V SA/Wa 597/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2014 r. sprawy ze skargi G. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie naliczenia odsetek z tytułu niezłożenia wniosku o płatność w terminie oddala skargę Przedmiotem skargi z [...] grudnia 2011 r. wniesionej przez G. (zwaną dalej: stroną, skarżącą lub beneficjentem), jest decyzja Ministra Rozwoju Regionalnego (zwanego dalej: Ministrem, organem odwoławczym, Instytucją Zarządzającą), znak [...] z [...] grudnia 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Władzy Wdrażającej Programy Europejskie z [...] stycznia 2011 r., nr [...] określającą zobowiązanie w wysokości 12.569 zł oraz 654 zł z tytułu niezłożenia wniosków o płatność rozliczających otrzymaną w dniu 22 marca 2010 r. zaliczkę w terminie określonym w umowie o dofinansowanie projektu "Poznaj świat. Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu w [...]". Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Decyzją z [...] stycznia 2011 r., Władza Wdrażająca Programy Europejskie, działająca jako Instytucja Wdrażająca (dalej "IW"), na podstawie porozumienia zawartego z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz upoważnienia, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz.U. nr 157, poz. 1240 ze zm., dalej: "u.f.p.") udzielonego Aneksem z 27 stycznia 2010 r. do ww. porozumienia, określiła skarżącej zobowiązanie z tytułu nieterminowego złożenia wniosków o płatność, przywołując za podstawę prawną art. 189 ust. 3 u.f.p., jednocześnie zobowiązując ją do uiszczenia ww. zobowiązania. Instytucja Wdrażająca wyjaśniła, że odsetki zostały naliczone od 22 marca 2010r. (wypłata zaliczki) do 30 sierpnia 2010r. (data wpływu trzeciego wniosku o płatność) od kwoty 283.186,39 zł w wysokości 12.569 zł oraz od 22 marca 2010r. (wypłata zaliczki) do 13 grudnia 2010r. (data wpływu piątego wniosku o płatność) od kwoty 8.709,18 zł w wysokości 654 zł. W dniu [...] maja 2011 r. do Instytucji Zarządzającej wpłynęło pismo Burmistrza Miasta [...], które zgodnie z posiadaną przez IZ dokumentacją stanowiło odwołanie od decyzji WWPE z [...] stycznia 2011r. Minister Rozwoju Regionalnego decyzją z [...] grudnia 2011 r. utrzymał w mocy decyzję Władzy Wdrażającej Programy Europejskie z [...] stycznia 2011 r. W uzasadnieniu swej decyzji Minister wskazał, że decyzja WWPE nie posiadała tytułu “decyzja" to jednak posiada ona elementy decyzji takie jak: oznaczenie organu, adresata aktu, rozstrzygnięcie, czyli wskazujące konsekwencje zastosowanego przepisu prawa materialnego – art. 189 ust. 3 u.f.p. oraz podpis osoby upoważnionej. Dlatego też uznał ten akt za decyzję administracyjną, od której to strona odwołała się pismem z [...] stycznia 2011r. W dalszej części uzasadnienia organ podkreślił, że w odwołaniu beneficjent podniósł, iż zgodnie z art. 189 ust. 3 u.f.p., odsetki nalicza się w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, tj. określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie warunków i trybu udzielania i rozliczania zaliczek oraz zakresu i terminów składania wniosków o płatność w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich (Dz. U. Nr 223 poz. 1786 ze zm., dalej: "rozporządzenie w sprawie zaliczek"). Rozporządzenie to w § 5 ust. 1 określa, iż rozliczenie zaliczki polega na wykazaniu przez beneficjenta wydatków kwalifikowalnych we wnioskach o płatność złożonych do właściwej instytucji, w terminach i na warunkach określonych w umowie o dofinansowanie oraz zgodnie z systemem realizacji danego programu operacyjnego lub na zwrocie zaliczki. Jednocześnie beneficjent stwierdził, iż warunkiem koniecznym do naliczenia odsetek jest jednoznaczne i precyzyjne określenie terminu do dokonania rozliczenia zaliczki. Beneficjent wywodził brak precyzyjnego określenia terminu do rozliczenia zaliczki z § 6 pkt 7 umowy o dofinansowanie - wg stanu na dzień składania wniosku o płatność tj. 26 sierpnia 2010 r., który brzmiał "Beneficjent jest zobowiązany do