V SA/Wa 598/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania egzekucji administracyjnej w sprawie ze skargi A. Sp .z o.o. w W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezzasadności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia w zakresie stanowiska w przedmiocie kontynuowania egzekucji administracyjnej; postanawia - oddalić wniosek; W dniu 2 kwietnia 2009 r. (data nadania skargi) A. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2009 r. Nr [...]. W treści skargi Skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosek Skarżącej o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego skierowany do organu, z uwagi na brak informacji o jego rozpoznaniu, postanowił uznać za podtrzymany w postępowaniu sądowym i potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2009 r. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (patrz. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). We wniosku Skarżącej spółki brak jest uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W szczególności Skarżąca nie wykazała istnienia realnej obawy wyrządzenia znacznej szkody materialnej w świetle jej sytuacji finansowej. Jednocześnie Skarżąca nie podniosła, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zważyć należy, iż przepis art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie postanowienia powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (v. wyrok NSA z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 273/05, niepubl.). Z uwagi na to, iż wniosek Skarżącej nie zawiera uzasadnienia, w świetle powyższego uznać należało, że w sprawie niniejszej nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego, którego skuteczność uzależniona jest od zasadności zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.