V SA/Wa 608/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), , Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2014 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług; oddala skargę Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie usunięcia spod dozoru celnego towaru w postaci zegarka (1 szt.) - decyzją z [...] lipca 2010r. nr [...] określił P. S.A., (dalej także jako skarżący) powstanie długu celnego w wysokości 3,00 PLN oraz określił kwotę podatku z tytułu importu towarów w wysokości 198,00 PLN. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż dniu [...] kwietnia 2010 r. w Oddziale Celnym [...] Pocztowym Urzędu Celnego [...] w W. została przedstawiona do kontroli przesyłka [...], nadesłana z K. dla odbiorcy: [...], zawierająca zegarek (zgodnie z zapisem na deklaracji celnej wartość towaru wynosiła 250,00 [...]). W związku z powyższym funkcjonariusz celny skierował przesyłkę do magazynu, a adresata przesyłki poinformował o możliwości jej odbioru. W wyniku podjętych czynności kontrolnych organ celny pierwszej instancji ustalił w przesyłce nr [...] niezgodność wagi (o 0,135 kg) pomiędzy deklarowaną (0,235 kg) a rzeczywistą (0.100 kg), przy nieuszkodzonym opakowaniu zewnętrznym. W dniu [...] maja 2010 r. do Oddziału Celnego [...] Pocztowego dostarczono list polecony od J. M. zawierający komplet dokumentów niezbędnych do objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu. W związku z powyższym organ celny dokonał w obecności pracownika P. kontroli przesyłki wraz z zawartością. W trakcie rewizji celnej stwierdzono: tekturowy karton z przeciętą taśmą zabezpieczającą bok, wewnątrz puste pudełko i wstążka, wypełnienie kartonowego opakowania, 1 koperta z korespondencją. Opakowanie zewnętrzne - koperta foliowa. Koperta i pudełko kartonowe były niezabezpieczone (przecięta koperta - skrzydełko o długości 22 cm na tylnej ściance rozcięte na długości 18 cm z dostępem do zawartości. Skrzydełko zagięte, zaklejone taśmą bezbarwną, a na wierzchu naklejona koperta P., w której umieszczane są dokumenty). W związku z ujawnionym całkowitym brakiem towaru (zegarka) w dniu [...] maja 2010 r. postanowieniem nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie usunięcia spod dozoru celnego towaru w postaci zegarka o wartości 250 [...], skierowanym do P. W odpowiedzi P. pismem z 21 maja 2010 r. poinformowała, iż w sprawie braku towaru wysłano pismo do [...] administracji pocztowej. W załączeniu przedłożyła kserokopie not weryfikacyjnych z dnia 6 i 7 maja 2010 r. oraz protokołu z dnia 23 kwietnia 2010 r. sporządzonego na progu samolotu przewoźnika, stwierdzającego nieprawidłowości w pocztowym ładunku lotniczym - m. in dotyczącym przesyłki [...], zawierającej 10 paczek (w tym o numerze [...]), nadesłanej bez uszkodzeń zewnętrznych, z niedowagą 0,82 kg. Pismem z 23 lipca 2010r. Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o anulowanie należności celnych i VAT. W uzasadnieniu podniesiono, iż: - odsyłka, w której otrzymano sporną przesyłkę z [...] nadeszła ze zmniejszoną wagą worka (sporządzono protokół w Dziale Wymiany Ładunków Lotniczych oraz wysłano Zawiadomienie o sprawdzeniu (BdV) do [...] administracji pocztowej), - przesyłka nadeszła ze zmniejszoną wagą (waga wykazana na przesyłce 0,235 kg stwierdzona na stanowisku [...] - 0,100 kg), sporządzono protokół CN 24 oraz wysłano Zawiadomienie o sprawdzeniu (BdV) do [...] administracji pocztowej. Decyzją z [...] grudnia 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w niniejszej sprawie towar znajdujący się w przesyłce nr [...] w dniu 23 kwietnia 2010 r. wprowadzono na obszar celny UE i od tego