przedłożenia do Instytucji Wdrażającej/Instytucji Pośredniczącej II stopnia wniosku o płatność pośrednią. Wniosek ten będzie składany co 3 miesiące w terminie 30 dni od zakończenia danego okresu sprawozdawczego. Brak wydatków po stronie beneficjenta nie zwalnia go z obowiązku przedkładania wniosków o płatność z wypełnioną częścią dotyczącą przebiegu realizacji Projektu (częścią sprawozdawczą)." Beneficjent zauważył, iż pojęcie "dany okres sprawozdawczy" nie zostało zdefiniowane w umowie oraz że jedyne terminy wskazane w miesiącach - wynikają z załącznika nr 3b do umowy, tj. z harmonogramu rzeczowo-finansowego, w którym ustalono m.in. zobowiązanie beneficjenta do rozliczenia otrzymanej zaliczki. W związku z tym, zdaniem strony, harmonogram określał, iż "okres sprawozdawczy dla rozliczenia zaliczki w kwocie 283 186,39 zł Strony uzgodniły na miesiąc lipiec 2010 r. Zatem w świetle § 6 pkt 7 umowy 30 dni od zakończenia okresu sprawozdawczego upłynęło 30 sierpnia 2010 r., a tym samym beneficjent złożył wniosek o płatność w terminie. W opinii beneficjenta odmienne stanowisko, traktujące termin końca lipca jako ostateczny do złożenia wniosku, stoi w wyraźnej sprzeczności z postanowieniem § 6 pkt 7 umowy, powodowałoby ono bowiem w praktyce niemożliwość zastosowania 30 dniowego terminu od zakończenia okresu sprawozdawczego." Ponadto w piśmie z [...] maja 2011r., skarżąca wskazała, iż dopiero aneksem do umowy o dofinansowanie (data podpisania aneksu przez beneficjenta to [...] września 2010 r.) wprowadzono zapis doprecyzowujący termin składania wniosku o płatność, który mówił, iż termin 3 miesięcy biegnie od dnia podpisania umowy. Rozpatrując powyższe odwołanie IZ stwierdziła, iż zgodnie z § 16 pkt 5 integralną część Umowy stanowią dokumenty wymienione w Spisie załączników, gdzie w punkcie 3 wymieniony jest "Harmonogram rzeczowo-finansowy Projektu". Wbrew twierdzeniu beneficjenta z załącznika tego nie wynika, że jest w nim ustalony "okres sprawozdawczy dla rozliczenia zaliczki", natomiast zdaniem IZ, określony jest w nim termin rozliczenia zaliczki, zgodnie z którym oraz brzmieniem art. 189 ust. 3 u.f.p., a także § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zaliczek, beneficjent powinien złożyć wniosek o płatność rozliczający zaliczkę w lipcu 2010 r. Z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zaliczek, wynika jednoznacznie, iż beneficjent, aby rozliczyć zaliczkę, powinien wykazać we wniosku o płatność wydatki kwalifikowalne w odpowiedniej wysokości i złożyć wniosek do IW. Oznacza to, że aby można było uznać, iż zaliczka została rozliczona, obie z określonych w tym przepisie przesłanek muszą być spełnione łącznie. Biorąc pod uwagę zapisy harmonogramu, w którym wyraźnie użyty jest termin w kolumnie (w układzie poziomym) dotyczącej rozliczenia zaliczek - "Rozliczenie zaliczki" oraz jednocześnie kolumna ta jest podzielona (w układzie pionowym) na lata oraz ich poszczególne miesiące, zdaniem IZ można wywieść jedynie wniosek, iż strony uzgodniły, że beneficjent rozliczy zaliczkę w lipcu 2010 r. a więc zgodnie z brzmieniem § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zaliczek, złoży w tym miesiącu do IW wniosek o płatność zawierający wydatki poniesione na kwotę min. 283 186,39 PLN. W tym stanie rzeczy w opinii IZ, beneficjent był zobowiązany do złożenia wniosku o płatność nr 3 - rozliczającego zaliczkę - w lipcu 2010 r., a nie jak utrzymuje w terminie do 30 sierpnia 2010 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Gmina [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra z [...] grudnia 2011 r. