tajwan, Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną, łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego, czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi skarżąca), czy też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają - brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji, czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim do poz. 7326 WTC, co wynika wprost z treści Not wyjaśniających do obu ww. pozycji taryfy celnej. Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów (materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność, przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez stronę argumenty, że przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia, bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez skarżącą możliwość wielokrotnego montażu tych samych elementów. Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki, złączki, zaślepki i reduktory do konstrukcji rurowych. Pozycja ta obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia. Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe, albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę, wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon, mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji, wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi. Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny (niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe sąd uznał ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże zasadniczy charakter wyrobów gotowych. Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły, zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza, iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów. Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Co więcej, nie kwestionował także możliwości uznania przedmiotowych wyrobów za półwyroby do otrzymania bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji. W każdym z takich przypadków można bowiem dokonać taryfikacji importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do pozycji i kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych. Organy zatem prawidłowo przyjęły, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z przepisów celnych (art. 85 ust. 1 ukc). Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC). Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia. Uznał jednakże, że z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, iż opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu spornych elementów w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko sąd uznał w niniejszej sprawie za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, że rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC. Zasadnie również w ocenie sądu organ wskazał, że prawidłowość dokonanej taryfikacji potwierdza również taryfikacja analogicznych towarów, zawarta w decyzjach WIT: [...] , [...] , [...] z [...] czerwca 2015 r., [...] z [...] października 2016 r,, [...] z [...] marca 2013 r., [...] z [...] maja 2016 r., [...] z [...] lutego 2013 r., które to decyzje zostały omówione w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. (s. 22 skargi), wskazać należy, że w decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w G. z [...] grudnia 2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC [...] obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia. Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając, że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez spółkę kod Taric [...] obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów i złączek. Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku dowodowego strony o powołanie biegłego. Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie (zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] kwietnia 2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii. Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połączenie (zastosowanie nitów) strona zawarła natomiast w treści odwołania od decyzji organu I instancji. Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie), charakter (towar posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny zamknięty, możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia kanałów, zwężki, zaślepki), sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia elementów jest niezasadny. Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych (zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS. Prawidłowo organ także stosując art. 180 § 1 op uwzględnił jako dowód informacje zawarte w Katalogu handlowym spółki zamieszczone na stronach internetowych. W sprawie decyzja w przedmiocie klasyfikacji importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu towarów), na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a nie tylko wydruków internetowych, jak to bezpodstawnie wskazuje strona, po rozpatrzeniu wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności. Nie można zatem mówić o naruszeniu zasad ogólnych postępowania, które miałyby wpływ na prawa strony lub prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Podsumowując wskazać należy, że organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Z tych względów, w oparciu o art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.