V SA/Wa 586/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-05-14
Skład orzekający: Michał Sowiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w szczególności nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu pierwszej instancji, od którego decyzji nie przysługuje odwołanie?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. W sytuacji, gdy od decyzji organu pierwszej instancji nie służy odwołanie, a strona jest niezadowolona, jedynym środkiem zaskarżenia jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niezłożenie tego wniosku przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich. Skarga została złożona bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, tj. bez złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu pierwszej instancji, od którego decyzji nie przysługiwało odwołanie. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, po czym skarżący wskazał decyzję jako przedmiot zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie: ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: - odrzucić skargę
W dniu [...] stycznia 2011 r. (data nadania) J. P., dalej "skarżący", złożył za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Ponieważ skarżący nie wskazał numeru i daty aktu administracyjnego, który uczynił przedmiotem skargi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 12 marca 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia tego braku formalnego skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis w takim brzmieniu oznacza, że dopiero wyczerpanie administracyjnego toku instancji otwiera skarżącemu drogę do uruchomienia kontroli działania organów administracji przez sąd administracyjny.
Na podstawie art. 127 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "kpa"), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Stosownie do art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Równocześnie na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpa ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o ministrach - rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4.
Stwierdzić więc należy, że w obecnym stanie prawnym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Wyczerpanie tego środka zaskarżenia jest przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Prawidłowe zwrócenie się przez stronę do ministra lub samorządowego kolegium odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zobowiązuje ten organ do wydania jednej z decyzji, o której mowa w art. 138 § 1, i tylko decyzja wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy może być zaskarżona do sądu administracyjnego (Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel, "Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz.U.00.98.1071", LEX/el., 2012).
Organ administracji doręczył skarżącemu decyzję wskazaną przez niego jako przedmiot skargi w dniu 22 listopada 2010 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, karta nr 9 akt administracyjnych. W treści decyzji zawarto pouczenie, że stronie od decyzji nie służy odwołanie, ale strona niezadowolona z decyzji może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, ale nie złożył uprzednio do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku powyższym, wskazać należy, iż w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji narusza dyspozycję przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., w związku czym wniesiona przez skarżącego skarga z mocy prawy jest niedopuszczalna.
Mając na względzie powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło