V SA/Wa 60/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie. Skarżący wystąpił w dniu 15 stycznia 2014r. - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną, z którą posiada rozdzielność majątkową, zamieszkują w mieszkaniu spółdzielczym o pow. 58 m ². Skarżący posiada również nieruchomość rolną o pow. 2,39 ha. Nie posiada natomiast innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Dochody Skarżącego wynoszą 1639,18 zł (świadczenie emerytalne). Jego małżonka zarabia 1.084 zł miesięcznie. Skarżący opisał również koszty utrzymania zaliczając do nich wydatki na czynsz za mieszkanie - 521 zł, energię elektryczną - 140 zł, gaz - 41 zł, telefon - 230 zł, internet - 55 zł, żywność - 900 zł, środki czystości - 60 zł, lekarstwa - 230 zł, ubrania - 80 zł, komunikacja miejska - 100 zł, dojazdy do gospodarstwa - 350 zł, podatek rolny - 10 zł. Do wniosku Skarżący załączył m.in. zaświadczenie z ZUS o wysokości świadczenia emerytalnego, zaświadczenie o wysokości opłat w spółdzielni mieszkaniowej, zaświadczenie o stanie zdrowia, kopię decyzji z 5 sierpnia 2009 r. w sprawie ulgi w podatku rolnych z tytułu klęski żywiołowej. Z uwagi na to, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające dla oceny możliwości majątkowych wnioskodawcy, referendarz sądowy wezwał Skarżącego do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. W odpowiedzi na powyższe, pismem procesowym z 7 lutego 2014 r., Skarżący zwrócił uwagę, że po raz kolejny dostarcza do Sądu dokumenty w kwestii zwolnienia z opłat sądowych, co wiąże się z dodatkowymi kosztami. Ponadto zwrócił uwagę, że ciąży na nim obowiązek uiszczenia kosztów sądowych również w sprawach VSA/Wa 60/14, VSA/Wa 1681/13, VSA/Wa 1682/13, VSA/Wa 1683/13, VSA/Wa 1705/13. Do pisma procesowego załączył kserokopie postanowień w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, własne zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2012 (PIT-36) wraz z informacją PIT/B, zeznanie podatkowe żony (PIT-37) za 2012 r., faktury i rachunki dokumentujące koszty utrzymania (energia, telefony, telewizja, internet, wezwanie do zapłaty zaległej opłaty z tytułu abonamentu RTV w wysokości 1.387 zł oraz wezwanie do zapłaty zaległej opłaty z tytułu świadczonych usług telekomunikacyjnych w wysokości 14,98 zł), decyzję w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego z 29 stycznia 2014 r., opinię Wojewody M. z [...] października 2008 r. w sprawie szkód powstałych na skutek klęski huraganu oraz wyciągi z rachunków bankowych skarżącego. W wyniku rozpoznania wniosku referendarz sądowy postanowieniem z dnia 4 marca 2014r. sygn.akt V SA/Wa 59/14 odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 17 marca 2014r. Skarżący wniósł sprzeciw, zarzucając błędne ustalenie faktów oraz błędną ich interpretację. Podniósł, iż przedstawił wszystkie dokumenty i informacje żądane przez referendarza sądowego, według swoich możliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art.260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc, a wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy podlega ponownemu rozpoznaniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd przeanalizował wniosek złożony na urzędowym formularzu PPF z 15 stycznia 2014r. wraz z twierdzeniami podniesionymi w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 p.p.s.a. ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi (200 zł) oraz ewentualne wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna Skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wzięto pod uwagę to, iż dysponuje on niewielkim dochodem, nie posiada oszczędności pieniężnych, zaś jego sytuacja majątkowa była już przedmiotem analizy we wcześniejszych postępowaniach przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (m.in. V SA/Wa 1778/12, V SA/Wa 1514/12, V SA/Wa 1681/13, V SA/Wa 1705/13 ). Wobec faktu, iż Skarżący wniósł o ustanowienie adwokata i radcy prawnego, referendarz sądowy uznając, iż wystarczająca jest w sprawie pomoc jednego profesjonalnego pełnomocnika postanowił ustanowić dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata i oddalić wniosek o ustanowienie radcy prawnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art.260 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.