V SA/Wa 61/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2026 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Komisji Odwoławczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 października 2025 r. znak 992000.6420.164.2025.27 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 5 grudnia 2025 r., pod poz. 42810. [...] (dalej: "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Komisji Odwoławczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia 27 października 2025 r. zostało przesłane Skarżącemu przesyłką listową poleconą i doręczone w dniu 30 października 2025 r. (vide: potwierdzenie odbioru – k. 139 akt adm.). Okoliczność ta znajduje potwierdzenie także w internetowej bazie śledzenia przesyłek – emonitoring.poczta-polska.pl. W tym stanie rzeczy, ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień 1 grudnia 2025 r., co oznacza, że nadanie skargi w dniu 5 grudnia 2025 r. nastąpiło już po upływie ustawowego terminu. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. – w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczoną opłatę sądową, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.