V SA/Wa 594/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia oddalić wniosek Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. J. K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] lipca 2014 r. Terminu 7 dniowego nie dotrzymała, gdyż do dnia[...] lipca 2014 r. przebywała na wcześniej zaplanowanym urlopie, oraz z uwagi na fakt, iż podczas urlopu skarżąca nie mogła zwrócić się do Sądu o wydanie wyroku, gdyż nie posiadała przy sobie dokumentów dotyczących sprawy, jak również nie wiedziała o fakcie zapadnięcia samego wyroku. Tym samym, jej zdaniem nie mogła w ustawowym terminie zwrócić się do Sądu z wnioskiem o jego wydanie. O zapadnięciu wyroku skarżąca dowiedziała się zaraz po powrocie, w wyniku telefonicznego kontaktu z sekretariatem Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd przywraca uchybiony termin, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., należy do strony. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2009, str. 257-258). Zarówno w nauce postępowania administracyjnego jaki i prawa cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s. 226). Zgodnie zaś z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim, realizując dyspozycję przepisu art. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., w myśl którego sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań, Sąd w zawiadomieniu o rozprawie z dnia [...] czerwca 2014 r. zawiadomił skarżącą o terminie rozprawy oraz pouczył o tym, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane wyłącznie na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, oraz że złożenie wniosku po upływie tego terminu będzie czynnością bezskuteczną. Skarżąca została również poinformowana, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. Pismo to skarżąca otrzymała w dniu [...] czerwca 2013 r. Skarżąca dysponowała zatem niezbędną wiedzą odnośnie zasad doręczania wyroku z uzasadnieniem – tak w przypadku uwzględnienia, jak i oddalenia skargi przez sąd. Skoro skarżąca została wcześniej prawidłowo i w sposób dostatecznie jasny pouczona o zasadach sporządzania uzasadnień wyroków i ich doręczania, co wynika z akt sprawy ( zpo o zawiadomieniu o terminie rozprawy k.47 akt sądowych) zatem podane we wniosku uzasadnienie, że względu na fakt przebywania na urlopie skarżąca nie wiedziała o fakcie zapadnięcia wyroku nie jest zasadne. Ocena wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia podlega ocenie z punktu widzenia treści art. 87 § 2 p.p.s.a. Przepis ten wiąże możliwość przywrócenia terminu z uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu. Sądy administracyjne uznają, że strona uchybiła terminowi bez swojej winy, jeżeli okoliczności wskazują na to, że wydarzyło się coś, czemu nie można było zapobiec, co miało charakter nagły i na tyle istotny, że strona nie mogła dokonać czynności nawet przy dołożeniu najwyższej staranności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż w ustalonym stanie faktycznym wspomniana wyżej pozytywna przesłanka umożliwiająca przywrócenie terminu do złożenia przez skarżącą wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie występuje. Ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 87 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji Warszawa, dnia 4 września 2014 r. Zarządzenie Odpis postanowienia doręczyć skarżącej z pouczeniem o przysługującym zażaleniu i pełnomocnikowi organu bez pouczenia Sędzia sprawozdawca Tomasz Zawiślak SA.