dnia podlegał dozorowi celnemu zgodnie z art. 37 ust. 1 WKC, który stanowi, że "towary wprowadzone na obszar celny Wspólnoty podlegają od chwili ich wprowadzenia dozorowi celnemu. Jako towar niewspólnotowy winien pozostawać pod dozorem celnym tak długo, jak było to niezbędne do zmiany jego statusu celnego bądź wprowadzenia do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego albo powrotnego wywozu bądź zniszczenia zgodnie z art. 182. W dniu 24 kwietnia 2010 r. towar został przedstawiony organowi celnemu przez urząd pocztowy, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z 8 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przedstawiania towarów i dokonywania zgłoszeń celnych w obrocie pocztowym. Niemniej jednak, jak podkreślił Dyrektor IC na skutek braku dokumentów niezbędnych dla nadania towarowi przeznaczenia celnego (brak faktury opisującej towar i określającej jego wartość) towar niewspólnotowy, objęty deklaracją skróconą CN 23 i przedstawiony organowi celnemu przez urząd pocztowy nie mógł zostać zwolniony do procedury dopuszczenia do obrotu i wydany odbiorcy. Do czasu nadania mu przeznaczenia celnego nabył status towaru składowanego czasowo, a odbiorca towaru został poinformowany o nadejściu przesyłki i wezwany do nadesłania informacji dotyczących towaru, niezbędnych dla określenia kwot należności importowych - celnych i podatkowych. Na formularzu deklaracji skróconej organ celny naniósł adnotację o miejscu złożenia towaru. W niniejszej sprawie miejscem złożenia towaru był magazyn pocztowo-celny. Po uzupełnieniu materiału dowodowego w niezbędnym zakresie przez odbiorcę, organ celny w dniu [...] maja 2010 r. przystąpił w obecności pracownika Poczty do kontroli (rewizji celnej) przesyłki nr [...], w trakcie której ujawniono puste opakowanie kartonowe z wypełniaczem (przecięta koperta i oraz taśma na pudelku) oraz brak składowanego czasowo towaru. W związku z powyższym zasadnie organ celny I instancji stwierdził w niniejszej sprawie usunięcie towaru spod dozoru celnego i powstanie długu celnego w trybie art. 203 § 1 WKC oraz obowiązku podatkowego z tytułu importu. Organ odwoławczy zaznaczył, że dłużnikiem celnym na podstawie art. 203 ust. 3 tiret czwarte WKC uznana została P. S.A., jako osoba zobowiązana do wykonania obowiązków wynikających z czasowego składowania towaru podlegającego należnościom przywozowym. Zgodnie z art. 184 ust. 2 RWKC, każda osoba, która po wyładunku posiada towary w celu ich przeniesienia lub składowania, staje się odpowiedzialna za wykonanie tego obowiązku. Z brzmienia ww przepisu wynika, że decydującym kryterium dla ustalenia osoby, na której ciąży obowiązek przedstawienia składowanych czasowo towarów na każde żądanie organów celnych, jest w okresie następującym po ich wyładunku ich posiadanie. To posiadacz dzierży te towary i jest w stanie przedstawić je na każde żądanie organu celnego. Zdaniem Dyrektora IC nie przedstawiono bezspornych dowodów potwierdzających, iż w przesyłce nr [...] w momencie skierowania do magazynu czasowego składowania brak było przedmiotowego towaru tj. że towar został usunięty w innym miejscu i czasie niż uznany przez organ celny. Z załączonej kserokopii protokołu z 23 kwietnia 2010 r. dotyczącego nieprawidłowości albo uszkodzenia w pocztowym ładunku lotniczym, wynika, m.in., iż worek był zabezpieczony sznurkiem, bez uszkodzeń, natomiast różnica wagi wynosiła ogólnie 0,82 kg, (zamiast 12, 2 kg - 11, 38 kg). Ponadto z druku wynika, iż fakty ustalono na progu samolotu przewoźnika, na płycie lotniska [...], ale na protokole znajdują się wyłącznie podpisy pracowników P., brak jest natomiast podpisu przewoźnika. Organ odwoławczy podkreślił, iż odnotowany niedobór wagi (0,82 kg) dotyczył całego worka, zawierającego 10 różnych przesyłek, zatem protokół nie potwierdza faktu, iż część niedoboru wagi dotyczy również towaru zawartego w przesyłce nr [...]