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że jej zdaniem stanowisko organu stoi w sprzeczności z zasadami wykładni językowej i narusza przepis prawa materialnego w postaci art. 189 ust. 3 u.f.p., nadto stanowisko organu sprzeczne jest również z treścią prawa procesowego w postaci art. 6, 7, 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm., dalej: "k.p.a."), który był podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 czerwca 2012r. m.in. uchylił zaskarżoną decyzję Ministra z [...] grudnia 2011r. W uzasadnieniu wskazał, że Minister dopuścił się naruszenia § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zaliczek oraz art. 189 ust. 3 u.f.p. w sposób mający wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji zaskarżoną decyzję uchylił. Sąd podkreślił, iż przesądzające znaczenie dla ustalenia terminów i warunków rozliczenia zaliczki ma umowa o dofinansowanie z 6 stycznia 2010 r., wg stanu na dzień składania wniosku o płatność tj. 26 sierpnia 2010 r. i wskazał, że Załącznika 3b "Harmonogramu rzeczowo-finansowego" niezbicie wynika, iż dla zaliczki w kwocie 283 186,39 zł. "okresem rozliczeniowym" jest miesiąc lipiec. Dlatego też Sąd podzielił stanowisko skarżącej, iż w świetle § 6 pkt 7 umowy 30 dni od zakończenia okresu sprawozdawczego upłynęło 30 sierpnia 2010 r., a tym samym złożyła ona wniosek o płatność w terminie. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Ministra Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 stycznia 2014r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. NSA stwierdził, że zaskarżone orzeczenie nie odpowiada dyspozycji art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). NSA zacytował konkretny fragment uzasadnienia wyroku i wyjaśnił, że Sąd I instancji ograniczył się tylko do sformułowania tego twierdzenia, jednak artykułując ten pogląd w żaden sposób go nie rozwinął i nie przedstawił rzetelnej i pełnej argumentacji zarówno faktycznej jak i prawnej. Co ważne w realiach sprawy i co słusznie wytknął kasator, decyzja dotyczyła określenia kwoty odsetek za nieterminowe złożenie wniosku o płatność nr 3 i nr 5, tymczasem Sąd I instancji odniósł się tylko do rozliczeń zaliczki w miesiącu lipcu. Trafnie również zarzucono, że Sąd I instancji pominął stanowisko organu zaprezentowane w odpowiedzi na skargę. Ponadto Sąd kasacyjny stwierdził, że z uzasadnienia nie sposób wywieść czym kierował się Sąd I instancji przyjmując takie stanowisko w szczególności w zakresie relacji "harmonogram-umowa". Użycie przez Sąd I instancji sformułowania, że zapisy harmonogramu nie mogły być interpretowane inaczej niż w sposób w jaki odczytała to strona, jawi się jako stwierdzenie zupełnie arbitralne i pozbawione argumentacji prawnej. Zdaniem NSA rozpoznając ponownie sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien poddać ponownej kontroli zaskarżoną decyzję, uwzględniając w swojej ocenie wyżej przedstawione wywody odnoszące się do metodologii sporządzania pisemnych motywów rozstrzygnięcia. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosowanie do treści art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając niniejsza sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 stycznia 2014r., sygn. akt II GSK 1536/12 oraz zaleceniami sformułowanymi w jego uzasadnieniu. Rozważając argumenty przedstawione w skardze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że nie są one trafne, a w konsekwencji skarga nie jest zasadna, co skutkowało jej oddaleniem. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniach 30 sierpnia i 13 grudnia 2010r. złożyła wnioski o płatność. Ponadto skarżąca nie kwestionuje, że wniosek o płatność nr 5 został złożony po terminie, gdyż przyjmując nawet hipotetycznie za prawidłową argumentację skarżącej to wniosek o płatność winien zostać złożony do 30 listopada 2010r. a wpłynął do Instytucja Wdrażającej w dniu 13 grudnia 2010r., zatem po terminie. W zakresie złożenia wniosku o płatność nr 5 skarżąca nie formułuje żadnych zarzutów, a Sąd z urzędu również nie stwierdził, że decyzje organów orzekających w sprawie dotknięte byłyby wadą wskazująca na konieczność ich wyeliminowania. Zatem Sąd uznaje zasadność wydania decyzji w zakresie żądania zwrotu kwoty 654 zł z tytułu niezłożeni przez beneficjenta wniosku o płatność rozliczającego otrzymaną w dniu 22 marca 2010r. zaliczkę w terminie określonym