V SA/Wa 581/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2014r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu UE postanawia odrzucić skargę Pismem z 24 stycznia 2014r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący G. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2014r. o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64 z 2007r., poz.427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi zatem obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarga została wniesiona bez uprzedniego złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wniosek skarżącego o przyznanie pomocy z dnia [...] kwietnia 2013r. został oceniony przez organ, który wydał rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym piśmie z dnia [...] stycznia 2014r. o odmowie przyznania pomocy. Ww. pismo zawiera prawidłowe pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie złożył wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co skutkowało odrzuceniem skargi, z uwagi na brak wykorzystania środków ochrony prawnej na drodze administracyjnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.