. Ponadto przedstawiając towar w dniu 24 kwietnia 2010 r. P. nie sygnalizowała niedowagi towaru i dopiero po kontroli celnej z [...] maja 2010r. wysłała noty reklamacyjne do [...]. Również protokół sporządzony przez pracowników P. w dniu 24 kwietnia 2010 r. nie zawierał informacji o uszkodzeniu spornej przesyłki, które zostało stwierdzone w trakcie rewizji celnej towaru w dniu [...] maja 2010 r., a rozciętą kopertę zabezpieczała koperta [...]. W skardze na powyższą decyzję P. S.A. wniosła o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów prowadzonego postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – tj. art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004r. Prawo celne, poprzez brak rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, co skutkowało niedokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego niniejszej sprawy i uznaniem, że doszło do usunięcia spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom przywozowym w sytuacji, gdy towar nie został wcześniej objęty dozorem celnym. W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, iż w sprawie brak jest dokumentów niezbędnych dla nadania przedmiotowemu towarowi przeznaczenia celnego tj. brak faktury opisującej towar i określającej jego wartość. A brak tak istotnych dokumentów zdaniem skarżącej wskazuje na nieistnienie niniejszego towaru w przedmiotowej przesyłce już od chwili przybycia jej na teren celny, gdyż zaginięcie towaru nastąpiło najprawdopodobniej już na terytorium [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga – wbrew twierdzeniom w niej zawartym – nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Stwierdzenie zatem, iż zaskarżona decyzja lub postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji/postanowienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm. dalej p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie zawiera uchybień, które mogłyby uzasadniać wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie stwierdzono usunięcie spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom przywozowym oraz powstanie długu celnego na podstawie art. 203 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej WKC). Zgodnie z art. 37 WKC towary wprowadzone na obszar celny Wspólnoty podlegają od chwili ich wprowadzenia dozorowi celnemu. Jako towar nie wspólnotowy winien pozostawać pod dozorem celnym tak długo, jak było to niezbędne dla zmiany jego statusu celnego bądź wprowadzenia do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego albo powrotnego wywozu bądź zniszczenia zgodnie z art. 182 WKC. Dłużnikiem celnym na podstawie art. 203 ust. 3 tiret czwarte WKC uznana została P. S.A. jako podmiot zobowiązany do wykonania obowiązków wynikających z czasowego składowania towaru podlegającego należnościom przywozowym. Zgodnie z art. 184 ust. 2 RWKC, każda osoba, która po wyładunku posiada towary w celu ich przeniesienia lub składowania, staje się odpowiedzialna za wykonanie tego obowiązku. Z brzmienia ww przepisu wynika, że decydującym kryterium dla ustalenia osoby, na której ciąży obowiązek przedstawienia składowanych czasowo towarów na każde żądanie organów celnych, jest w okresie następującym po ich wyładunku ich posiadanie. To posiadacz dzierży te towary i jest w stanie przedstawić je na każde żądanie organu celnego. Obowiązek ten ma na celu zapewnienie, zgodnie z kryterium posiadania, kontroli