w umowie o dofinansowanie projektu. Spór natomiast sprowadza się do odpowiedzi na pytanie w jakim terminie winien zostać złożony wniosek nr 3 o płatność rozliczający uzyskaną zaliczkę. Zdaniem organów orzekających w sprawie wniosek winien zostać złożony do lipca 2010r. co wprost wynika z Załącznika 3b umowy o dofinansowanie – Harmonogram rzeczowo – finansowy. Natomiast strona skarżąca wskazuje, że wnioski te winny zostać złożone określonym w § 6 ust. 7 umowy, tj. w terminie 30 dni od zakończenia okresu rozliczeniowego (do 30 sierpnia). Sąd rozpoznając przedmiotową sprawę uznaje argumentację organu za prawidłową. Zgodnie z art. 189 ust. 3 u.f.p. w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w porozumieniu z Ministrem Finansów, a w zakresie środków europejskich przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rybackiego - także w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rybołówstwa, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania oraz rozliczania zaliczek, a także terminy składania wniosków o płatność oraz ich zakres, uwzględniając rodzaje beneficjentów i sposób wdrażania działań w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich (art. 189 ust. 4 u.f.p.). Minister Rozwoju Regionalnego realizując delegację ustawową określoną w art. 189 ust. 4 u.f.p. wydał rozporządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie warunków i trybu udzielania i rozliczania zaliczek oraz zakresu i terminów składania wniosków o płatność w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Zgodnie z § 5 ust.1 rozporządzenia w sprawie zaliczek rozliczenie zaliczki polega na wykazaniu przez beneficjenta wydatków kwalifikowanych we wnioskach o płatność złożonych do właściwej instytucji, w terminach i na warunkach określonych w umowie o dofinansowanie oraz zgodnie z systemem realizacji danego programu operacyjnego, lub na zwrocie zaliczki. Rozpoznając sprawę trzeba w pierwszej kolejności zauważyć, że na podstawie umowy o dofinansowanie beneficjent w myśl § 2 ust. 3 (pkt 1-4) umowy o dofinansowanie projektu z 6 stycznia 2010r. zobowiązał się do realizacji projektu m.in. zgodnie z umową, przepisami prawa krajowego i wspólnotowego oraz Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego. W sprawie zastosowanie będą miały Wytyczne o których mowa w pkt 3 i 4 umowy, tj. Wytyczne wydane w trybie art. 35 ust. 3-7 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej: Wytyczne) oraz Wytyczne w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, w wersji obowiązującej w chwili ogłoszenia naboru (wersja z [...] kwietnia 2009r.). W myśl pkt 1 Rozdziału 5, Podrozdziału 4 (Warunki dofinansowania realizowanego projektu w formie refundacji lub zaliczki) Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG beneficjent może otrzymać dofinansowanie realizowanego projektu w formie: refundacji lub zaliczki stanowiącej część lub całość dofinansowania przyznanego w ramach umowy o dofinansowanie, z której beneficjent będzie mógł finansować wydatki ponoszone w ramach projektu. W tym celu beneficjent składa, po podpisaniu umowy o dofinansowanie, wniosek o przekazanie środków w ramach zaliczki, a następnie, zgodnie z terminami określonymi w umowie o dofinansowanie przedstawia kolejne wnioski o płatność, w których wykazuje wydatki poniesione ze środków przekazanych mu w ramach zaliczki. W przypadku gdy dofinansowanie przekazywane jest częściowo w formie zaliczki, pozostała część dofinansowania przekazywana jest beneficjentowi na zasadzie refundacji części faktycznie poniesionych i udokumentowanych wydatków. Z kolei w Wytycznych w zakresie sprawozdawczości wydanych w dniu 9 czerwca 2009r. na podstawie art. 35 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2009 Nr 14, poz. 712 ze zm., dalej: "u.z.p.p.r."), w Rozdziale 6 (Warunki dotyczące sprawozdawczości beneficjenta) wskazano, że: 1. Obowiązki beneficjenta w zakresie sprawozdawczości określa umowa albo decyzja o dofinansowanie, uwzględniająca minimalne wymogi wynikające z niniejszych Wytycznych. 2. Funkcję sprawozdania na poziomie beneficjenta spełnia, w części dotyczącej przebiegu realizacji projektu, wniosek beneficjenta o płatność, którego minimalny zakres został określony w załączniku nr I do niniejszych wytycznych. 3. Brak wydatków po stronie beneficjenta nie zwalnia go z obowiązku przedkładania wniosków beneficjenta o płatność z wypełnioną częścią dotyczącą przebiegu realizacji projektu. Dane opisujące postęp rzeczowy operacji (wskaźniki kluczowe) są rejestrowane w KSI (...) zgodnie z Wytycznymi w zakresie gromadzenia i przekazywania danych w formie elektronicznej. 4. Pozytywnie i w całości zweryfikowana część wniosku beneficjenta o płatność dotycząca przebiegu realizacji projektu, wskazująca na właściwą realizację projektu jest koniecznym warunkiem zrefundowania wydatków / zrealizowania płatności na rzecz beneficjenta. 5. IZ określa częstotliwość składania wniosku beneficjenta o płatność, przy czym zalecane jest przedkładanie go co najmniej raz na 3 miesiące, licząc od momentu podpisania umowy / podjęcia decyzji o dofinansowanie. Mając powyższe na względzie oraz obowiązujący skarżącą w dacie składania spornych wniosków o płatność Załącznik 3b (Harmonogram rzeczowo – finansowy) do umowy o dofinansowanie, trzeba jednoznacznie wskazać, że skarżąca winna złożyć te wnioski odpowiednio w lipcu i październiku 2010r. Powyższe wynika wprost z zapisów Harmonogramu rzeczowo-finansowego, w którym wskazano, że rozliczenie zaliczki winno nastąpić w lipcu 2010, a także w październiku 2010r. Zgodnie z cyt. wyżej § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zaliczek do rozliczenia zaliczki niezbędne jest złożenie wniosków o płatność, w terminach i na warunkach określonych w umowie o dofinansowanie. Słusznie zatem Minister podkreślił, że w sprawie wprost Harmonogram, stanowiący załącznik do umowy o dofinansowanie projektu, wskazał na termin rozliczenia, tj. lipiec 2010r. i co więcej w tym miesiącu winien zostać złożony wniosek o płatność, gdyż dla rozliczenia zaliczki niezbędne jest złożenie wniosku o płatność w terminie określonym przez umowę o dofinansowanie. Harmonogram rzeczowo-finansowy, w myśl § 16 pkt 5 umowy o dofinansowanie stanowi integralną część umowy o dofinansowanie projektu. Zatem wniosek o płatność winien zostać złożony w terminie nim określonym. Uzasadniając dodatkowo powyższe stanowisko trzeba zwrócić uwagę na art. 206 ust. 1 u.f.p., który stanowi, że szczegółowe warunki dofinansowania projektu określa umowa o dofinansowanie projektu, o której mowa w art. 5 pkt 9 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albo w (...). Natomiast w myśl art. 206 ust. 2 u.f.p. umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności: 1) opis projektu lub zadania, w tym cel, na jaki przyznano środki, i termin jego realizacji; 2) harmonogram dokonywania wydatków, obejmujący okres co najmniej jednego kwartału; 3) wysokość przyznanych środków; 4) zobowiązanie do poddania się kontroli i tryb kontroli realizacji projektu lub zadania; 5) termin i sposób rozliczenia projektu oraz ewentualnych zaliczek; 6) formy zabezpieczeń należytego wykonania zobowiązań wynikających z umowy; 7) warunki rozwiązania umowy ze względu na nieprawidłowości występujące w trakcie realizacji projektu; 8) warunki i terminy zwrotu środków nieprawidłowo wykorzystanych lub pobranych w nadmiernej wysokości lub w sposób nienależny. Aktualizacja harmonogramu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie wymaga zmiany umowy, o której mowa w ust. 1 (art. 206 ust. 3 u.f.p.). Mając na uwadze cytowany wyżej przepis a w szczególności art. 206 ust. 2 pkt 5 u.f.p. umowa o dofinansowanie powinna zawierać termin rozliczenia ewentualnych zaliczek. W sprawie dyspozycja tego przepisu została jasno określona w Załączniku 3b "Harmonogramie rzeczowo-finansowym", który zgodnie z § 16 pkt 5 umowy o dofinansowanie stanowi jej integralną część. Strony podpisując umowę użyły w nim dokładnie tego samego terminu "rozliczenie zaliczki", który został użyty przez ustawodawcę w art. 206 ust. 2 pkt 5 u.f.p. oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zaliczek. W tym miejscu trzeba podkreślić, że powoływany przez skarżącą zapis § 6 (Warunki wypłaty dofinansowania) ust. 7 umowy o dofinansowanie z 6 stycznia 2010r. - który stanowi, że beneficjent jest zobowiązany do przedłożenia do Instytucji Wdrażającej (...) wniosku o płatność pośrednią. Wniosek ten będzie składany co trzy miesiące w terminie 30 dni od zakończenia danego okresu sprawozdawczego. Brak wydatków po stronie Beneficjenta nie zwalnia go z obowiązku przedkładania wniosków o płatność z wypełnioną częścią dotyczącą przebiegu realizacji Projektu (częścią sprawozdawczą) – nie jest sprzeczny z jasno brzmiącymi zapisami Harmonogramu rzeczowo-finansowego. W pierwszej kolejności zapis w § 6 ust. 7 umowy stanowił tylko częściowe przeniesienie – obowiązujących stronę – cytowanych wyżej treści Wytycznych w zakresie sprawozdawczości. Natomiast z jasno brzmiącego Harmonogramu rzeczowo-finansowego wynikała data w której należało rozliczyć zaliczkę, tj. również złożyć wniosek o płatność (§ 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zaliczek). Ponadto zdaniem Sądu z akt wynika, że skarżąca podpisała umowę w dniu 6 stycznia 2010r. i stosując zapisy podpisanej przez siebie umowy winna składać wnioski kwartalne (tj. za okres od podpisania umowy do marca do 30 kwietnia 2010r., natomiast za kolejny okres rozliczeniowy od 1 kwietnia do 30 czerwca - do 30 lipca 2010r.). Dodatkowo składanie częstsze, niż okresy 3 miesięczne, wniosków o płatność nie jest sprzeczne z umową, gdyż zapisy Wytycznych w zakresie sprawozdawczości w pkt 5 Rozdziału 6 wskazują, że zalecane jest przedkładanie wniosków o płatność co najmniej raz na 3 miesiące, licząc od momentu podpisania umowy / podjęcia decyzji o dofinansowanie, a więc nie wykluczają możliwości częstszego składania wniosków, jednakże nie rzadszego niż wskazany kwartał (zapisy Wytycznych i § 6 ust. 7 umowy). Ponadto zdaniem Sądu zawarcie Aneksu nr 1 do umowy o dofinansowanie z 1 września 2010 r. miało na celu literalne przeniesienie postanowień ww. Wytycznych do umowy. Zawarty w dniu [...] września 2010r. aneks nr 1 do umowy w § 6 ust. 9 umowy wskazuje, że Beneficjent jest zobowiązany do przedłożenia do Instytucji Wdrażającej (...) wniosku o płatność pośrednią. Wniosek ten będzie składany co najmniej raz na trzy miesiące, licząc od momentu podpisania Umowy w terminie 30 dni od zakończenia danego okresu sprawozdawczego. Brak wydatków po stronie Beneficjenta nie zwalnia go z obowiązku przedkładania wniosków o płatność z wypełnioną częścią dotyczącą przebiegu realizacji Projektu (częścią sprawozdawczą). W przypadku gdy Beneficjentem Projektu jest jednostka sektora finansów publicznych, każdy wydatek kwalifikowany powinien zostać ujęty we wniosku o płatność w terminie do 3 miesięcy od dania jego poniesienia. Wnioski o płatność pośrednią powinny być składane przez jednostki sektora finansów publicznych raz na 2 miesiące w terminie 30 dni od zakończenia danego okresu sprawozdawczego. W związku z powyższym bezzasadne są zarzuty skarżącej wskazujące, że w sprawie nie wskazano daty "okresu sprawozdawczego". Co więcej rozważania skarżącej są także niespójne z treścią przekazywanych dokumentów. Trzeba bowiem podkreślić, że skarżąca rozliczając przekazaną zaliczkę (283.186,39 złotych) dokonała tego we wniosku o płatność, jak sama określiła za okres do 30 czerwca 2010r., zatem stosując cyt. wyżej § 6 ust. 7 umowy o dofinansowanie projektu winna złożyć, go w terminie 30 dni. Powyższe byłoby także spójne z terminem rozliczenia wniosku o płatność nr 2 za okres do 31 marca 2010r. (wniosek został złożony 12 kwietnia 2010r.), o czym szerzej niżej. Natomiast wniosek o płatność nr 3 został złożony dopiero 30 sierpnia 2010r., a więc po terminie. W tym miejscu zgodzić się należy ze skarżącą, że wskazana przez nią interpretacji pojęcia "okres sprawozdawczy" mająca swoją podstawę w ustawie z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości jest nieadekwatna do przedmiotowej sprawy. Okres sprawozdawczy wskazany w ustawie nie dotyczy bowiem terminu "okres sprawozdawcy", o którym mowa umowie dofinansowanie. Reasumując powyższe w przypadku jakichkolwiek wątpliwości w zakresie interpretacji terminów, w których należało składać wnioski o płatność należało w pierwszej kolejności sięgnąć do umowy o dofinansowanie projektu (Harmonogram rzeczowo-finansowy) oraz ewentualnie uwzględnić Rozdział 6 Wytycznych (obowiązek składania przez beneficjenta co najmniej raz na kwartał wniosku o płatność), do których stosowania skarżąca się zobowiązała, zgadnie z § 2 ust. 3 pkt 2 umowy o dofinansowanie. Co więcej, zasadnie Minister zauważył w odpowiedzi na skargę, że skarżąca składając wniosek o płatność nr 2 wskazała w nim datę 31 marca 2010 r. jako okres, za jaki wniosek jest składany. Dlatego też zasadnie organ odwoławczy wywiódł w odpowiedzi na skargę, że nawet przy założeniu, że postanowienia umowy o dofinansowanie w tym zakresie są nie doprecyzowane, to zgodnie z powołanym wyżej § 6 ust. 7 umowy o dofinansowanie termin złożenia następnego wniosku beneficjent powinien obliczyć od tej daty, czyli następny wniosek winien złożyć tak jak to wskazuje "Harmonogram rzeczowo-finansowy" w lipcu 2010r. Sąd ustalając zgodny zamiar Stron umowy o dofinansowanie projektu co do terminów rozliczenia zaliczki zauważa, że w umowie o dofinansowanie wskazano terminy kwartalne. Wolą Stron było także ustalenie, że zaliczka ma zostać rozliczona w lipcu 2010. Powyższy zamiar co do kształtu obowiązków stron umowy został również wyrażony i potwierdzony w później podpisanym i nie mającym bezpośredniego zastosowania aneksie z 1 września 2010 r. Co więcej skarżąca składając 5 wniosek o płatność w piśmie przewodnim wprost wskazała, iż dotyczy on III kwartału, zatem strona miała świadomość kwartalnego rozliczania. Powyższe potwierdza również konstrukcja wniosku o płatność, która w pkt 17 (Harmonogram wydatków na kolejne kwartały) wprost odnosi się do okresu czasu jakim jest kwartał, a nie inny zdaniem skarżącej nie określony przedział czasu. Odnosząc się do zarzutu wskazującego, że przeprowadzona kontrola (informacja pokontrolna z [...] październik 2011r.) nie wykazała uchybień podczas realizacji przez skarżącą projektu, trzeba wskazać, że jest on bezzasadny. Kontrolą bowiem nie był objęty będący przedmiotem skargi i odwołania zwrot przez skarżącą kwoty 12.569 zł z tytułu nieterminowego złożenia wniosku o płatność nr 3. Przedmiotem kontroli były wnioski o płatność nr 5, 6 i 8. Dlatego też zarzut ten jest niezasadny. Ponadto nawet gdyby hipotetycznie uznać, że przeprowadzona kontrola nie stwierdziła tej nieprawidłowości, to trzeba wskazać, że postępowanie kontrolne jest odrębnym postępowaniem od postępowania administracyjnego. Brak ujawnienia na etapie postępowania kontrolnego określonej nieprawidłowości nie oznacza, że w wypadku jej ujawnienia w innych okolicznościach sprawy organ rozstrzygający sprawę administracyjną nie może tej okoliczności uwzględnić i stosowanie ją ocenić. Bezzasadne są także zarzuty naruszenia art. 6, 7, 8 k.p.a. Zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę organ odwoławczy nie dopuścił się wskazanych wyżej przepisów a decyzja została wydana bez naruszenia przepisów prawa z uwzględnieniem słusznego interesu obywateli. Stan faktyczny jest niesporny i został ustalony na podstawie dokumentów, które były wystarczające do jego prawidłowego wyjaśnienia. Skarżąca w toku postępowania nie zgłaszała żadnych wniosków dowodowych i miała zapewniony czynny udział w postępowaniu. Organ odwoławczy w uzasadnieniu prawidłowo wskazał motywy, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji, a sama decyzje oparta jest na podstawie obowiązującego stanu prawnego. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.