przez organy celne towarów składowanych czasowo, przewidziany w art. 37 ust. 1 WKC. Wedle akt sprawy w dniu 24 kwietnia 2010r. z M. ([...]) nadeszła przesyłka pocztowa nr [...] (odebrana z samolotu przez pracowników P.) zaadresowana na nazwisko J. M. W tym samym dniu pracownicy sporządzili protokół, że przesyłka nadeszła z niezgodną wagą (bez uszkodzeń zewnętrznych). Przesyłka ta została przedstawiona do kontroli funkcjonariuszowi celnemu, który skierował przesyłkę do magazyny pocztowego i wystawił dla J. M. zawiadomienie o nadejściu przesyłki. Następnie w dniu 5 maja 2010r. adresat złożył oświadczenie potrzebne do objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu, a w dniu [...] maja 2010r. funkcjonariusz celny przeprowadził rewizję celną, w trakcie której stwierdził brak towaru wpisanego w deklaracji celnej. W tak przyjętym stanie faktycznym pełnomocnik spółki wysunął zarzut, że sporny towar (w postaci zegarka) nie został wcześniej objęty dozorem celnym i nie podlega należnościom przywozowym. Z tak przyjętą argumentacją pełnomocnika skarżącego nie sposób się zgodzić. W chwili przedstawienia organowi celnemu towarów następuje objęcie ich stosowną procedurą, towar znajdujący się w spornej przesyłce wprowadzono w dniu 23 kwietnia 2010r. na obszar celny UE i od tego dnia podlegał dozorowi celnemu zgodnie z przywołanym wcześniej art. 37 WKC. W dniu 24 kwietnia 2010r. towar został przedstawiony organowi celnemu przed urząd pocztowy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 8 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przedstawiania towarów i dokonywania zgłoszeń celnych w obrocie pocztowym (Dz.U. nr 184, poz. 1900 ze zm.). Jeżeli sporna przesyłka otrzymana z M. nadeszła, jak wskazuje pełnomocnik strony ze zmniejszoną wagą ładunku lotniczego (zawierającego 10 paczek i m.in. sporną przesyłkę) i ubytkiem wagi dotyczącym samej przesyłki nr [...] to pracownicy P. winni dokonać dokładnych oględzin przedmiotowej paczki. Tymczasem w protokole z 24 kwietnia 2010r. pracownik P. w obecności dwóch innych pracowników stwierdził, że cyt. "opakowanie zewnętrzne bez uszkodzeń". Zatem pracownik P. nie sygnalizował ubytku wagi. Z pismem reklamacyjnym do [...] administracji pocztowej P. zwróciła się dopiero po rewizji celnej. Trudno jest przyjąć stanowisko autora skargi, że brak jest dokumentu opisującego towar i określającej jego wartość, podczas gdy materiałach dostarczonych przez organ celny znajduje się karta wysyłki (bulletin d’expèdition), w treści której określony jest towar będący w paczce oraz jego wartość (250,00 [...] czyli ok. 730, 35 zł.) oraz oświadczenie z 4 maja 2010r. złożone przez adresata przesyłki J. M. i notatka służbowa z 16 maja 2010r. kontrolera celnego G. Z. W sprawie nie miało miejsca naruszenie przez organ wskazanych w skardze art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż organy obu instancji podjęły wszelkie niezbędne działania by w sposób pełny wyjaśnić stan faktyczny, a zebrany materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący. W aktach administracyjnych znajduje się protokół z 23 i 24 kwietnia 2010r., protokół rewizji celnej z [...] maja 2010r., dokument dostawy (Delivery Bill) z 23 kwietnia 2010r., świadectwa dostawy z 21 kwietnia 2010r., karta wysyłki, zawiadomienie z 24 kwietnia 2010r. adresata przesyłki i jego oświadczenie z 4 maja 2010r., notatka służbowa z 6 maja 2010r. i z 16 maja 2010r. oraz kserokopie spornej przesyłki. Zgromadzony w ten sposób materiał dowodowy daje Sądowi pełną możliwość oceny prawidłowości wydanych przez organy celne decyzji. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.